Ender schreef:NB: je kan uiteraard wél man worden aan de buitenkant.. zijn zát transmannen (en vrouwen) xD. Alleen het functioneert niet compleet.
Er zijn ook cis mannen en vrouwen waar het niet bij functioneert. En ook die mensen maken (helaas) een grote kans dat iemand tegen ze gaat zeggen dat ze geen echt man of vrouw zijn. En ook voor het is dat heel pijnlijk. Maar daar staan de personen die dat zeggen niet bij stil of erger het kans ze niet schelen.
Dus ga het zeker bespreken met je coach. Ender (of eigenlijk credit voor Nate) geeft al een mooie opening voor discussie.
Dieuwertje schreef:
Er zijn ook cis mannen en vrouwen waar het niet bij functioneert. En ook die mensen maken (helaas) een grote kans dat iemand tegen ze gaat zeggen dat ze geen echt man of vrouw zijn. En ook voor het is dat heel pijnlijk. Maar daar staan de personen die dat zeggen niet bij stil of erger het kans ze niet schelen.
Dank je Ender en alle anderen. Ja ik vond het ook tactloos. Misschien weet ze gewoon niet dat het mij zo raakt ook. Ik weet het niet. Aankomende donderdag zie ik haar weer en dan zal ik het nog wel een keer zeggen. En ik zal het geplaatste stuk je van Ender even overschrijven en meenemen. Misschien helpt het inderdaad.
Het fysieke stuk snap ik ook wel en inderdaad dat zal nooit 100 % man zijn, maar het doet je toch pijn. Zeker omdat er al 30 jaar shit aan vooraf is gegaan. Het is ook moeilijk je erin te verplaatsen.
Ilona. Hoe kan een coach je goed begeleiden als die zelf niet overtuigd is van het einddoel. Het is dat ik lees dat het kennelijk alleen is voor begeleiding in werk en opleiding. Want als het over een totaal plaatsje zou gaan vraag ik mij af of het toch wel de juiste is.
Als coach moet je een goede klik hebben met degene die je begeleidt om gezamenlijk het juiste pad en tijdplan uit te stippelen om bij het beoogde einddoel uit te komen.Het is dus belangrijk om er over te hebben over hoe je coach de opmerking bedoelde. Als het is om aan te geven dat je wens een heel lastig doel is kan je bespreken wat wel wel haalbaar is.
Want wat ik van jou lees is dat jij je volledig man voelt, bent en zo gedraagt en dat het alleen fysiek niet 100% kan worden. Maar hoeveel "echte mannen" voldoen aan dat plaatje. Zeg haar dat het heel belangrijk voor je is om zo gezien te worden.
Hoop voor je dat je komende donderdag een goed gesprek met haar hebt. Zeker als je verder wel het vertrouwen in haar hebt.
Ja ik heb een buitengewone goede klik met haar en ik vertrouw haar volledig, dat is al een unicum. En ze is in hoofdzaak ook consulent/coach voor arbeidstoeleiding en scholing o.a. Daarnaast helpt ze ook met persoonlijke groei. Het is wel wat breder dan alleen arbeid. En ze weet inmiddels een hele hoop over mijn achtergrond en verleden ect. Er is dus ook al een hoop verwerkt.
Alleen het Transgender gebeuren weet ze nog maar kort. Dit met name ook omdat ik er heel voorzichtig mee ben en ik ook niet alles meteen pontificaal op tafel wil smijten. Ze had er ook een hele hoop vragen en ik voelde me daar even mee in de hoek gedrukt afgelopen donderdag. (de gesprekken zijn wekelijks) Met name dus ook tegen mij gezegd hebbende dat ik nooit volledig man kan worden. Nou ja , waarom het mij zo raakte pfff lastig uit te leggen. En natuurlijk alle negatieve gevolgen kreeg te horen. Ja en of ik dat al niet wist. Met name dat ik mijn partner kan kwijtraken, dat mijn zoon uit het lood kan slaan omdat hij beginnende puber is. (mijn zoontje van 10 weet het, ben daar open en eerlijk over geweest. Ik heb afspraken met mijn zoontje gemaakt over het aankomende proces. ) Het komt er voornamelijk op neer dat ik stabiliteit verlies. Nu is het zo dat mijn leven al 37 jaar niet stabiel is. Dat komt door wat ik heb meegemaakt, maar ook door mijn achtergrond, en het trans zijn heeft daar ook wat meer te maken hoor. Dat besef ik me nu wel. Dus wat moet ik dan dan? Ik wil niet nog zeker 40 jaar opgesloten zitten, want dat is wel wat ze dan vraagt in mijn ogen. In mijn ogen is het niet gezond voor mij om nog zoveel langer in een overlevingsmodus te moeten gaan zitten. En nu ik al gaande zo aan het typen ben besef ik me ook dat het dat ook is. Dat is gewoon niet gezond. En ja het is erg dat alles verandert en dat het gepaard gaat met verlies, maar het is ook belangrijk dat ik gezond ben en gelukkig.
