Om van een ander te kunnen houden, het standaard vervolg is: Dan moet je eerst van jezelf houden.
Ik denk dat het anders is: Om van een ander te kunnen houden , dan moet je eerst jezelf -zijn-.
Want ook om een ander te kunnen rouwen, empathie hebben, maar ook boos zijn, op de bres voor anderen willen springen, je druk maken, gewoon -voelen-, alle emoties. Om ueberhaupt toe te staan dat mensen van mij houden, om ze toe te staan te naderen.
De muur die in mijn hoofd heeft gezeten, er kon bijna niks doorheen. Niet van buiten naar binnen en niet van binnen naar buiten, een mens wordt van minder depressief.
Het was mij bijna onmogelijk om een simpel "Ik hou van je" te zeggen, maar ook, toen mijn moeder overleed, om daar echt om te rouwen. Ze is gestorven aan alvleesklier kanker, dat geeft zo veel pijn, dat ze heeft gevraagd om euthanasia, om te kunnen sterven voordat de morphine haar in een plant zou veranderen. Ik was er bij, zo dichtbij als met maar mogelijk is en tegelijkertijd ook zo heel ver weg alsof het in een ander universum was.
Ik weet zeker dat mensen die mij kennen, kenissen, collega's dat in mij zullen herkennen. Ik ben er wel, maar op een niet duidelijk te omschrijven, maar wel een merkbare manier eigenlijk toch ook weer niet; Op afstand. En ik maakte daar gebruik van. Ik werd door niet veel geraakt, dus ik kan & durf meer dingen te doen dan veel anderen, en op die manier toch weer wel dingen te doen voor anderen, maar op een kunstmatige manier, of op een minder sociale manier. En zo blijft de status quo.
Nu de muur afbrokkeld voel ik me meer blootgesteld. Ik ben kwetsbaarder. Niet door mijn situatie als transgender, maar gewoon omdat er veel meer doordringt, zowel leuke als onplezierige dingen. En dat is flink wennen. Dus ook huilbuien, niet door hormonen, want die gebruik ik niet, maar omdat er meer doordringt, of dat ik toesta dat er meer doordringt. Daarom is het ook zo fijn om uit te gaan gewoon om blootgesteld te worden aan mensen om mij heen. Dus niet of ik passabel ben of niet, of ze me correct aanspreken als mevrouw, nee gewoon dat ze me aanspreken en dat de interactive mij iets doet. Kleine, simpele gewone dingen.
Waarom ik dat laatste (weer) benadruk? Ik geloof sterk dat je erg ongelukkig kan zijn als je niet in het goede lijf zit, met de geode presentatie, maar ik geloof voor geen seconde dat je gelukkig wordt als je lijf en presentatie OK zijn. Je moet jezelf durven zijn, uitgaan zonder dat passabiliteit e.d. eigenlijk weer een andere muur in het hoofd is. Zelf de zonnebloem zijn i.p.v. er een planten in de achtertuin om er naar te kijken.
Wat voor mij nog belangrijker is (en hoop geeft) wat zegt dit over mijn naasten, diegenen die zo geraakt worden door mijn verandering. Zij zijn die speciale mensen die zoveel om mij geven dat ze ondanks de muur mij toch geraakt hebben. Ook al is dat soms in de vorm van irritatie en niet alleen liefde. Dat ze door de muur hebben kunnen dringen dat is wat ze bijzonder maakt; Partners, ouders, kinderen.
Janine
Om van een ander te kunnen houden ...
-
- Berichten: 1035
- Lid geworden op: 30 jul 2016, 18:21
- Gender: Vrouw
- Locatie: Hasselt
-
- Berichten: 6
- Lid geworden op: 24 mei 2017, 07:12
- Gender: Transgender
Re: Om van een ander te kunnen houden ...
Dit is weer een heel mooi stukje tekst, Janine. Ik heb me nog maar net ingeschreven op het forum en ben veel aan het lezen, maar sta ervan versteld hoeveel mooie, eerlijke, recht-uit-het-hart-komende reacties hier overal neergeschreven zijn.
