Mijn verhaal

Pas ik nou in een hokje of niet?
Gebruikersavatar
Wim
Berichten: 27
Lid geworden op: 06 jul 2021, 18:20
Gender: Transgender
Locatie: Pijnacker

Mijn verhaal

Bericht door Wim »

Ik heb dit van de week een keer opgeschreven en ik denk/hoop dat ik het hier kwijt kan.

Even een paar dingen vooraf Ik ben een vrouw geboren in een mannen lichaam en ik heb altijd geweten dat ik een vrouw ben sinds kinds af aan.
Maar ik had de tijd tegen,geboren in 1966 en ik had mijn achtergrond tegen dat is agrarisch en een conservatieve moeder die mij wel een paar keer snapte als ik haar kleding aan had of met haar make-up bezig was.
Mijn familie dulde het niet en ik had er maar mee te stoppen goedschiks of kwaadschiks.
En dus schikte ik mij maar naar mijn familie,deed alsof ik een jongen was en golfde ik maar een beetje met de stroom mee van wat er van mij verwacht werd,zat op verjaardagen bij de mannen te zitten en aan te horen wat de rest te zeggen en ik dacht wanneer is dit afgelopen.
De rest vond mij altijd een stil persoon en snapte niet waarom ik niet meeging met de rest waarom ik niet geïnteresseerd was in sport in auto's in stoer praten over vrouwen en technische dingen waar ik weinig van snapte,dus zat ik er maar bij als stille Wim en dat heb ik eigenlijk mijn hele leven gedaan.
Ik had ook altijd wel 1 of 2 vrienden die om de 1 of andere reden erg dominant waren en ik golfde ook maar met hun mee zoals ik altijd deed en waar iedereen gelukkig mee was.

Mijn andere kant,ik ben Wim ik ben een vrouw die helaas in een mannen lichaam is geboren.
Mijn omgeving tolereerde mijn IK niet,mijn ik bestond niet voor de omgeving maar ik was wel altijd aanwezig altijd in het geheim altijd mee golvend met de rest.
Ik koesterde mijn ik ik voedde het,ik droeg vrouwen kleding in het geheim ik probeerde make-up uit en ik deed mijn ding terwijl niemand iets wist.
Ik heb veel problemen gehad in mijn leven waar de familie niet goed wist wat ze ermee aan moesten,ik heb verslavingen gehad(gokken en roken) angst stoornissen fobieën paniek aanvallen,toen ik 20 + was een paar keer geprobeerd zelfmoord te plegen maar helaas was ik daar ook niet goed in dat had mij een hele berg ellende gescheeld.
Ik ben van mijn verslavingen af gekomen en van mijn ergste angsten(pleinvrees en dergelijken),dat heeft een hoop jaren gekost.
Een deel van mijn probleem was mijn eigenwaarde,ik was altijd het sukkeltje van de familie mijn 2 broers waren veel beter,de oudste goed in zaken en heeft eigen bedrijven en de jongste een super techneut en ik,ik kon aardig werken ik was groot (2.06) en erg sterk dus ik kon mooi het domme werk doen,ik had toch geen zakelijk of technisch inzicht dus laat Wim maar buffelen dat heeft ie ook nog nut in het leven.
En dus dobberde ik maar verder op de golven.
Nooit veel vrienden geen relatie een beetje stil altijd rommelde ik maar wat aan tot rond 2004 ik met gamen een vrouw ontmoette,waar ik verliefd op werd en waarmee ik in 2006 mee ging samen wonen.
Dat was wel een schok want mijn vriendin was Engelse en dat werd natuurlijk niet door mijn familie getolereerd (ergste 2 zijn mijn moeder en mijn oudste broer),en mijn vriendin had nog iets anders zij kon niet tegen onrecht in het leven en dan beet zij van zich af en dat heeft mijn familie geweten.
Dat was een hoop gevecht met mijn familie in de eerste jaren van mijn relatie met haar,het had ook wel een positief effect ik leerde voor het eerst in mijn leven voor mijzelf op te komen en dat voelde goed ik begon na 40 jaar eindelijk te leven.
In het begin van de relatie heb ik niets met het crossdressen gedaan maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en het kwam op een gegeven moment boven drijven.
Mijn partner kwam erachter en had er in het begin moeite mee en heeft ook op het punt gestaan de relatie te beëindigen maar is toch met mij door gegaan zolang ik eerlijk tegen haar zou zijn over wie ik ben en wat ik wil.
Ze ging na aarzelen mij ook aanmoedigen er iets meer mee te doen,ze zij als je dit zo graag wil dan wil ik ook dat je het in het in het openbaar doet en mijn eerste officiele keer was in de zomer in een rok naar een restaurant in de buurt waar ik redelijk in paniek ben gegaan maar toch ben gebleven en alles ging goed niemand zei iets en de bediening was netjes,een enkeling keek maar dat was het wel,dat was in 2017.
Ik ben af en aan steeds meer in het openbaar gegaan met mijn kleding en met wat ik doe.
En nu in 2021 zit ik hier en ben ik nu 1 week een vrouw,ik sta ermee op ik kleed mij ik doe mijn make-up op en ik doe mijn ding ik doe boodschappen ik ga uit ik heb een fantastische vriendin waar ik nog steeds mee samen woon en ik heb 2 harts vriendinnen waar ik alles bij kwijt kan,waarbij ik mijzelf kan zijn.
Ik heb geen vrienden meer want dat werkt niet,ik heb mijn familie vorig jaar op de hoogte gesteld dat ook niet helemaal goed viel maar dat is dan hun probleem want mijn leven is nu eindelijk belangrijker dan dat van hun.