Noah1980 schreef:Pff ik kom vandaag zo uit een gesprek met een Cis vrouw die mijn coach is. Ik ben bij haar uit de kast gekomen als transgender zijnde omdat er beroepsmatig ook nog wel invloed kan zijn. En zij begeleid mij in het traject qua opleidingen en werk. Tevens helpt ze mij te ontwikkelen. Met name persoonlijke groei. Eigenlijk is dat al best zwaar omdat er dan altijd wel zaken komen bovendrijven.
Vandaag had ze een hoop vragen over het transgender zijn en de transitie die er eventueel ook bij gaat komen. Zulke gesprekken zijn ook wel goed,maar vandaag ben ik enorm geraakt. Eigenlijk ben ik er stuk van. Ze had tegen mij gezegd dat ik nooit man ga zijn, wat ik er ook aan ga doen. Pff het raakt me enorm. Ik voel me al 37 jaar man en dan omdat ik er aan de buitenkant uit zie als eens vrouw kan ik geen man zijn?
Ik sta op goede voet met mijn coach, maar waarom doet dit zo'n pijn? Ik weet niet of dit het goede topic is, maar ik zit er enorm mee en misschien heeft iemand tips aan hoe ik dit mijn coach duidelijk kan maken dat het voor mij enorm pijnlijk is zo'n opmerking?
Wow... ik zou heel snel bij dat mens weggaan... of een klacht indienen! je hoeft ook helemaal niks over je transitie te zeggen. Dat is allemaal prive.
Ik zie op je foto een man hoor! 100%. je doet me denken aan een klasgenootje van heel vroeger.
The body is a temple. Know yourself, and you shall know the gods. — Ancient Egyptian Proverb
ik zou heel snel bij dat mens weggaan... of een klacht indienen!
Ja, waar begon dit draadje ook alweer mee. Was dat niet een oproep om meer uit te leggen en niet meteen te verketteren?
Ik snap de boosheid wel en als het de zoveelste keer is dat je zo iets hoort, maar toch.
ik zou heel snel bij dat mens weggaan... of een klacht indienen!
Ja, waar begon dit draadje ook alweer mee. Was dat niet een oproep om meer uit te leggen en niet meteen te verketteren?
Ik snap de boosheid wel en als het de zoveelste keer is dat je zo iets hoort, maar toch.
Ik ga ook een gesprek aan hoor, en dit gebeurt inderdaad wel vaker! Denk dat het bij mijn coach vooral onwetendheid is. Ik heb haar inmiddels gemaild en donderdag heb ik het er even over met haar. Ik mag haar heel graag juist, maar dat het mij raakte is niet zo vreemd. Het raakt immers je kern. Ik denk ook dat ze me uit de tent heeft gelokt. Want ik kreeg ook een hele hoop vragen. Meer een soort van test om te kijken hoe diep het wel niet zit. Ik voelde me wel in de hoek gedrukt.
Het heeft er inmiddels wel voor gezorgd dat ik mijn hele persoonlijke verhaal volledig heb kunnen opschrijven. Dus het was ergens goed voor. Ik ben dus van de verwarring af en alles is ineens helder. Dus ik zie het als positief. Op eerste hand wist ik dit nog niet afgelopen week. Daarom typte ik hier wat paniek dat het mij zo raakte.
Ik kom er daarna wel even op terug hier op het forum als het gesprek is geweest donderdag.
