Rein_Das_Specht schreef: 11 mar 2018, 13:53
Nick, you're missing the point.
Complicaties is niet per definitie spijt. Dat is het hele punt ook niet. Het punt is, en ik zal proberen dit zo simpel mogelijk te zeggen: Spijt kan komen doordat er complicaties geweest zijn, maar dat hoeft niet perse.
Jij hebt geen spijt. Tof voor je. Ik zelf had ook dikke complicaties. Ben ook mijn tepels kwijt. Ik heb ook 0% spijt.
MAAR! Zie je de maar? Er is een maar. ANDERE mensen (dus niet jij) kunnen dezelfde complicaties ervaren, en WEL spijt hebben. Waarom? Omdat ze anders zijn, dingens anders kunnen beleven en voelen.
Vreemd zowel jij als ik ervaren 0,0,% spijt. Wie zijn die andere ?
Spijtoptanten, zijn mensen die het nooit niet meer zouden doen of proberen.
Die zitten in die 0.3% van de transmannen die spijt hebben.
Of in de 0.6% van de transvrouwen die spijt hebben.
De reden dat ze spijt hebben doet er niet toe. Wel het feit dat ze spijt hebben. En de vraag is dus, om weer terug on topic te komen, moet hier iets aan gedaan worden om spijt te voorkomen.
Rein_Das_Specht schreef: 11 mar 2018, 14:39
De reden dat ze spijt hebben doet er niet toe. Wel het feit dat ze spijt hebben. En de vraag is dus, om weer terug on topic te komen, moet hier iets aan gedaan worden om spijt te voorkomen.
Eigenlijk is de reden het belangrijkste. Uiteindelijk is natuurlijk 0.0% spijt wenselijk, maar zonder te weten waarom mensen spijt hebben kunnen we niet bepalen hoe de spijt voorkomen kan worden. Zolang we niet weten wat we eraan kunnen doen om de spijtoptanten te verminden, is dus ook niet te bepalen of we er iets aan moeten doen.
OP, ik ben wel benieuwd welke vragen / screening jou mogelijk hadden kunnen doen besluiten niet het traject in te gaan?
Een ‘spijt’ percentage van nog niet eens één op de honderd is voor een medische behandeling zeer laag te noemen, al moet je er van uitgaan dat er ook lieden zijn die nooit meer iets van zich laten horen en of degenen die voor eindbestemming NS kiezen ook worden geregistreerd als spijtoptant weet ik niet.
De vraag blijft wel hoe dit in de toekomst gaat veranderen gezien het feit dat je nu veel meer aanloop hebt, soepelere screening en meer niet-traditionele behandelwensen. Daar kun je over een jaar of 20 pas echt wat zinnigs over melden natuurlijk.
Waar niemand het hier over heeft: kun je mensen een beetje succesvol terug-opereren? Of wordt dat een fiasco?
Als het niet gaat dan zou je een percentage spijtoptanten willen hebben van exact nul. Want verder leven in een verkeerd lichaam dat is iets waar we allemaal al mee te maken hebben gehad en wat niet wenselijk is.
Het moet vreselijk zijn om te ontdekken dat je verkeerd zit. Na al die rompslomp en zware operaties. En kun je wettelijk gezien nog wel terug in de oude genderrol komen of doet de overheid daar moeilijk over? En hoe kijken de mensen rondom je vanaf dat moment naar je? Het is een enorm sociaal drama wat er dan gebeurt.
Evi
Vlot_Zeester_Vijver schreef: 11 mar 2018, 16:39
Het moet vreselijk zijn om te ontdekken dat je verkeerd zit. Na al die rompslomp en zware operaties. En kun je wettelijk gezien nog wel terug in de oude genderrol komen of doet de overheid daar moeilijk over? En hoe kijken de mensen rondom je vanaf dat moment naar je? Het is een enorm sociaal drama wat er dan gebeurt.
Evi
Dat het vreselijk moet zijn om te ontdekken dat je fout zat met je geslachtsverandering kan ik me voorstellen, MAAR je bent er zelf nog altijd bij tegenwoordig als de beslissing genomen moet worden tot die verandering. Jij bent degene die op die operatietafel stapt om het te laten uitvoeren.
Geldt hier niet helemaal het standpunt, bij twijfel niet doen?
Maar om dit nu een enorm sociaal drama te gaan noemen vind ik een devaluatie van de term / omschrijving.
