(t)ja ... hoe voelt dat nou?

Gevoelens die je met de wereld deelt
Plaats reactie
Shonny
Berichten: 86
Lid geworden op: 29 sep 2016, 14:37
Gender: Genderqueer
Locatie: Twente

(t)ja ... hoe voelt dat nou?

Bericht door Shonny »

Weet eigenlijk niet precies meer, wanneer ik bewust werd, dat ik toch iets anders zou kunnen zijn dan het standaard m/v rollenpatroontje. Wel ergens op de kleuterschool, staat mij wel iets van bij. Het was een rollenspel voor de kerstviering en ik? Ik wilde Maria zijn, maar werd een van de schaapjes :lol:
Het voorval werd wel besproken door mijn ouders, maar kreeg daar weinig van mee. Het was een andere tijd, dat dit soort uitingen eerder bedekt werden dan een leger psychiaters of psychologen op werd losgelaten.

Nu zit ik achter de PC, meer dan 55 jaar later met maatje 14 Amalux goed gevulde bh met strak eleastin hempje erover met bijpassende jegging dit uit te typen, maar kan zo over een half uur weer die stoere man zijn, die op zijn rug ligt te sleutelen aan zijn twee motorfietsen. (T)ja ... trans-zijn ... zo voelt dat nou. Geen trans is het zelfde, geen soort in de wereld in zoveel diversiteiten.

In mijn gevecht met het trans-zijn, de andere rol in mijn muziek wereld, waar ik mijn trans-zijn in verberg, maar ook in mijn werk verberg, niet de liefde kunnen vinden, waar je toe aangetrokken in voelt, zowel lichamelijk als geestelijk, maakt het niet eenvoudig voor je, dan heb ik ook nog, zoals anderen dat omschrijven, als een moeilijk karakter ... al met al, ben ik gek met mij zelf, hou ontzetten veel van mij zelf, heb ik een ander wel nodig?
Ik ben nog man noch vrouw, voel mij van geen beiden, maar weer wel de optelsom er van. Mijn diversiteit nog niet gevonden, wel een mix er van uit, om gevonden te worden, maar wie wil mij vinden en wil ik wel gevonden worden?

Natuurlijk, wat doe ik hier dan op het forum? Toch wel een beetje roep aandacht, maar ook weer niet dat ik het van het dak afschreeuw. Mijn levens tijdlijn zit vol tegenstrijdigheden in gevoelens gecombineerd met mijn niet makkelijk karakter, was en ben nog steeds het propje in de prullenbak.
Niet dat ik daar echt wakker van lig, vroeger wel. Vroeger was ik veel strijdlustiger en reageerde impulsief op negatieve veroordelingen van signalen, dat men dacht dat ik gay zou zijn, men niet accepteerde in iets simpels dat ik soms vrouwelijke broeken of rosse shirts aanhad of mij iets te vrouwelijk uite. Dan kreeg je direct een stempel, waar ik mij tegen verzette ... stom eigenlijk ... had het moeten accepteren.

Ja, ik val op mannen, meer dan op vrouwen, maar ben niet gay, voel mij ook niet gay. Ik val op mannelijke stoere vrouwen of emo-mannen (zijn geen nichten, ter verduidelijking, dat zijn ook transgenders), seksuele voorkeur uiten is vaak 'not-done' :naughty: op transgender fora en platforums, maar als je worstelt met je seksuele voorkeur vanuit je transgender zijn, maakt het voor je nog ingewikkelder als je er niet of mag of kan praten. Er zijn andere websites voor dit item, ik weet het, vertoef mij daar ook in, maar daar zitten te veel lust-fakers en die hun pik achter na lopen, en jij hun lustobject bent, getuigen de vele stijve 'bockworsten' in hun profiel foto's en berichten inhoudelijk.
Jij bent voor hun avontuurtje, nou doeiiii, ik zoek en val op karakters als eerste, bijbehorend vet & vlees zit er bij. Transgender datingsites, heb ik nog niet echt gevonden, wat er op lijkt zit weer vol op vers vlees jagende lust mannen.

Ik heb stemming wisselingen in geaardheid, als vrouw meer op mannen gericht, als man meer op stoere vrouwen gericht en wat is de combinatie daarvan? Juist! Een transgender, niet persee vleselijk, maar voor de karakter, hou van diepgaande gesprekken, ben opgeleid voor sociotherapeut (de leer van alledag interacties) dus mijn relatie in de ander zal er één kunnen zijn van zeer intensief, daarnaast ben ik ook een knuffelbeer(in), wil warmte voelen van het lichaam, stromen van het bloed, kloppen van het hart. Verliefd worden zou ik o zo graag willen

Gelukkig heeft de openbaring, de vele platformen in transgender diversiteiten, mij wel verder geholpen en de zoektocht wie ik ben en bij benadering heb ik mij zelf aardig in kaart kunnen brengen wie ik ben, nu nog iemand waarmee ik dit kan delen en in haar of zijn gevoelens kan inleven, verborgen liefde, hunkering in een transpartner waar we veel voor elkaar kunnen betekenen, zijn wie we willen zijn ... zo voelt mijn trans-zijn waar ik nu in verkeer, opzoek naar je zelf met een ander die dat ook zoekt, maakt mijn transleven zeker inhoudelijker ... trans-zijn heeft bij mij heel veel impact in een maatschappij vol met aannames en (ver)oordelingen zodra je afwijkt in het m/v patroon, nog meer als daar nog een religie bij betrokken is, het leven is soms dikke shit, maar als je voldoende van jezelf houd, kan je daar mee leren omgaan, samen veel sterken :hug2:
Ik ben een mix uit genderqueer, non-binair of genderfluïde, om herkent te worden, maar wil je wel in een vakje geduwd worden? :snooty:

Plaats reactie