Ik stel me maar aan...

"Transgerelateerde" issues in werk, studie, uitgaan, en zo voort
Anon20180501
Berichten: 5099
Lid geworden op: 25 mar 2012, 13:24
Gender: Vrouw

Re: Ik stel me maar aan...

Bericht door Anon20180501 »

The Shaman schreef...

Speedy heeft heel veel moeite met zijn eigen lichaam maar kan om niet nader te noemen reden niet verder in het traject (prikken en onder het mes).
Zeker als een behandeling uitgesloten is is het leed niet te overzien, onzichtbaar leed waar ook mensen met ernstige brandwonden onder lijden en waarvoor ze net als wij psychologische begeleiding kunnen aanvragen en die vaak ook krijgen. Maakt het dan eigenlijk uit wat het onderliggende probleem is, of dat zichtbaar is of niet..? m.i. niet, en de medische wereld ook niet, misschien een paar buitenstaanders maar 'wij' weten dus wel beter...
3B67-A22C
Berichten: 267
Lid geworden op: 18 aug 2015, 17:49
Gender: Vrouw

Re: Ik stel me maar aan...

Bericht door 3B67-A22C »

Het is toch niet zo dat de behandeling van een transgender ten koste van de behandeling van iemand met brandwonden zou gaan?
Gebruikersavatar
MichelleB
Berichten: 807
Lid geworden op: 13 sep 2016, 17:43
Gender: Vrouw
Voornaamwoorden: Zij/Haar
Locatie: In ieder geval noordelijk halfrond.

Re: Ik stel me maar aan...

Bericht door MichelleB »

Pijn is pijn en alle pijn hoort verholpen te worden (voor zover mogelijk natuurlijk)
-Life is a work in progress-
Gebruikersavatar
Simão
Berichten: 878
Lid geworden op: 07 aug 2013, 09:26
Gender: Transgender
Locatie: Alentejo, Portugal

Re: Ik stel me maar aan...

Bericht door Simão »

Je moet nooit jezelf met anderen vergelijken. Er is altijd wel iemand met iets ergers, maar daarmee is het nog niet zo dat iets van jou vor jou niet erg is.
En iemand met een gebroken vinger kijkt weer naar een transpersoon en denkt "jeempie wat moet dat verschrikkelijk zijn en ik heb maar een gebroken vinger, dat gaat weer over".

Ik ben enen transman die nooit onder het mes is gegaan, en sterker nog, tussen mijn 20ste en 29ste ongeveer als een soort dragqueen gedragen (overdreven opgetut het uitgaansleven in) en daarna "maar als vrouw" door het leven gegaan met 2 teleurstellende relaties met mannen.
Nu ben ik alleen en wil nooit meer een relatie, maar wel alsnog graag mijn borsten kwijt. De overgang (ik ben 55) is een redelijke hulp bij de rest van uiterlijke verandering, vrouwelijke hormonen nemen af.

Maar ik wil wel van de daken schreeuwen dat je gewoon zo jong mogelijk moet beginnen met door het leven gaan als wie je bent, ongeacht of je nu wel of niet aan je lichaam laat veranderen op een medische manier. (Er is altijd veel mogelijk zonder ingrepen. Voor ons transmannen binders/hesjes en een packer bv en voor seks een harnasje met opzet, bv.
Ze (de buitenwereld) doen het er maar mee. Je presenteert je zoals jij dat wilt, waarin jij je gelukkig voelt en de rest gaat er echt vanzelf in mee. Die het niet doen heb je verder ook geen boodschap (meer) aan.
Blijf niet in de kast omdat je denkt dat je het niet waard bent, of om anderen te plezieren. Laat je leven niet voorbij gaan, maar leef het!
"We vinden steun bij de mensen die het met ons eens zijn, en groei bij de mensen die het met ons oneens zijn" Frank A.Clark