Wat maakt iemand nou een man of een vrouw?

[Nate_0]

Het komt ook terug op de wc indicaties.... poppetje met jurk of rok = vrouw en een poppetje met een broek = man.

Ik vraag me af of dat invloed heeft op kinderen. De meeste moeders hebben immers ook gewoon broeken aan.

[Jer158]

Je ziet dat ook wel bij dommere mensen. Als je kort haar hebt als vruchtbare vrouw, en je draagt een broek, dan moet je in hun ogen wel een lesbiënne zijn of msschien toch stiekem een jongen.

Nu wil ik geen uitspraken doen over de intelligentie van mensen, maar in de vreemdste situaties blijkt vaak de eerste intuïtie van mensen is dat kort haar = man en lang haar = vrouw, wanneer mensen even niet "opletten". Ook wanneer er baarden of borsten in het spel zijn die niet matchen met de stereotype haarlengte. Kinderen kunnen hier ook heel volhardend in zijn.

Overigens maak ik daar dankbaar gebruik van. Ik heb lang haar omdat ik nog niet out ben en zo verwarring over mijn gender/sekse vermijdt (95% van de tijd). Liever duidelijk misgendered worden dan in die twijfelzone zitten waar mensen getriggerd worden om eens "extra goed" te kijken wat ik nu eigenlijk ben.

En verder inderdaad de stereotypes van mannelijk presenterende vrouw => lesbie en vrouwelijk presenterende man => homo. Ook dat is voor mij persoonlijk niet ongunstig, daar lesbie een redelijk "veilig" en "under the radar" label is. Ben alleen meer geïnteresseerd in mannen dan in vrouwen, dus het doet geen goed voor het liefdesleven.

[Isabelle]

Jep, sinds homoseksualiteit geen taboe meer is, wordt in een gesprek met vreemden vaak gevraagt of ik een vriend heb wanneer ik een broek aan heb.
Ik draag dan wel make up, sieraden en heb langer haar dan de meeste jongens, maar dit wordt allemaal ook geassocieerd met homo zijn.
Wanneer ik een jurk of rok draag veranderd alles en ziet men me meteen als travestiet/transgender wanneer ze me recht aankijken.
Het liefdes leven stel ik persoonlijk even uit. Ik val niet op mannen namelijk en lesbienes zijn je toch niet zomaar als vrouw wanneer je trans bent.

Greetz
Isabelle

[Simão]

Het komt ook terug op de wc indicaties.... poppetje met jurk of rok = vrouw en een poppetje met een broek = man.

Ik vraag me af of dat invloed heeft op kinderen. De meeste moeders hebben immers ook gewoon broeken aan.

Kinderen identificeren natuurlijk ook met zichzelf en meisjes vinden rokjes en jurkjes leuk, jongetjes moeten daar niks van hebben. Komt toch ergens vandaan, blijkbaar niet alleen moeders...
Transkinderen herken je hier dan ook vaak het eerst aan. Ze zijn het niet eens met de kleding die verwacht wordt te dragen.

En er zijn tegenwoordig gelukkig veel leukere wc indicaties in opkomst. Wel vaak nog steeds gestoeld op stereotypering, maar ja, anders herken je ze niet goed genoeg.

@Isabelle, er bestaan natuurlijk ook nog panseksuelen, die naar de persoon kijken en niet naar in welke verpakking die zit. Dus liefdesleven hoef je niet helemaal uit te sluiten!

@Jer158 Ik kom uit een hippy tijdperk en daarom is bij mij nooit lang haar= vrouw. Daarbij is het nu ook weer mode bij mannen, als of niet in een knot.

Ik geloof dat ik helemaal niet zo onbewust indeel in man of vrouw, nu ik er bij nadenk. Ik zie mensen.
Het grote gros past ook niet in stereotypes. Daarom vind ik het zo erg dat er wel wordt verwacht door sommigen dat je daaraan voldoet.

