T-Nederland

2x volmondig JA.

1e doe je idd voor jezelf
2e zou zo mooi zijn als het zo was maar bij de meesten (ook ik) is dat een utopie. Uiteindelijk de stap naar mezelf gezet maar ga er een hoop door kwijtraken. Omgeving boeit me werkelijk niets, kinderen accepteren het maar vinden het niet leuk, partner tja heel lastig verhaal en mede door eigen schuld.
Maar ben nu inmiddels in de fase van.....ik MOET het doen anders raak ik mezelf kwijt

Ja op beiden en ook als de omgeving afwijzend is.
Het gaat erom gelukkig met jezelf te zijn,ik heb mijzelf lang genoeg aangepast aan de rest en waar ik niet gelukkig bij was en nu wil ik ook wel eens gelukkig met mijzelf zijn.
als ik een keer moed genoeg heb om voor mezelf de knoop door te hakken en me aan te melden.

Het leven is te kort om dingen die je wilt uit te stellen . Leef Het leven dat je wilt leven.
Gr Evy

Ik heb ook een eigen timmerbedrijf maar zou het wel doen ben net begonnen met hormonen laat eerst me lichaam en geest daar aan wennen en dan maar de rest

toevallig heb ik ook een eigen timmerberijf , maar ik ga niet in transitie , want anders kaost het mij mijn berijf

Oef wat heb ik lang nagedacht over deze stellingen zeg. Maar nadenken is dan helaas ook iets dat ik heel goed kan. Ik ga ze toch beantwoorden, en ik denk dat ik dat zo lang heb uitgesteld omdat de antwoorden best confronterend zijn

Stelling, als het merendeel van de mensheid er morgen niet meer is, zou ik dan alsnog in transitie gaan....
(Voor wie doe je het?)
In dit geval zou ik juist in transitie gaan, want minder meningen van anderen

Stelling, als vooraf al vaststond dat je partner, je gezin, en je omgeving je onvoorwaardelijk zou steunen, zou je dan direct in transitie gaan?
(Veiligheid en vangnet)
90% ja, ik ben bang dat deze onzekerheid mijn enige drempel is
10% weet ik niet, ik heb nog geen ervaring om als vrouw door het dagelijkse leven te gaan. Ik zou sowieso de sociale transitie gelijk doen.

Oh ja, ik zou heel graag in transitie gaan, maarrr

Ik ben met 81 jaar te oud, en ik ben dusdanig chronisch ziek dat er maar weinig ziekenhuizen zijn die mij nog onder narcose durven te brengen.
Veel te risicovolle patiënt.

Ik zit mijn tijd uit in het verkeerde lichaam.

Willen impliceert een keus.

Voor mij was er nooit een keus, zo heb ik het ervaren, het is iets wat ik moet doen omdat ik nu eenmaal genderdysfoor geboren ben.

De andere ' keus' was er een eind aan maken.

Fay

Stelling 1: jazeker, dit doe je voor jezelf
Stelling 2: jazeker, dan jaren geleden al! Zou boek ellende schelen

Ja en ja