Aangezichtschirurgie, FFS, postoperatieve depressie en ervaringen

[Wit_Hert_Polder]

Heb je dat ook met een huisarts besproken ipv je behandelaar?

[Lila_Baai_Zwaluw]

ik heb naar mezelf en anderen het woord 'post-operatieve depressie' ook al in de mond genomen. Het VU wilde bij mij zelfs vooraf de combi "voorhoofdsbehandeling, wenkbrauwen, jukbeenderen en kin behandeling" tegelijk uitvoeren. Dit laatste 'omdat ze dacht ik anders wel eens niet zou willen terugkomen voor een volgende behandeling'. Dat laatste vond ik overigens erg vreemd, maar het klopt wel. Ik heb 2 maanden geleden "slechts" de combi voorhoofd, wenkbrauwlift, voorhoofdsfacelift en kinversmalling tegelijkertijd laten doen (operatie duurde 4 uren) en het herstel valt me zonder meer erg zwaar. De emotionele impact is ook veel groter dan ik van te voren had ingeschat of uberhaubt ooit had kunnen inschatten. Weet niet of ik 't wel opnieuw zou doen, ondanks dat het aangezicht wel vrouwelijker is geworden (gelukkig dan maar). Ik ben nog steeds hoopvol dat 't allemaal goed komt. Maar ik ben blij dat ik niet nog meer ineens heb laten doen zoals bij jou Alexandra, want dan had ik wss de gehele dag in tranen gezeten. De voorlichting vooraf door 't VU vond ik trouwens ver onder de maat. "Het komt wel goed" (citaat: Brigitte Meijer van het VU) en ze is zo lief en aardig én deskundig dat ik haar nog steeds direct op haar (blauwe of bruine) ogen geloof

[Edel_Kaap_Kikker]

Ik ben op zoek naar mensen met ervaring op het gebied van Aangezichtschirurgie, ook wel FFS genoemd: Facial Femnization Surgery.

......... Mijn gehele gezicht is onder handen genomen: kaak, kin, voorhoofd sinus, jukbeenderen, neus, en lip. Het herstel gaat me niet eenvoudig af...

Ik hoor het vaker dat er hersteloperaties nodig zijn, of verdere operaties. Ik zie dat nu nog even niet zitten, maar dat komt wel weer. Maar jeetje joh... die depressieve gevoelens zijn niet te onderschatten.

Wat is jouw ervaring?

Jeetje dat is wel erg veel in één keer.
Net als Bij Ylse, is het bij mij gelukkig ook gefaseerd gegaan en ik moet er niet aan denken als dat allemaal in één keer was gebeurd.
Ik heb me ook wel eens afgevraagd, hoe sommigen dat toch doen die bijvoorbeeld in het buitenland geopereerd worden, want dat gaat vaak ook in 1x dacht ik.
Lijkt mij een behoorlijk zware impact en eigenlijk vind ik het ook niet zo gek dat het jou zo zwaar is gevallen.

Depressieve gevoelens kunnen bij sommigen zeker wel een rol gaan spelen na een FFS, want er veranderd best nog wel wat.
Een FFS is ook zeer zeker een niet te onderschatten operatie, niet alleen lichamelijk, maar ook zeer zeker psychisch.

Als je wat meer wilt weten over FFS etc..., stuur je maar een pb-tje
Sterkte in ieder geval.

[Fier_Kikker_Woud]

Tja alles in 1 dat zou mij ook veel te zwaar vallen hoor, zou het ook in fases laten gebeuren als het zover is want als er teveel in 1x wordt gedaan dan ben je gewoon te lang bezig met herstellen ervan.
Snap best dat je daar dan depressief van geworden ben kan ik mij heel goed voorstellen.

[Edel_Valk_Havik]

ik heb naar mezelf en anderen het woord 'post-operatieve depressie' ook al in de mond genomen. Het VU wilde bij mij zelfs vooraf de combi "voorhoofdsbehandeling, wenkbrauwen, jukbeenderen en kin behandeling" tegelijk uitvoeren. Dit laatste 'omdat ze dacht ik anders wel eens niet zou willen terugkomen voor een volgende behandeling'. Dat laatste vond ik overigens erg vreemd, maar het klopt wel. Ik heb 2 maanden geleden "slechts" de combi voorhoofd, wenkbrauwlift, voorhoofdsfacelift en kinversmalling tegelijkertijd laten doen (operatie duurde 4 uren) en het herstel valt me zonder meer erg zwaar. De emotionele impact is ook veel groter dan ik van te voren had ingeschat of uberhaubt ooit had kunnen inschatten. Weet niet of ik 't wel opnieuw zou doen, ondanks dat het aangezicht wel vrouwelijker is geworden (gelukkig dan maar). Ik ben nog steeds hoopvol dat 't allemaal goed komt. Maar ik ben blij dat ik niet nog meer ineens heb laten doen zoals bij jou Alexandra, want dan had ik wss de gehele dag in tranen gezeten. De voorlichting vooraf door 't VU vond ik trouwens ver onder de maat. "Het komt wel goed" (citaat: Brigitte Meijer van het VU) en ze is zo lief en aardig én deskundig dat ik haar nog steeds direct op haar (blauwe of bruine) ogen geloof

Dank je wel.