Ik vind het heel moedig om jezelf zo bloot te (kunnen) geven en neer te schrijven wat en hoe je je voelt.
Enorm veel dingen die ik lees (in verschillende posts, over verschillende onderwerpen) zijn ook zoooo herkenbaar![Smile :-)](./images/smilies/icon/smile.gif)
Ik vind het heel moedig om jezelf zo bloot te (kunnen) geven en neer te schrijven wat en hoe je je voelt.
Enorm veel dingen die ik lees (in verschillende posts, over verschillende onderwerpen) zijn ook zoooo herkenbaar
![Smile :-)](./images/smilies/icon/smile.gif)
-
- Berichten: 1102
- Lid geworden op: 29 mei 2016, 09:00
- Gender: Trans MtF
- Locatie: Lelystad
Re: Om van een ander te kunnen houden ...
Ik had je al even gemist op het forum @janine2363. In ieder geval sterkte met de verwerking.
Het emotioneler worden met het afbrokkelen van de muur (meer instorten in mijn geval), komt mij zeer bekend voor.
Het emotioneler worden met het afbrokkelen van de muur (meer instorten in mijn geval), komt mij zeer bekend voor.
-
- Berichten: 2557
- Lid geworden op: 16 sep 2016, 20:40
- Gender: Vrouw
- Voornaamwoorden: zij/haar
Re: Om van een ander te kunnen houden ...
Hoi Janine
Ja dat omschrijf je heel goed, ik herken er heel veel in en zeker de afgelopen maanden waren voor mij een periode dat ik mijzelf opnieuw heb moet leren kennen en aanvaarden en steeds meer kan zeggen tegen mijzelf dat ik van mijzelf hou.
Wens je heel veel sterkte voor de komende tijd.
Liefs:Lisa
Ja dat omschrijf je heel goed, ik herken er heel veel in en zeker de afgelopen maanden waren voor mij een periode dat ik mijzelf opnieuw heb moet leren kennen en aanvaarden en steeds meer kan zeggen tegen mijzelf dat ik van mijzelf hou.
Wens je heel veel sterkte voor de komende tijd.
Liefs:Lisa
-
- Berichten: 1035
- Lid geworden op: 30 jul 2016, 18:21
- Gender: Vrouw
- Locatie: Hasselt
Re: Om van een ander te kunnen houden ...
Ik had, om heel eerlijk te zijn, ook even geen zin meer om hier te schrijven. Om nog eerlijker te zijn, ik vind transgenders (mijzelf inclusief hoor) vaak vervelende zeurderige mensen. Alsof wij de enigen zijn met een probleem of gediscrimineerd worden (er is een verschil tussen "worden" en "voelen"), maar zoals je nu leest ben ik daar weer overheen gekomen. Dus je kan deze paragraaf klasseren als de uitting van een zeurende trans.Dieuwertje schreef: ↑30 mei 2017, 18:52 Ik had je al even gemist op het forum @janine2363. In ieder geval sterkte met de verwerking.
Het emotioneler worden met het afbrokkelen van de muur (meer instorten in mijn geval), komt mij zeer bekend voor.
Dat geeft mij wat verwondering, want ik geef mijzelf eigenlijk niet bloot, ik ben gewoon erg extravert dus ik schrijf over -wat is-, maar mijn echte gevoel, nee, dat geef ik zelden of nooit bloot. Zie hier het probleem. Hoe kan iemand pas na 46 jaar zichzelf herkennen en tot die tijd er totaal blind voor geweest zijn ? Dat is toch iets van een (klein) leugentje, want ik wist wel wat, het werd alleen door mijn hoofd in een voledige automatische stap van zelf ontkenning in een donkere hoek weggestopt. Dom, dom, dom, het hypothekeren van mijn toekomst. En verdorie ik doe dat nog steeds merk ik.Charlotte_B schreef: ↑30 mei 2017, 13:45 Ik vind het heel moedig om jezelf zo bloot te (kunnen) geven en neer te schrijven wat en hoe je je voelt.
