T-Nederland

Mijn duit, de eenzaamheid zit hem niet om contacten, maar wel in contacten die geen id hebben waar je mee worstelt, het niet kunnen snappen

Neem ik niemand kwalijk, dat men het niet begrijpt.

Ik ben wel mevrouw Fay voor hen, ongeacht hoe ik er bij loop ( ik woon op een camping, dan is de kleding ook vaak zodanig

Voor de rest merk ik dat iedereen hun sorus issues heeft, alleen hebben wij de dysforieuitdagingen er nog bij...

Dus, behoefte aan contacten mbt andere t's, zeker

Ik ben nog niet zo lang op dit forum dus ik bladerde wat en stuitte op dit onderwerp. Allereerst wat naar en vervelend dat jullie worstelen met eenzaamheid. Dit is iets wat je niemand gunt. Denk ook dat iedereen wellicht ook in een andere situatie zit waardoor een generiek antwoord niet voor handen is. Ik vraag me dan ook af is dit iets wat me dan ook te wachten staat? Komt dit door het feit dat je je onzeker voelt over wie of wat je bent? Of dat je bang bent niet geaccepteerd te worden zoals je bent? Dat je altijd weer dingen moet uitleggen? Of dat je in situaties terecht gaat komen waar je je niet prettig bij voelt? Kan me dat heel goed voorstellen. Denk wel dat inderdaad de oplossing bij jezelf ligt. Mensen gaven al van alles aan wat je kan doen tegen eenzaamheid maar kan me ook goed voorstellen dat je graag met gelijk gestemden bent omdat je dan kan zijn wie je bent in een veilige omgeving zonder uitleg verschuldigd aan wie dan ook.
Lastig hoor. Ik sta nog aan het begin van alles en ik moet zeggen dit maakt me ook wel wat bang om de weg in te slaan omdat ik bang ben vrienden en wellicht zelfs familie te verliezen.

Hi Marley, je angst is niet helemaal ongegrond.
Doe alles rustig aan en vertel eerst aan iemand die het dichtst bij je staat wat er met je aan de hand is. Geef de tijd zijn kans, verm weten ze wel het eea.
Liefs en een knuffel Evy

Dankjewel Evy voor je bemoedigende woorden.

Knuf, Marley