Boodschappen gedaan

[Mike]

Dat is al een mooie stap Misschien kun je zelf er nog een keer iets over vertellen tegen je vader?
En fijn dat het goed voelt! Gewoon kijken wat je fijn vind en dat doen! Ondanks je omgeving. Want jij moet het met jouw lichaam doen!
Het komt wel goed met jou! Dat weet ik zeker!

[EdwinJulian]

Familie vond me er goed uitzien met mijn korte koppie! Weer een motivatie om wat mannenkleding aan te schaffen en me er vaker in te laten zien

[Harro]

Doen, mijn ervaring is dat dat je echt een supergoed gevoel geeft

[EdwinJulian]

Even een kleine update.

Gisteravond na een avonddienst met mijn ouders gepraat erover. We hadden het echt afgesproken omdat het er anders niet van zou komen.
Mijn vader begon al met dat hij het niks vindt en het niet begrijpt en het aandachttrekkerij is. Dat ik in het verleden al genoeg kapot heb gemaakt en nu weer met vuur speel en dingen dreig kapot te maken. Dat ik zoveel te verliezen heb. Mijn vriendinnetje, mijn opleiding. En dat klopt ook, dat weet ik. Maar ik hoef dat niet de hele tijd te horen, dat had ik zelf ook bedacht. Ik probeerde dat uit te leggen, maar dat kwam niet over. Hij vertelde zelfs dat hij niet begrijpt dat ik nu ik zo sterk in mijn schoenen sta en alles zo goed gaat, dat ik het niet gewoon wegstop. Dat de wereld amper klaar is voor een lesbisch meisje, laat staan voor een meisje dat een jongen wil worden. Ik heb geprobeerd te vertellen dat ik nog helemaal niks zeker weet, dat ik nog heel erg aan het zoeken ben en wil onderzoeken waar deze gevoelens vandaan komen. Dat ik me goed voel in jongenskleding, er als een magneet door wordt aangetrokken tijdens het winkelen en dat ik het ook helemaal niet vervelend vind als ik voor een jongen wordt gezien. Hij haakte daarop in door te zeggen dat ik me ook als zodanig kleed en het dus niet gek is dat ik als jongen wordt gezien. Terwijl het mij om het gevoel gaat dat ik krijg als ik als jongen wordt gezien en niet om het feit dat ik me zo kleed en zo over kom.
Mijn moeder was gelukkig wat opener. Ze vroeg veel hoe het op het forum is, hoe de samenstelling is, hoe het bij jullie is gegaan met relaties en werk en familie enzo. Ze kapte mijn vader gelukkig ook een paar keer af als hij weer in herhaling viel en als we op een dood spoor zaten omdat we zaken anders bekeken.
Ze vinden het gek dat ik mezelf een jongensnaam heb gegeven en me ook zo laat noemen door jullie. Dat ik een hij en hem ben bij jullie. Ze vinden het niks te maken hebben met onderzoeken van gevoelens, maar vooral met provoceren.

Conclusie: ze gaan dinsdag mee naar de voorlichting van het VU omdat ze van me houden, maar niet omdat ze met me eens zijn.

Dus. Tot zover. Koppie op houden en leuk lachen.

[Anon20180501]

Hai Daan!

Ze zitten er helemaal naast, provocateurs lopen als een haas zo hard weg als het ze te heet wordt onder hun voeten en jij niet.
Je hebt knap stand gehouden en je bent er aardig rustig onder gebleven.

Mijn gevoel zegt dat het allemaal wel goed gaat komen en dan niet in de minste en laatste plaatst mede dankzij je moeder. Tenminste, ik weet niet of ze je tegen beter weten in of tegen haar wil in verdedigt of gewoon omdat je haar zoon bent en ze van jou houdt, maar het lijkt me cruciaal dat zij achter je blijft staan.

Ik hoop dat de band tussen jou en je moeder echt hecht is en dat zal blijven. Je zou misschien alles eerst met haar bespreken voordat je het - eventueel samen- met je vader bespreekt... ???

Liefs Daniéla

[Eva]

Je beheerste reactie (zo ervaar ik je verslag) siert je, Daan.
Voor het overige sluit ik me aan bij Daniéla.

[Harro]

Knap dat je er inderdaad zo in kan staan
Ik hoop echt dat de voorlichtingsavond hen een beter en meer reëel beeld zal geven

[Claire]

wow knap gedaan hoor Daan

[Paul]

Goed zo Daan, je bent goed bezig.
Ik loop een beetje tegen de zelfde dingen aan met mijn vader als jij. Mijn vader is niet tegen, maar heeft er ontzettend veel moeite mee. Ik ga binnenkort een gesprek met m starten, maar of het wat uit gaat halen weet ik nog niet.
Even voor de uitleg; mijn moeder staat er helemaal achter in alles wat ik doe, heeft er ook geen moeite mee. Mijn vader, waarmee ik een iets minder sterke band heb, heeft het er veel over dat hij 'een dochter kwijt raakt'. Hij heeft er dus wel heel veel moeite mee. Ik wil heel graag praten met hem, maar meestal stapt hij binnen no time over op een ander onderwerp. Heel moeilijk om tot hem door te dringen.
Nu heb ik wat tips gekregen van P.I.G. hoe ik nader tot hem kan komen om een gesprek te starten. Ik wil kijken of ik deze binnenkort in praktijk kan brengen.
Als dat werkt, zou ik kunnen proberen hier ook uit te leggen of het zin heeft gehad

[Freetouch]

Een vader dochter relatie is iets moois, ook al is de relatie tussen vader en dochter niet altijd geweldig, het gevoel dat vader een dochter heeft is onbeschrijfelijk!
Als hij dan ook een dochter kwijt raakt en er een zoon voor in de plaats krijgt, zal dat heel zwaar voor hem vallen en er niets van willen weten.
stukje bij beedje zal dat wel goedkomen..