Maar wat ik merk en wat me dwars zit met mensen is dat hoewel iedereen nu mijn nieuwe naam gebruikt e.d., zijn er die me toch een beetje als vrouwelijk blijven behandelen. Ik denk dat iedereen wel een beetje weet wat ik bedoel als ik zeg dat mannen en vrouwen anders behandeld worden, en bij sommigen blijft het een beetje hangen omdat het altijd zo "gehoord" heeft, zelfs al vond ik dit nooit prettig.
Ik heb sinds niet zo lang een vriend/partner, ken ik al 2 jaar via andere vrienden, en hij steunt me in mijn keuzes, hij spreekt daar duidelijk over. Maar de soort opmerkingen en grapjes maken me soms erg ongemakkelijk. Niks overseksueel maar toch over bv. mijn borsten, of stereotypisch vrouwelijke dingen zoals iemand met een handtas slaan.. Gewoon grapjes. Niks mis mee onder partners en vrienden, I guess, als ik me prettig voelde als vrouwelijk persoon..
![Think :think:](./images/smilies/eusa/think.gif)
Ik voel me gewoon een beetje hopeloos en vervreemd, mijn beste vrienden maken me ongemakkelijk en behandelen me niet gewoon als een normale jongen. Maar het zijn maar grapjes, ik moet niet zo gevoelig doen. En ik heb volledig begrip dat wennen aan iemands transitie tijd nodig heeft, en ik vergeef foutjes met mijn naam.. Maar dit zijn toch bewuste keuzes..
Anderen ook zoiets gehad? Wat doe je daarmee? Met ze praten, maar hoe dan, zonder overgevoelig over te komen en zonder misverstanden?
Misschien is dit een punt waar ik gewoon accepteer dat ik opnieuw moet beginnen, nieuwe vrienden maken. Zucht.