Finding Your Female Voice for Transsexuals

[Vurig_Strand_Riet]

Ik heb al vrij weel gezien van dit soort lessen (of precies dezelfde lessen). Ik ga ze ook nog wel een keertje volgen, maar voorlopig doe ik het redelijk zonder.

Ik heb nog wel een leuke anecdote; toen ik al wel bij mezelf uit de kast was maar nog niet bij mijn werk moest ik iemand opleiden (ik ben postbezorgster). Ik kreeg toen een telefoontje van een goed doel (kankerbestrijdingsfonds volgens mij). Er was dus iemand naast me die toen nog van niks mocht weten, maar de eerste vraag was gelijk 'spreek ik met de heer of mevrouw XXX?' Mijn antwoord daarop was 'Ja, daar spreekt u mee!'. Vervolgens hadden zij hun verhaal, maar ik was al een regelmatige donateur en ik had geen zin om extra geld te geven, dus uiteindelijk eindigde het gesprek in niks. 'Wel, bedankt voor de moeite mevrouw, en tot ziens!'. Terwijl ik de hele tijd naast iemand fietste en geen rare fratsen probeerde uit te halen...

Vroeger zou ik daar boos om geworden zijn, maar tegenwoordig alleen maar heel blij!

[Wijs_Konijn_Vos]

Leren hoesten en lachen vond ik het moeilijkste.

"Auw" roepen dan. Op de een of andere manier ben als vanzelf, wanneer ik mijn teen stoot, verschoten van "AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAARGH!!!!!" naar "auw..."

[Vurig_Strand_Riet]

Krachtttermen zijn voor mij ook nog het lastigste, vooral als ik me er niet op voorbereid...

[Zwart_Zwaluw_Mus]

Dat is niet zo'n moeilijke. Je gaat gewoon van "Ik zal dat wel dragen!" naar "Draag jij dat?"

[Trots_Kust_Dolfijn]

In Nederland kunnen we gelukkig gewoon (vergoed) bij een logopedist(e) terecht.

Ik zou daarom in eerste instantie ook logopedie eerder aanraden dan DIY. Al was het alleen al maar omdat je dan direct feedback krijgt wat je fout doet.

[Vrolijk_Konijn_Egel]

Wij vrouwen zijn niet zo kleinzerig als mannen, Hedwich.

Dus een simpel "au" en vooral geen 'godverd..." roepen.

Nog 'n ding dat ik moest afleren -en dat best wel een tijdje heeft geduurd voordat het een gewoonte was geworden- was mezelf uitschelden als ik weer eens iets stoms had gedaan. "sukkel" of "kluns" heb ik geleidelijk aan kunnen vervangen voor "muts".

En, het plat tilburgs dialect is niet geschikt als voertaal voor een vrouw. Gelukkig was ik dat al jong afgeleerd omdat ik vanaf mijn 17e vaak en lang buiten Tilburg resideerde en om me verstaanbaar te maken voor anderen daarvoor mijn taalgebruik moest aanpassen naar ABN. Het is lang geleden maar als ik zondags op bezoek bij mijn moeder was (vader ook maar die is al in '88 heengegaan) en alle anderen waren er ook dan werd er door iedereen (behalve ik ) plat dialect gesproken. Verschrikkelijk om aan te horen, vooral wanneer mijn zussen aan het woord waren klonk het heel ordinair en niet echt vrouwelijk.

Limburgs lijkt me goed te doen, niet dan Jessy? Ik vind jullie dialect heel zangerig klinken waardoor je als vrouw zijnde gerust 'je taal' kan blijven spreken. Dit zal wel voor nog een aantal streken gelden??? Niet dat zangerige maar iig niet dat ordinaire platte.

[Wijs_Konijn_Vos]

Vrouwelijk praten vanuit het Gronings is ook een opgave... omdat het Gronings veel achter in de keel praat. Als je voor in de mond praat klink je al veel vrouwelijker en heb je veel meer speelruimte met je stemgebruik.

[marlies]

Voordeel is dan weer dat je in Groningen met een wat mannelijkere stem minder opvalt tussen alle shagrokende oosterparker vrouwen Zelfs als ik m'n best doe kom ik niet zo laag als sommige van die types

[Wijs_Konijn_Vos]

Zo bedoel je?

[marlies]

Haha, ja precies.

Minder extreem, maar de eerste keer dat ik dit nummer op TV zag ipv op de radio hoorde was ik ook even verbaasd dat 't een vrouw was:



Had zo trans kunnen zijn ook, met dat beetje jongensachtige uiterlijk, maar is 't niet