T-Nederland

emmelie- schreef: 03 dec 2021, 20:44 Emmelie’.

Wat een heerlijke naam.

Op het oorspronkelijk topic inhakend, vandaag weer een nieuwe stap gezet in het gebruik van mijn nieuwe naam.

Vorig jaar november officieel mijn naam veranderd en mijn sociale omgeving doet zijn best. Is niet makkelijk na 48 jaar, maar toch. Op het werk meteen alles aangepast en daar gaat het heel goed.

Maar bij ons in de wijk en de kerk, dat vond ik moeilijk. Vlak voor Nieuwjaar iedereen officieel ingelicht, en vandaag voor het eerst tijdens de online dienst aangekondigd onder mijn nieuwe naam. Voelde nog iets onwennig, maar wel goed!

Oftewel: ik doe het in stapjes. En zo dus op naar een Gelukkig Nieuwjaar!

Frederieke.

Bij het begin van mijn coming-out had ik in eerste instantie nog geen naam doorgegeven, maar nadat ik bij een groot deel van mijn persoonlijke kring uit de kast was gekomen gaf ik mijn nieuwe naam door: Emmelie. Eigenlijk zo oud als ikzelf gezien mijn ouders deze als voorkeur hadden voor als ik een meisje zou zijn, maar het voelt gewoon goed. Mijn naam begon ik bij mijn publiekelijke coming-out overal, waar mogelijk, te voeren, opende een nieuw e-mailadres, veranderde mijn naam op sociale media, enzovoorts. Dit allemaal in een tijdsbestek van een paar maanden: in maart 2020 was mijn nieuwe naam publiek.

Vervolgens heeft het bijna anderhalf jaar geduurd voor mijn naam officieel gewijzigd was. Gedurende deze periode was het nogal vernederend om bij instanties uit te moeten leggen dat ík dezelfde persoon was als dat saaie joch met die lelijke naam op mijn documenten. Meestal werd begripvol gereageerd maar zeker op het laatst waren enkelen die het niet geloofwaardig vonden. Ik was dan ook blij dat ik alle oude documenten door kon knippen, bij het grofvuil kon gooien, kon vernietigen. Sinds begin dit jaar heb ik ook mijn oude e-mailadres weggegooid. Heerlijk!

Blijkt alleen dat enkele familieleden, na een tijd hun best te hebben gedaan, dat steeds minder doen en vinden het zelfs gerechtvaardigd om mijn deadname te gebruiken om situaties uit het verleden te beschrijven

Ik wil myn nieuwe naam pas na myn geslachtsoperatie in gebruik nemen. Ook de geslachtswijziging bij de gemeente wil ik pas na de srs operatie. Deze zijn nu niet de prioriteit voor mij.

Voor mij geldt nu dat ik al Geke ben voor mijn vriendin, haar directe omgeving en voor mij ook bij mijn zusje en ouders. Anderen die weten van mijn transitie weten hier nog niet van. Dit zal mettertijd komen, ik verwacht na mijn outcome at work in een paar maanden.
Verder zeg ik wel Geke bij nieuwe contacten of online zaken en pas ik her en der al naams wijzigingen toe.

Gr. Geke

Onder mensen waar mee ik heel close ben al wat langer om te oefenen met mijn nieuwe naam en aanspreek vorm.

Maar in het algemeen ben ik mijn nieuwe naam pas gaan gebruiken toen het officieel werd veranderd op mijn geboorte akte.

Ik ben nog niet zover dat ik mijn nieuwe naam al gebruik of weet wanneer ik daar echt mee begin. Mijn Partner noemt me wel af en toe bij mijn nieuwe naam en dat vind ik erg lief van haar en voelt ook altijd zo erg fijn. Mijn naam keus was niet zo heel moeilijk, ik heb de namen die mij zijn gegeven aangepast in de vrouwelijke vorm en voelt heel goed. Mijn nieuwe roepnaam had ik altijd al iets mee. Het was zelfs een optie bij de geboorte van mijn oudste dochter.

Ik denk wel dat het meer bekend moet zijn bij iedereen voordat ik mij ook zo (durf) laat noemen.

Bij mij is dat geweest toen ik groen licht kreeg van het VU voor de HRT in maart 1998.

Alleen kon destijds nog niets officieel geregeld worden qua namen etc dat kon pas na
de operatie, toen alle stukken binnen waren naar het gerecht opgestuurd 1 of 2 maanden
later was alles geregeld en officieel dat was eind 2002.

Voor mij was het een tijd na mijn coming out pas, dit omdat ik gewoon niet zeker was van mijn nieuwe naam. Ik heb zelfs kort een andere naam geprobeert maar vond deze toch teveel verwant met mijn oude naam, met deze tussennaam wilde ik nl. mijn ouders tegemoed komen.
Dat bleek toch te gaan wringen.
Heb toen bewust een naam gekozen die ik met niemand kon associëren behalve mezelf, die naam draag ik dus nu. Ook heb ik de doopnaam vervrouwelijkt en zijn alle papieren aangepast. Dit alles voelt nog steeds goed. Luister naar je hart zou ik zeggen.

Hi! Ik merk bij mezelf dat ik het nog niet voluit gebruik maar vaak zeggen mensen Sam omdat dat nog op mijn deadname lijkt en ook de afkorting is van Samuel. In sommige situaties wel onhandig aangezien ik nu nog luister naar bijde maar ben van plan binnenkort helemaaal voor mijn nieuwe naam te gaan.