Passabiliteit

[Venka]

Nee ik heb jouw niet gezien,want ik was 2 jan. op Utrecht centraal.Mijn opmerking over die andere trans is niet beledigend bedoeld maar ik schrok alleen van de omvang van die mevrouw.Ik ben vergelijkbaar met een gemiddelde vrouw v.w.b. lengte en bouw en ik heb nogal gauw de neiging te denken dat iedereen zo is,wat onzin is natuurlijk.Als ik naar mijn mannelijke collega,s kijk,die zijn ook allemaal zo groot,zo mannelijk en ik kan mij niet voorstellen om hen in een jurk te zien.Maar die vergelijking gaat eigenlijk wel op met veel transen denk ik.

[NaomiClareNL]

Ik ben er de afgelopen 2 jaar wel achter gekomen dat hoe minder ik "mijn best" doe, hoe natuurlijker ik overkom en dan krijg ik betere reakties. Sterker nog, het lijkt wel dat als ik echt helemaal niets doe het nog het beste gaat. Niets doen in de vorm van makeup en dergelijke en vooral gekleed gaande in praktische kleding (zoals zo ongeveer de hele wijk).
Helaas heeft tot nu toe de opwaardse trent van de hormonen nooit langer dan 4-5 maanden geduurd en dat was nu net het punt dat mensen in verwarring begonnen te raken. Zodra de boel weer ingestort was waren ook de positieve reakties weer weg. Soms baal ik zo van dat subtiele gedoe van oestrogenen

Overigens kan ik me wel ergeren aan de opmerking van die VUmc-psycholoog van je, Kim. Je wordt toch als anders gezien als mensen je als trans herkennen en dat kan best flinke konsekwenties hebben.

[J1nny]

Ah, ok.
Ik draag ook geen jurk normaal gesproken.
Praktisch, als de vrouwen hier op het dorp.
In een jurk zou ik nu net opvallen hier en in een nette broek met shirt/trui/whatever nu net niet.

[Venka]

Ik vandaag naar de opticien en daar voor moest ik bij de dokter zijn en gezien er nog een dikke M op mijn plaatje staat dus maar androgyn gegaan.Eenmaal aangekomen bij de opticien word ik nog de hele tijd aangesproken met mevrouw.Ik begrijp er niks van doe ik mijn best om een mevrouw te zijn word ik ook als mevrouw aangesproken en maak ik zo weinig mogelijk gebruik van mijn stem,ga ik androgyn en maak ik veel gebruik van mijn stem word ik ook met mevrouw aangesproken.

Ik zag er gewoon tegen op om in een volle brillen winkel mijn stem te gebruiken,achter af was al die zorgen weer niet nodig.Gek word je ervan,beter gewoon altijd overal mijzelf zijn ondanks mijn stem.
Zoals verwacht heb ik een bril nodig,dus dat word een mooie dames bril uit zoeken

[Arike]

....,ga ik androgyn en maak ik veel gebruik van mijn stem word ik ook met mevrouw aangesproken.

Heel gaaf,
dan zit het gewoon in je!

[Paul]

Hey Kim,
jouw psycholoog heeft gelijk, wat maakt het eigenlijk uit dat mensen dat zien? Per slot van rekening hebben mensen altijd wel ergens een mening over, wat het dan ook is.
En voor zover ik kan zien ben jij echt enorm passabel. Ik denk niet dat je je heel veel zorgen hoeft te maken

[Venka]

....,ga ik androgyn en maak ik veel gebruik van mijn stem word ik ook met mevrouw aangesproken.

Heel gaaf,
dan zit het gewoon in je!

Dat zeggen er meer Arike maar mijn zelfbeeld is heel wat anders,ik lijk ook als 2 druppels water op mijn moeder.Heb haar haar en ook haar haar lijn,haar ogen haar bouw,alles gewoon op wat er tussen mijn benen hangt na dan..Zelfs als ik in boy mode ergens heen zou gaan word ik nog met mevrouw aangesproken,niet dat ik dat doe maar toch.Sterker nog in de tijd dat ik mijn haar kort heb is alles altijd jongen/meneer geweest.Maar zodra ik mijn haar laat groeien is het al van jongs af aan meisje/mevrouw geweest.Dat heeft in het verleden voor heel veel problemen gezorgd voor mij persoonlijk.

[chantall]

Op straat lopen of in de winkel, noem het maar op. Denk dat ieder mens in zich heeft om naar andere mensen te kijken. Kijk, ben zelf 1.90 lang, dus steek behoorlijk uit naar boven om het zo maar ff te zeggen. In het begin van mijn coming out had ik echt zoiets van, hoe maak ik mij zo klein mogelijk, maar dan ga je juist verkrampen. Dus ben daar gauw mee gestopt, je houdt jezelf voor de gek. Ik ben wie ik ben en of dat nu met een lengte is van 1.90 of 1.40, wat maakt mij het uit. Zo sta ik er nu in. Als ik op een terrasje zit in de groninger binnenstad en er loopt een vrouw voorbij die ook langer is als de gemiddelde lengte, dan kijk ik ook naar haar, dus mensen kijken toch. Volgens mij een natuurlijke reactie. Who cares, zeggen ze toch? groetjes chantall

[Mellaney]

Ben het met Chantall eens dat het naar elkaar kijken iets is dat ieder mens doet (bewust of onbewust). Normaal ben je daar natuurlijk niet zo mee bezig, maar als je jezelf onzeker voelt dan ligt dat natuurlijk ineens heel anders. Mijn eigen ervaring is dat het een proces is waarin je zelf aan een nieuwe veranderende situatie moet wennen (je komt tenslotte onder de mensen in een andere verschijningsform dan je altijd gewend bent geweest), maar waar je wel snel in kunt groeien.

[Venka]

Dat is ook zo hoor,voor jezelf ben je anders(eigenlijk eindelijk jezelf) en als je dan voor het eerst op straat komt is het net of echt de gehele wereld naar jouw kijkt.Nu ik al een tijdje als mijzelf(en femme) overal kom is het eigenlijk best vanzelf sprekend.Het kijken word minder,de vrouwen althans, in mijn beleving.De mannen is een ander verhaal maar ja die kijken echt naar alles wat een beetje vrouw is en daar moet ik echt aan wennen.Veel mannen kijken zo door dringend,of het nou iemand van 20 is of 80,het maakt niks uit kijken doen ze.