2 maanden is inderdaad nog kort, na 3 maanden voelde ik me pas weer een beetje normaal. zit nu op 5, bijna 6 maanden. Heb nog steeds wel last van gelimiteerde bewegelijkheid door littekens in mond, veel jeuk op mijn hoofd (maar dat is goed, want het hersteld) het gevoel is overal teruggekomen, daar was ik wel erg blij mee... alleen de neus is nog wat dof, gevoelloos en gezwollen op bepaalde plekken.

kaak en kin duurde het langste qua zwelling... dit is pas sinds 4-5 maanden wat minder geworden. Eerst denk je van: ik zie geen verschil! maar dat komt dus door die zwelling.. wat is weggehaald, daar zit nu vocht en vloeistoffen... als dat wegtrekt zie je pas het resultaat. Het kan 1 jaar duren, maar na 6 maanden zie je wel waar het heen gaat. Mijn kin is nog steeds een beetje gezwollen...

Dat fysieke is nu wel voorbij... na 6 maanden. Alleen het psychische, emotionele, dat is een heel ander verhaal... was voor mij even zwaar als het fysieke. Ik begin nu pas een beetje uit het dal te klimmen... (wat je misschien wel heb gemerkt aan mijn berichtjes op dit forum). Ik vind het persoonlijk zwaarder en moeilijker dan de SRS... maar het is wel heel goed gedaan, moet ik zeggen. Ik heb het in Rijnstate laten doen.

[Licht_Eend_Buizerd]

Alexandra, is het wellicht een oplossing eens een afspraak te gaan maken met een medisch psycholoog van het Rijnstate ziekenhuis? Lijkt mij (niet schrikken of boos worden) dat er raakvlakken kunnen zijn met de behandeling van patiënten die getraumatiseerd zijn door zware lichamelijke verminking na een ongeluk en bij wie het herstel langzaam en in fasen verloopt. Denk maar aan brandwonden in het gezicht en zo.
Wellicht dat daaruit wat aanwijzingen te halen zijn voor hoe op dit vlak met je gevoelens / depressie om te gaan?

In ieder geval sterkte gewenst!

[Fier_Kikker_Woud]

Alexandra, is het wellicht een oplossing eens een afspraak te gaan maken met een medisch psycholoog van het Rijnstate ziekenhuis? Lijkt mij (niet schrikken of boos worden) dat er raakvlakken kunnen zijn met de behandeling van patiënten die getraumatiseerd zijn door zware lichamelijke verminking na een ongeluk en bij wie het herstel langzaam en in fasen verloopt. Denk maar aan brandwonden in het gezicht en zo.
Wellicht dat daaruit wat aanwijzingen te halen zijn voor hoe op dit vlak met je gevoelens / depressie om te gaan?

In ieder geval sterkte gewenst!

Ja dit is zeker een goed punt, ik heb hetzelfde gehad toen ik verminkte na een ongeval.
Echt hulp heb ik daar nooit voor gehad en heeft lang geduurd voordat ik eindelijk accepteerde dat het niet anders is en ik er mee moest gaan leven.

Liefs en sterkte:Lisa

[Edel_Valk_Havik]

Alexandra, is het wellicht een oplossing eens een afspraak te gaan maken met een medisch psycholoog van het Rijnstate ziekenhuis? Lijkt mij (niet schrikken of boos worden) dat er raakvlakken kunnen zijn met de behandeling van patiënten die getraumatiseerd zijn door zware lichamelijke verminking na een ongeluk en bij wie het herstel langzaam en in fasen verloopt. Denk maar aan brandwonden in het gezicht en zo.
Wellicht dat daaruit wat aanwijzingen te halen zijn voor hoe op dit vlak met je gevoelens / depressie om te gaan?

In ieder geval sterkte gewenst!

Boos worden?

Ja, depressie is een te groot woord. Ben er eigenlijk al over heen. Meer een post-operatieve-chagrijn. De pijn, het helen, de ongelofelijke ongemakken, zoals een half jaar niks met je neus kunnen doen, gevoelloosheid, nietjes, hechtingen, strakke hoofdhuid, jeuk, pukkels, zenuwpijn, etc, de eerste drie maanden voelde het zo alsof ik gisteren bij de tandarts vandaan kwam, 24/7 verdoofd. Dat raak je op den duur echt wel beu...

Ja, ik heb het wel onderschat hoor... maar het meeste is nu dus alweer een herinnering. Ook dat slijt...

[Braaf_Hermelijn_Wilg]

Ik vraag me af of VUmc wel echt goed is op FFS gebied. Een vraagje aan de mensen die in NL geopereerd zijn: Ben je qua gezicht nu 100% passabel en zijn het duidelijke veranderingen of is het allemaal minimaal gedaan?

[Tenger_Ree_Zeehond]

Ik vraag me af of VUmc wel echt goed is op FFS gebied. Een vraagje aan de mensen die in NL geopereerd zijn: Ben je qua gezicht nu 100% passabel en zijn het duidelijke veranderingen of is het allemaal minimaal gedaan?

Passabel is subjectief. Het gaat er om wat jezelf vindt dat je bent.