https://www.youtube.com/watch?v=0KwV1nf_Bko
"It takes all your power to show that you don't care"
Ik ben een sterke vrouw, maar overdrijf ik niet wat ? Op drie oktober as. Begin ik met mijn hormoon therapie, nou ja, de bloedtest, dus eigenlijk begin ik pas de 17e als ik de resultaten krijg. Mijn hoofd, mijn intuitie, is al druk aan het rekenen, ik ben al van alles aan het regelen, ik weet vaak niet precies waarom ik iets moet doen, alleen dat ik het moet doen, dat het belangrijk is. Dus nu merk ik dat ik vangnetten aan het weven ben, kabels aan het spannen, ankers in de grond. Iets zegt mij dat er een hele grote storm op komst is.
https://www.youtube.com/watch?v=vb7htoJAK7g
Dat ik eens niet sterk moet zijn, maar me moet laten gaan, mijn zwaktes toegeven en omarmen, mij laten leiden. Misschien ook daarom dat ik weer begonnen ben met een cursus stijldansen, Wals, Quickstep, Tango, Cha cha cha, Jive en zo. Ik heb deze zaterdag mijn 2e les gehad. De instructrice was zo tof om een partner voor mij te charteren: "P", want ik had zelf nog geen slactof... euh, heer weten te vinden. Dus "P" kijkt mij aan, met zo'n blik van "zucht...." en zegt: "Janine,... ik leid" en ik: "Oepsie, ik zal 't nog eens proberen ...", maar dat gaat wel lukken. Dansen is Leuk !
-
- Berichten: 1102
- Lid geworden op: 29 mei 2016, 09:00
- Gender: Trans MtF
- Locatie: Lelystad
Re: Om van een ander te kunnen houden ...
Ach Janine, iedereen zeurt wel eens. Maar is dat eigenlijk niet beter dan binnenvetten. Opkroppen wordt je meestal niet beter van. En daarbij wat is zeuren. De een zal het heel terecht vinden terwijl een ander inderdaad denkt 'wat een gezeur'.
En prima van die ankers. Beter mee verlegen dan on verlegen. Bij mij is het tot nu toe (2 maanden HRT, waar heb ik het over) heel soepel aan het verlopen.
En prima van die ankers. Beter mee verlegen dan on verlegen. Bij mij is het tot nu toe (2 maanden HRT, waar heb ik het over) heel soepel aan het verlopen.
-
- Berichten: 1035
- Lid geworden op: 30 jul 2016, 18:21
- Gender: Vrouw
- Locatie: Hasselt
Re: Om van een ander te kunnen houden ...
P.S. om mijzelf on-topic te houden:
Om van een ander te kunnen houden moet je jezelf helemaal durven openen. En ook de moed hebben om bij de ander naar binnen te kijken en al wat je ziet, durven lief hebben.
Om van een ander te kunnen houden moet je jezelf helemaal durven openen. En ook de moed hebben om bij de ander naar binnen te kijken en al wat je ziet, durven lief hebben.
-
- Berichten: 86
- Lid geworden op: 31 jul 2017, 23:28
- Gender: Genderfluid
- Locatie: Drenthe
Re: Om van een ander te kunnen houden ...
Geven én nemen. Weten wat je kunt geven, maar ook durven te accepteren. Vind ik!janine2363 schreef: ↑25 sep 2017, 18:47 P.S. om mijzelf on-topic te houden:
Om van een ander te kunnen houden moet je jezelf helemaal durven openen. En ook de moed hebben om bij de ander naar binnen te kijken en al wat je ziet, durven lief hebben.
Can we be just who we are?
Doesn't matter if the road is far
'Cause there are no regrets and there is no stress
Doesn't matter if the road is far
'Cause there are no regrets and there is no stress