Dit is het voor nu.
Volg je hart en wees gelukkig.

Gebruikersavatar
Irene_de_Vreede
Moderator
Berichten: 2414
Lid geworden op: 23 mei 2012, 22:26
Gender: Transgender
Locatie: Breda

Re: Mijn verhaal

Bericht door Irene_de_Vreede »

Deels heel herkenbaar verhaal.
Irene

Gebruikersavatar
Wim
Berichten: 27
Lid geworden op: 06 jul 2021, 18:20
Gender: Transgender
Locatie: Pijnacker

Re: Mijn verhaal

Bericht door Wim »

Wat er niet bij staat,ik ben vorige week bij de huisarts geweest en heb een goed gesprek met hem gehad.
Ik heb afgesproken met hem dat als ik misschien op een dag toch naar de gender poli wil dan hoef ik hun alleen maar te bellen en dan word een aanvraag voor mij ingediend.
Ik ga ook eind juli met een sociaal werker in gesprek die mij hopelijk met alledaagse dingen kan helpen.
En ik heb morgen ochtend koffie met een vrouwelijke collega van werk waar ik altijd goed contact mee heb gehad om over mijn wat ik nu aan het doen ben en wat ik daar werk technisch mee aan moet en of ik het wel of niet moet gaan vertellen.
Want waar ik werk zijn de mannetjes best wel alfa mannetjes en weet ik niet goed hoe ze ermee omgaan als ze erachter komen als ik toch niet zo ben als dat het beeld is wat ze gewend waren.
Ik hoop dat ze morgen niet gillend weg rent als ze mij ziet lol.

Misschien dat jullie mij hiermee een beetje advies in kunnen geven?
Volg je hart en wees gelukkig.

Gebruikersavatar
Emma
Beheerder
Berichten: 7094
Lid geworden op: 13 aug 2013, 01:43
Gender: Vrouw
Locatie: Etten-Leur

Re: Mijn verhaal

Bericht door Emma »

Welkom!
Nothing you can do, but you can learn how to be you in time.
It's easy

สวัสดีค่ะ

Emma: I am me

Gebruikersavatar
Hal
Berichten: 289
Lid geworden op: 15 jul 2019, 18:53
Gender: Trans FtM

Re: Mijn verhaal

Bericht door Hal »

Hey Wim,

Ik zou overwegen om je huisarts te vragen je toch alvast op de wachtlijst te zetten. Mocht je namelijk in de toekomst toch zorg willen, dan is er een wachtlijst van (nu) 2+ jaar.
10-7-2019: wachtlijst Stepwork
15-6-2020: wachtlijst Trans-led-health clinic
22-10-2020: eerste consult Trans-led health clinic
19-11-2020: tweede consult Trans-lead health clinic
24-11-2020: T-Day
xx-xx-xxxx: intake Stepwork

Gebruikersavatar
Wim
Berichten: 27
Lid geworden op: 06 jul 2021, 18:20
Gender: Transgender
Locatie: Pijnacker

Re: Mijn verhaal

Bericht door Wim »

ik heb twijfels of ik het wel wil,ik zou het niet voor een geslachtsverandering doen maar meer voor de vorm en eventueel de boezem maar ik heb nu de gedachte om iets aan mijn gewicht te doen en de komende 1-2 jaar mijn romp laten ontharen en dan zien hoe het voelt.
Volg je hart en wees gelukkig.

Frederieke
Berichten: 47
Lid geworden op: 15 feb 2021, 12:45
Gender: Trans MtF

Re: Mijn verhaal

Bericht door Frederieke »

Succes en sterkte Wim. Dapper dat je je verhaal durft te delen.
Mbt de 'alfa mannetjes' in je werk: mijn ervaring is dat bijvoorbeeld in de IT, traditioneel niet echt een omgeving die als vrouwvriendelijk te boek staat, bijna iedereen er voor open staat dat dit voorkomt en dat het bepaald niet leuk of makkelijk is voor degene die het betreft en zijn/haar omgeving. Ik heb in elk geval veel meer begrip dan onbegrip ontmoet.