Partner

[Janna]

Dank voor jullie reacties. We gaan ons best doen.

Liefs,
Jolanda

[Freetouch]

Gender Dysforie is heel zwaar voor elke relatie, en je relatie moet erg goed zijn om dat te overleven.
Je relatie moet enorm sterk zijn om dat te overleven....
Mijn relatie was echt wel de perfecte relatie, en het was juist mijn vrouw die er op aandrong er iets aan te doen...

Toch naar mate we verder in de transitie gingen, bleek ons huwelijk niet het probleem te zijn en we zouden samen makkelijk oud kunnen worden...
Maar op seksueel vlak zou het gewoon niet meer gaan. Ik ben lesbienne, zij hetero... We hebben besloten daarom elkaar meer ruimte te geven, om een relatie te vinden waar weer wel de Passie heerst. Opeens komt er ruimte en diegene die je je hele hart zou willen geven heeft inmiddels al een relatie...

En mijn eigen vrouw, die perfecte vrouw, waar ik heel mijn leven voor over had... ook zij slaat een nieuwe weg in... maar maatjes zullen we altijd wel blijven....
Maar gelukkig heb ik hele lieve vriendinnen om me heen die me er nu doorheen trekken en sommige weten wie mijn hart heeft kunnen stelen zonder dat ze het wist...

Ga voor jezelf het avontuur aan, maar zor ger voor dat je jezelf herinnerd waarom je elkaar ooit het Ja-woord hebt gegeven... Gooi nooit de handoek in de ring, maar werk samen naar een gezamelijke oplossing, whatever die mag zijn...

Succes X Melany

[Lise]

wow melany, heftig verhaal.

[Janna]

Echt heel heftig, Melany! Ik schrik ervan. Je was toch altijd zo positief. Wel fijn dat je kan worden opgevangen. Maar als ik het goed begrijp heb je er ook een onbeantwoorde liefde bij, om de ellende compleet te maken. Sterkte met alles.

[Freetouch]

Ow maar mijn partner en ik zijn nog altijd dikke maatjes hoor, en nog samen de ouders van onze kinderen...
Er gaat geen dag voorbij of we zijn nog samen hoor.

Ja ik heb ook af en toe wat tegenslagen hoor, maar tegenslagen zijn de fundamenten voor successen!
Dus wat ik wil zeggen, laat de moet niet zakken, en probeer alles in harmonie op te lossen...

En die onbeantwoorde liefde... tja ook weer een experience rijker..., misschien had ik het al lang gewoon moeten vertellen, dus het is gewoon mijn eigen schuld...
Het is raar hoeveel een partner voor je kan betekenen, voorwaardelijke liefde...

[Janna]

Van alle scheidingen die ik om me heen heb meegemaakt zijn er maar een paar die netjes zijn verlopen, waarvan ze allebei nog netjes met elkaar omgaan. Wij hebben bij het zien daarvan altijd gezegd dat we, als we ooit zouden scheiden, het netjes zouden doen. Dat is antuurlijk dapper gesproken, de werkelijkheid is vaak lastiger. Het hangt denk ik ook af van de reden van de scheiding. Als een van de twee vreemd is gegaan, dan is het al meteen heel lastig. Het is hoe het ook loopt altijd pijnlijk, dat weet ik wel. Zelfs als iedereen er uiteindelijk goed doorheen komt.

Vroeger, toen ik jong en naief was (tot vorig jaar, zeg maar), dacht ik dat bij elkaar blijven het hoogste goed was, ook in het belang van de kinderen. Daar kom ik nu wel op terug. Ik hou alle opties nu open. Lastig, al die keuzes. Daar ben ik nooit goed in geweest, dus ik heb in korte tijd nog een boel bij te leren!

