T-Nederland

Ik herken het gevoel ook wel.

Mijn ouders zijn 30 jaar gescheiden, mijn vader is hertrouwd.
Met beide ouders heb ik een moeizaam contact.
Mijn vader weet van het feit dat ik een nieuwe naam gebruik. Hij vroeg me waarom, en heb hem kort over mijn gevoelens verteld.
Mijn moeder weet ook dat ik een andere naam gebruik, al wil dat nog niet zo in haar systeem. Ik heb met haar eigenlijk niet tot nauwelijks contact, omdat het initiatief daarvoor vooral vanuit mij komt.

Doe waar je je goed bij voelt, zou ik zeggen

Gelukkig heb ik een steunende partner (12 jaar nu), en dat is voor mij het belangrijkste.

Lief dat je toch die behoefte hebt. Bij mij is het juist het tegenovergestelde. Nou wel sindskort met mijn vaderskant van de familie gesproken na 12 jaar niks. Was ergens fijn hoe aardig iedereen was maar ook onnatuurlijk wetende dat ik bij mijn coming-out niet geaccepteerd was. Doe waar je behoefte aan hebt, wees mentaal voorbereid en meer kun je niet doen. Groetjes.