[Jer158]

Ik geloof dat ik helemaal niet zo onbewust indeel in man of vrouw, nu ik er bij nadenk. Ik zie mensen.
Het grote gros past ook niet in stereotypes. Daarom vind ik het zo erg dat er wel wordt verwacht door sommigen dat je daaraan voldoet.

Same here. Als kind had ik al dat ik niet dacht in meisje-jongen termen. Ik denk dat als je niet sekse-conformerend bent dat een soort overlevingstrategie is (in negatieve termen), of logisch (in positieve termen). Wanneer iemand dat wel deed, werd ik kwaad, maar meer vanuit het idee "hoe kan die persoon zo ontwetend zijn, die heeft het niet helemaal begrepen". Des te groter was de schok dat die opvatting toch wel heel wijd verspreid blijkt te zijn...

Het is een van de redenen dat ik lang veel moeite heb gehad met het feit dat ik trans ben, want ik moet toch gewoon vrolijk kunnen leven als mijn biologische sekse? Ik wil de stereotypes helemaal niet "in stand houden" door in transitie te gaan. En tegelijk doet het wel degelijk veel pijn.

[Sabrina40]

Mijn allereerste ervaring, dat er mogelijk met mijn gendergevoelens iets niet helemaal snor zat, had ik al tijdens mijn 4e levensjaar, toen ik twee jurkjes vond, die een logeetje daar blijkbaar had vergeten mee te nemen. Kinderen vinden verkleden doorgaans leuk, maar het aanhebben van zo'n jurkje gaf mij een heel bijzonder fijn gevoel en dat ben ik toen vaak opnieuw gaan oproepen. Op de lagere school werd ik vaak erg jaloers op meisjes, die in hartstikke leuke jurkjes en rokjes naar school mochten. Op mijn 10e droomde ik vaak, dat ik zelf zo'n mooie vrouwelijke filmster in zo'n ruisend avondtoilet was. Pas tientallen jaren later, toen dat soort gevoelens niet meer uitsluitend toegedicht werden aan die vuile vieze travestieten, kwam de diepere achtergrond van dat fijne gevoel in alle hevigheid volledig naar boven en leef ik hopelijk nog heel lang heel gelukkig.

[Eva]

"Vuile vieze travestieten...", Sabrina...?
Zou je je taal een beetje willen matigen? Ook als je dit niet letterlijk bedoelt?

[Anon20190122]

Sabrina verwoordt het niet zo geweldig maar dat was niet zo lang geleden toch wel het gangbare idee.
Het was niet voor niks dat je in de jaren 90 nog een pasje kreeg dat je bij het Vu in behandeling was voor g.i.d toen zelfs nog officieel een geestelijke afwijking.

[Sabrina40]

Maar beste Eva, je haakt in op mijn zin : "Pas tientallen jaren later, toen dat soort gevoelens niet meer uitsluitend toegedicht werden aan die vuile vieze travestieten". Maar ik beschrijf hier toch absoluut niet hoe "IK" persoonlijk over travestieten denk ! In de film : "The Danish Girl", zie je toch nog dat minder dan een eeuw geleden transgenders nog werden opgesloten in psychiatrische instellingen, om met behulp van elektro shocks "genezen" te worden van die "zieke" geest. Een halve eeuw geleden werden mensen, die in travestie de straat op dorsten te gaan toch nog geverbaliseerd wegens aanstootgevend gedrag en verstoring van de openbare orde en moesten zij soms zelfs gekleed in uitsluitend een drenkelingenpak in een politiecel wachten op familie of vrienden, die met een zak met mannenkleding hen kwam verlossen. En we weten toch ook, hoe Aïcha in die tijd zelfs volledig ontkleed door de politie haar woning werd ingejaagd ! Mijn zin verwijst naar die toenmalige zienswijze op travestieten en die was rond 1985 in onze bevolking al duidelijk milder van aard en nu is zelfs die eerste transgenderwet uit 1985 in 2014 nog uiterst grondig aangepast. En die ontwikkeling gaat m.i. zeker nog verder in een goede richting door.

[Anon20180501]

Misschien was het handiger geweest dan als je wat eerder die haakjes had gebruikt Sabrina...