[diederique]

Het relatie ding is een van de lastigste in het transitieproces. Er samen over kunnen praten is een groot goed. zo essentieel dat het in gesprek blijven soms moet prevaleren boven de snelheid in de transitie; alleen GD gaat nooit over!. Meer begrip krijgen voor elkaar in de relatietherapie is essentieel, het vervangt alleen nooit de voortgang in je GDproces.
Naast liefde, warmte, genegenheid en kunnen invoelen is er maar een ingrediënt, tijd, tijd en nog eens tijd. Het duurt gewoon jaren voor je partner je kan zien en echt kan invoelen als haar vriendin in jullie nieuwe lesbisch relatie; tot ze zelf weer, ook in bed, kan genieten van haar vriendin, die ooit al een lesbische vrouw was die wrang genoeg door de buitenwereld foutief werd gezien als hetero-man

[Jorine]

Hoi Jolanda

Weet uit eigen ervaring dat het veel moed vraagt deze stap te nemen en hoop dat het een opluchting blijkt en dat de reactie(s) meevallen.
Wens je veel sterkte, wijsheid en alle goeds toe!

Jorine

[Janna]

Afgelopen vrijdag zijn mijn vrouw en ik samen naar de PIG geweest. Dat was wel even een stap, voor ons allebei. De heenweg werd afgelegd in volledige stilte. Dan is een ritje van een uur best lang.

Alwin was heel hartelijk en stelde haar snel wat op haar gemak. Hij heeft zich ook voornamelijk op haar verhaal geconcentreerd. Ze had hulp gezocht bij het maatschappelijk werk, maar daar is ze afgewezen omdat het boven hun pet ging. Dat is wel jammer. Het was goed voor haar om een-op-een te kunnen praten met iemand. Voor mij trouwens ook, al is nog onduidelijk of ze de volgende keer weer mee wil. Ik denk ergens van wel, want ze ziet de gesprekken ook als een soort relatietherapie.

Maar goed, terug naar het gesprek. Het verliep op zich best goed. Ze heeft haar verhaal gedaan. Veel wist ik natuurlijk al, maar er kwamen ook nieuwe dingen aan het licht. Niet alles was even eerlijk vanuit mijn perspectief, maar dat zal zij vast ook vinden van mijn verhaal. Ik heb af en toe wat gezegd maar over het algemeen heb ik het maar laten gaan. Het is goed dat Alwin ook haar verhaal hoort. Dat geeft toch een breder beeld dan alleen mijn versie van de werkelijkheid. Aan het eind heeft hij het toch voor elkaar gekregen om ons stappen te laten zetten. Allereerst moeten we samen uitspreken of we ervoor willen gaan. Samen. Dat is best een stap, want ze houdt een eventuele scheiding tot nu toe steeds achter de hand als (nood-)uitgang. Dat opgeven is voor haar natuurlijk best eng. Dat begrijp ik ook wel.

Daarnaast moeten we grenzen en mogelijkheden gaan bepalen. Wat kan en wat kan niet in mijn uitingen. Het is nu zoeken naar dingen die voor mij wat tegemoet komen aan mijn gevoel, zonder haar in de weg te zitten. Het stomme is dat ik daar nog nooit over na had gedacht. Zo ben ik bezig geweest met het eerste stapje. Daar ben ik nu over aan het nadenken. Natuurlijk heb ik in het verleden wel wat gedaan, maar dat was altijd stiekem. Nu wordt het 'openlijk'. Niet zichtbaar maar ze moet het wel weten, zodat ze aan het idee kan wennen. Ideeën zijn welkom! We gaan in ieder geval beiden op zoek naar lotgenotencontact. Nu heb ik dat hier natuurlijk al, maar het zou ook wel eens goed zijn om mensen face-to-face te spreken. Transvisie is een optie, en er schijnt in Zwolle nog iets te zijn.

Vandaag heb ik haar het tweede deel van mijn levensverhaal gestuurd. Daarin beschrijf ik mijn zoektocht op gendergebied. Ik ben erg benieuwd wat ze ervan gaat vinden. Nou ja, eigenlijk weet ik dat wel. Ik ben vooral benieuwd naar haar reactie. Met Alwin erbij was ze best redelijk, maar alleen met mij gaat dat meestal iets anders.

Wordt vervolgd................

[Engel]

Hoi Jolanda,
Mooi he zo'n eerste stap samen met je partner naar PIG. Hoop dat ze nog een keer meegaat. Houd de moed erin dit is is positief. Ik was ook zo verschrikkelijk blij toen mijn vrouw voor het eerst meeging naar Transvisiezorg in Amsterdam. Sterkte