Leven met mannen

[LiliFee]

Misschien ben ik (zijn wij?) er zelf medeschuldig aan. Gisteren was ik nogal aan het poetsen en dweilen en betrapte mezelf op de gedachte dat ik dit vaker en zorgvuldiger zou moeten doen. Om te voorkomen dat bezoek stiekem in het achterhoofd zou denken "Zie je wel? Niet schoon hier. Het blijven tóch mannen!". Stom. Ongelooflijk stom. Ik weet het.

Het feit dat er niet genoeg schoongemaakt wordt heeft niks met man of vrouw zijn te maken, het is gewoon een persoonlijkheidstrek. Tuurlijk wordt vrouwen wordt 'geleerd' dat we schoon moeten maken, dus voelen we ons vaker schuldig als bijvoorbeeld een zus aan het afwassen is en helpen we mee. Wat het misschien kan zijn is dat mannen die weglopen tijdens de afwas gewoon ongelofelijk asociaal zijn, wat dan ook een persoonlijkheidstrek is. De kerels die weglopen hebben net zo goed ogen in hun hoofd.

Ik snap wel waar deze discussie over gaat, alleen ik ben wel van mening dat je heel erg op moet passen om te denken dat dit soort gedrag inherent aan mannen/vrouwen is. Als je dat doet gaat het ook met je eigenwaarde aan de haal, en dat is als trans*mens het laatste wat je wilt (voor mij dan). Feit is en blijft dat dat familielid wat zoiets doms zegt als "Het is net een echte vrouw zeg" gewoon transfoob is. Zulke lui wil ik niet eens in mn omgeving hebben. Daarvoor heb ik ook heel bewust mijn familie een poosje geboycot, en heb ik een andere vriendengroep gezocht. De wereld is groot genoeg, ik heb geen tijd en energie voor aso's!

[Bas Jo]

Voor mijn outing en transitie was ik regelrecht allergisch voor de situaties waar ik het gevoel had ingedeeld te worden in een bepaalde rol alleen omdat ik als meisje geboren was en niet om welk karakter en welke talenten ik had. Ik voelde veel agressie en bitterheid. Ik verdiepte me veel in feministische theorie en verzette me er dan ook tegen.

Sinds mijn outing en transitie voel ik een stuk minder agressie. Opgroeien als vrouw zie ik als unieke kans om een feministische man te zijn en te weten hoe ik dat kan zijn. Mijn ervaringen zal ik nooit vergeten en ik wil de opvoeding die ik heb gekregen als vrouw, (o.a. om me in andere mensen in te leven) meenemen in mijn verdere leven.

Het is waar wat anderen al hier gezegd hebben dat je sommige mensen in hun meningen niet snel beinvloeden kan. Misschien helpt het naar binnen te keren en te bedenken wat prioriteit heeft, en hoeveel mensen je wél kon beinvloeden door te besluiten te leven naar je eigen overtuigingen en dat naar buiten te dragen.

En verder, familie doet heel vaak een beetje pijn, het is super snel super triggering. Waar het lukt, een beetje afstand houden, en als je je weer sterker voelt er weer op af .

[Anon20180311]

Misschien ben ik (zijn wij?) er zelf medeschuldig aan. Gisteren was ik nogal aan het poetsen en dweilen en betrapte mezelf op de gedachte dat ik dit vaker en zorgvuldiger zou moeten doen. Om te voorkomen dat bezoek stiekem in het achterhoofd zou denken "Zie je wel? Niet schoon hier. Het blijven tóch mannen!". Stom. Ongelooflijk stom. Ik weet het.

Het feit dat er niet genoeg schoongemaakt wordt heeft niks met man of vrouw zijn te maken, het is gewoon een persoonlijkheidstrek. Tuurlijk wordt vrouwen wordt 'geleerd' dat we schoon moeten maken, dus voelen we ons vaker schuldig als bijvoorbeeld een zus aan het afwassen is en helpen we mee. Wat het misschien kan zijn is dat mannen die weglopen tijdens de afwas gewoon ongelofelijk asociaal zijn, wat dan ook een persoonlijkheidstrek is. De kerels die weglopen hebben net zo goed ogen in hun hoofd.

Ik snap wel waar deze discussie over gaat, alleen ik ben wel van mening dat je heel erg op moet passen om te denken dat dit soort gedrag inherent aan mannen/vrouwen is. Als je dat doet gaat het ook met je eigenwaarde aan de haal, en dat is als trans*mens het laatste wat je wilt (voor mij dan). Feit is en blijft dat dat familielid wat zoiets doms zegt als "Het is net een echte vrouw zeg" gewoon transfoob is. Zulke lui wil ik niet eens in mn omgeving hebben. Daarvoor heb ik ook heel bewust mijn familie een poosje geboycot, en heb ik een andere vriendengroep gezocht. De wereld is groot genoeg, ik heb geen tijd en energie voor aso's!

Hoi Lili,

Idd, maar wie woont er nu graag op een vuilnisbelt ? Ik denk persoonlijk geen man, geen vrouw, geen kind, geen mens.

Ik leef als trans-man, en ik moet eerlijk toegeven ik krijg vaak ( te vaak) een pluimpje der properheid. Soms, stel ik me de vraag : kreeg of had ik die ook zo vaak als "vrouw" ?

Neen, natuurlijk niet. Kreeg die zelf nooit !. Dat was en is normaal als "vrouw-zijnde" ( ik weet het, dat is zeker niet zo), in de maatschappij. Nu ben ik een zeer propere vent, maar kuis ik meer zelf, dan een doorsnee, cis-vrouw of trans-vrouw ? Neen, zeker niet en toch ben ik een zeer propere vent .

Grtz Nick