Deel Twee/mijn eigen persoonlijke ervaringen ( verse koffie, en daar gaan we weer).
Waarom bovenstaande v.b. ? Wel, soms is niets bij iemand voldoende. Bij een ander, kennen de hormonen reeds genoeg voldoening. Bij velen onder ons, brengt de borst en buikoperatie, pas voldoende voldoening. Bij nog anderen, dan weer niet en gaan ze verder en kiezen ze voor de meta/fallo-operatie. Bij bepaalde mensen onder ons is dat de meta ( voldoende groei, neo-penis), bij anderen, de fallo. En bij een x-aantal onder ons, kent jammer genoeg: Nog de meta nog de fallo, voldoende voldoening. Of met andere woorden, alles is zo individueel en zo persoonlijk.
Ik koos na vele jaren ( Borst en buik- operatie, reeds kennende) voor de meta-operatie.
Na veel overleg en ervaringen der lotgenoten ( vrienden) te kennen, en hun operatief letterlijk, te kunnen/ mogen op de voet te volgen
( mannen).
Koos ik o.a. om deze redenen voor de meta-operatie:
Al leefde ik al zolang als een trans-man, kende ik nog ( haat) een vulva en geen ( verlangen) penis. Mijn GD knaagde, daardoor steeds meer aan me, net als een muis aan een blokje kaas ( jammer niet mijn muis
). En ik verloor, langzaam opnieuw de greep op mijn leven door mijn GD. Het is idd. zo dat niemand ziet wat in je broek hebt, maar ik zag het en ik wist en voelde het.
Ik wilde niets liever dan mijn vulva eindelijk weg, minder vrouwelijkheid tussen mijn benen. Wat er ook eventueel, voor in de plaats kwam. Het liefst iets, met zo weinig mogelijk risico, littekens, of ten kostte van andere lichaamsdelen. Op aanraden van twee Profs. ( UZ Gent) en dankzij de raad en de openheid van mijn lotgenoten (vrienden), ging ik voor de meta-operatie. ( hun raad dat ik, trouwens enorm ter harte nam en nog steeds, veel dank daarvoor mannen).
Persoonlijk, wat staande plassen betrof/betreft :, dat maakte me toen eigenlijk niet veel uit, ik wilde gewoon iets mannelijks in de plaats, dat was het. En wat kreeg ik : Een neo-penis met urinebuis verlening en scrotum, zonder gevoel verlies ( met behoud van de vaginaspier) en ja, ik kon/kan perfect staande plassen
Ben ik nu meer man dan andere mannelijke lotgenoten ? Neen, natuurlijk niet. Niemand ziet dat, tenzij je op een naaktstrand loopt ( moet je trouwens eens doen, een aanrader, wat je daar ziet
).
Voel ik me meer man ? Yep, ik voel me persoonlijk meer compleet als trans-man. Voel ik me minder dan een bio-man, totaal niet ( ook seksueel niet, in tegendeel wat ik vroeger kon zonder penis, kan ik nog steeds). Het is idd wel nu veel leuker om als trans-man seks te mogen kennen. En zeker met de mogelijkheid tot een kleine erectie der opwinding tegenover je
partner.
Wat het staande plassen betreft: Het is idd gewoon zalig, dat te mogen kunnen. Dus met andere woorden, ik snap je wel Kevin. En idd. een grote/kleine piemel maakt je niet meer man, maar zeker ook niet minder ( hoe klein die ook mag wezen). Trouwens toen ik mijn huisdokter, voor de eerste keer mijn meta-operatie liet zien, en ik hem onmiddellijk ook vroeg : Vind je die, niet wat klein. Gaf hij mij te kennen : Nick, ik ben Dr. ik zag al kleinere piemels, zelfs zakzweren ( normaal scrotum met micro- penis). Ja, gelukkig kent de meta-operatie, voldoende verhouding der scrotum en neo-penis
.
Nog even kort: kies je om staande te kunnen plassen en de mogelijkheid tot penetratie, ga dan zeker voor de fallo. Herken je, je een beetje in mijn ervaringen, overweeg dan zeker indien voldoende groei, de meta-operatie.
Grtz Nick
Ps. als je nog vragen hebt, vuur die maar af.
) houdt ook. Ik ben wel gek, maar niet gestoord.
.