Wat je zoal meemaakt in contact met anderen...

[Vief_Zeester_Woud]

Vind ik ook. Nogmaals 100% eens. Waarschijnlijk niet de juiste plaats voor een gesprek.

[Paars_Delta_Konijn]

Oef, het topic maakt wat los

Voor mij is het basisgevoel, niet kunnen zijn wie je diep van binnen bent het pijnlijkst, dat wordt versterkt in contact met niet transen

Ik doel niet op passabiliteit, vraagstukken als ,wel of niet gelukt, te pijnlijk en niet relevant, het gaat om de emotie die bepaalde situaties oproepen

Zo spiegelt de wereld je x op x, en denk je, wat hebben cis mensen het toch makkelijk, die hoeven gewoon niet na te denken of bezig te zijn met vraagstukken die mij de hele tijd bezig houden, zich niet vanalles af te vragen op het genderdysfoor vlak

En ook , bij transen is niets meer vanzelf sprekend, alles ligt onder de loep mbt allerlei zaken die voor cis mensen normaal zijn, is pijnlijk, worstelen

Ik heb altijd geleefd aan de zijlijn, kon dat niet voluit zoals anderen, geen dromen over de toekomst, geen wensen, want al heel vroeg wist ik dat mijn leven over was, en toch ben ik nu 56 en leef nog steeds, en het is nog steeds moeilijk

Om die reden leef ik behoorlijk off key, ik kies waar ik vat op heb,waar ik ok mee ben maar ik zou veel meer willen, en tegelijkertijd zoveel gemist hebben, door die klotedysforie,, ook dat besef kicked in op 56 jarige leeftijd

Veel zaken zijn te pijnlijk dus parkeer je die in het vak, niet haalbaar en focus je op vaak, b keuzes

Lastig allemaal, en nergens bijhoren, das mij wel bekend, dat gevoel kennen we en is op zich niet erg, tenzij je wel erbij wil horen en dat het niet lukt

Tis gewoon ean lastig leven als je genderdysfoor bent, halelujah wordt het niet, je doet het met de riemen die je hebt ,ook al wil je andere

Fay