Verhaal van mijn kind en vraagtekens

[Mild_Gracht_Ven]

Bedankt Lise, wat ingewikkeld hé, uiteraard laat ik het aan hem over en mag hij zich altijd bedenken, wie of hoe hij is maakt mij echt niet uit de liefde voor hem is onvoorwaardelijk!
Maar best wel moeilijk voor iemand die graag alles tot in de puntjes wil weten en hem zo goed mogelijk wil helpen, terwijl hij dus nog helemaal niet weet hoe hij geholpen wil worden. Behalve de aanmelding bij de genderpoli "Check!"

[Mistig_Lijster_Riet]

Als ik het zo lees dan is je broer ook de enige die negatief gereageerd heeft. Misschien is het een beter idee om aan zijn inhoudelijke opmerkingen en dubieuze beweringen en bezwaren niet te veel waarde te hechten, aangezien hij duidelijk geen (ervarings)deskundige is.

Ik ben dat ook niet, dus ik kan geen info geven over de precieze effecten van puberteitsremmers en hormonen. Er zijn wel (voornamelijk Engelse) academische onderzoeken gepubliceerd over puberteitsremmers, maar die zijn wel erg pittig om doorheen te komen. De beste bron voor begrijpelijke informatie is toch echt een (gespecialiseerde) arts.

[Mild_Gracht_Ven]

Inderdaad, ik schrijf ze op voor een echte arts!

[Paars_Kreek_Vos]

Beste Monica,

Er is al veel hierboven aan info gegeven op jouw vragen.

Mijn vriendin is ook gelijk een boek over 'partner zijn van' gaan lezen en zocht van alles op het internet.
Ze bewerkte zelfs met een app foto"s van mij naar vrouw. Heel mooi maar ook zéér confronterend!

Van dat 'on hold' is herkenbaar ook voor mij.
Het komt en gaat, iets ontdekken of doen en daarna een wenperiode alvorens weer een stap te maken. Soms klein, soms wat groter. Die 'pauzes' geven mij enorm veel in het kader van (aan)voelen waar ik sta met mijzelf, het proces en de anderen dierbaren om mij heen.
Jouw kind zal zelf hierin aangeven wat het pad en met welke snelheid op dat moment.

Goede en vele gesprekken met een psycholoog zullen duidelijk maken en jouw kind helpen in deze ontdekkingsrollercoaster! Daardoor sluit je uit dat er zo maar een medisch pad ingegaan wordt zonder dat men er duidelijk over uit is wat er nodig lijkt te zijn voor diegene. En dan houden ze m.i. echt wel rekening met jonge kinderen, pubertijd en wannabee's.

Laat je leiden, blijf begeleiden en geef steun, ben die ouder waar je kind voelt dat hij er bij terecht kan, met een open mind, zonder oordeel. Jij lijkt mij dit prima te geven nu, als ik jouw reacties lees.

Gr. Geke