Oké,
De eerste herinneringen die ik heb zijn van toen ik jaar of vier was. Mijn (half)zus, die vijf jaar ouders is dan mij en ik waren altijd goede buddies. We speelden samen, en haar favoriete spel was om mij om te kleden in een meisje. Ik had zo'n ontzettend blij gevoel...maar natuurlijk, wat wist ik er vanaf, lekker erin lopen, want niemand let er toch op.
Toen ik jaar of 8-9 was ik vond het heel interessant om voor een grote spiegel naakt te staan met me penis en ballen verstopt achter me benen. En dan ogen dicht doen, aanvoelen, en doen net alsof ik een meisje ben.
Later, toen ik jaar of twaalf was en mijn moeder op haar werk was ging ik iedere dag rond snuffelen in haar make-up. En dan hele dag rond lopen ermee, en een uurtje ofzo van tevoren eraf halen. Mijn moeder merkte dat wel ongetwijfeld, maar hechte er niet al te veel waarde aan.Toen wij samen in de winkel waren, wou ik heel graag iets roze uitkiezen. Mijn moeder vroeg nog of alles oké is. Ik wetende dat het niet het geval is, heb ik het weer genegeerd.
Toen ik op mijn vijftiende een eerste "echte" relatie kreeg, was er niets wat ik kon merken dat er iets mis met mij was. De relatie duurde 4 jaar en 10 maanden, toen ik 19 was. De relatie was over, maar wij hebben geen sex hehad, want zij was er nooit klaar voor.
Mijn vriendin erna was ontmaagd op haar twaalfde. Wij kenden elkaar al ruim een jaar voordat wij hebben besloten om het naar het volgend niveau te brengen. Een week later lagen wij in bed, en ze zei dat als ik wil vrijen dat ik dan wel moet zeggen, anders gaat ze slapen. Noodgedwongen, nog maagd, maar heel nieuwsgierig heb ik toch besloten om mijn kans te grijpen. Veel jongens van mijn leeftijd waren al lang geleden ontmaagd, maar als ik geen actie onderneem, word ik volgende acteur voor "40 year old virgin".
Ten eerste, ik kon geen stijve krijgen. Dit en dat geprobeerd, maar toch niet gelukt. Nou, de tweede nacht is het toch gelukt. Ik was ontmaagd. Maar waarom zijn zo veel mensen opgewonden als het om sex gaat? Ik heb niets gevoelt, behalve mijn penis in een onbekend ruimte zwemmen. Raar gevoel.
Mijn eerste relatie in Verenigde Staten begon toen een van oudere meiden vroeg of ik verkering met haar wilde hebben. Zij was de voorzitter van de vereniging, en terwijl ik pas ben aangekomen in VS, zij was op de helft van haar studie. In het begin was alles oké. Maar het duurde niet lang totdat ik MOEST, ik herhaal MOEST mezelf in het lichaam van mijn partner voorstellen, en proberen te voelen wat zij voelt. Anders kon ik niet klaar komen. Mijn favoriete standje? Ik onderaan. Er was geen verklaring voor dit, en ik negeerde het weer.
Later, toen ik (onverwacht) tweede relatie kreeg, begon ik langzaamhand te realiseren dat er toch iets aan de hand zijn. Alweer, heb ik de signalen genegeerd, en voortgezet met de relatie. Tot een avondje net na vrijen me vriendin vroeg of ik mezelf ooit als een meisje voelde. Dat was de dag die in mijn hoofd steeds opnieuw afspeelt, tot de dag van vandaag.
Ik heb opmerkingen gehad van me vrienden dat ik stil ben, en aan mijn houding, lichamstaal etc. is het niet zo moelijk te bepalen dat ik geen 100% macho man ben. Laatste wat ik kwijt wil is dat meiden zijn voor mij een rol model, iets waar ik op aan kijk, wat ik wil worden. Het is nooit geweest van: lekkere kontje of grote tieten.
Stiekem heb ik er altijd van gedroomd om dat meisje te zijn.
Aliss
.
