Laura2021 schreef: 26 aug 2025, 21:20
Fay Ola di jee schreef: 26 aug 2025, 15:37
hi, onduidieljkheden zitten bij mij grotendeels in dat add hoofd zo besef ik
Maar ook, hormonen gooien vanalles overhoop, ik ben een onzekere doos geworden en twijfel over alles, dat maakt veel onduidelijk
Kheb alleen in het begin euforie ervaren, voor de rest vind ik er niet veel aan, ik ben aan het onderzoeken of ik niet stiekum al jaren een depressie meesjouw in mijn systeem, de dood van mijn ouders hebben een extra mineur in mij getriggerd, en meer add
De motivatie om verder te gaan is tot nulpunt gedaalt
Maar, wat ook meespeelt, ik heb sinds 2 haar behoorlijk gezondheidsklachten ik krijg ze niet opgelost, en wil de srs dus niet aangaan voordat dat wel opgelost is, maar ik stel het al 2 jaar uit en dat vreet ook elke dag aan me.. k weet niet goed wat wijsheid is, zit nu in nieuwe onderzoeken zkh, heb alles al uitgezocht op 23 diverse manieren, niemand weet wat ik heb, maar ik zoek door, moet wel , kan geen srs zo...
(sorry moest het f kwijt)
Wat is nu precies het kernprobleem in je transitie?
Is dat te duiden?
Gr Fay
Hoi Fay,
Een enorme lastige situatie waarin je je bevind. Zo te horen heb je al een behoorlijk medisch traject opzitten. Ik hoop voor je dat er toch wel duidelijkheid komt bij je. Misschien zoek je de medische oplossing teveel buiten je? In zijn algemeenheid kan men zegggen dat als men zich psychisch niet goed voelt en dit duurt te lang (chronisch) dan krijg je uiteindelijk vaak onduidelijke lichamelijke klachten omdat men te weinig naar zichzelf luistert, de zgn metafysche klachten.
Bij mijzelf zit het kernprobleem in mijn eigen acceptatie, wie ik ben en mag zijn, en dat gaat verder dan alleen de transitie naar vrouw. Je eigen identiteit weten is erg lastig als je vanaf je geboorte al afgewezen voelt/bent en geprogrammeert bent om iemand te zijn (een rol te spelen) die je niet bent. Daarbij onstaan ook negatieve overtuigen. In transitie gaan is eigenlijk maar/of pas de eerste laag. Daaronder zitten ontzettend veel lagen die ook aandacht nodig hebben. Lagen waar je niet perse naar toe wilt gaan omdat ze allemaal emoties en pijn oproepen over wat er in het verleden is gebeurt. Het gaat hierbij om het innerlijk kind. Psychologische begeleiding is raadzaam omdat het al zo lang speelt zonder dan je daar bewust van bent. Maar het echte werk zul je echt zelf moeten doen, het helen van het innerlijk kind. Zo is het in ieder geval bij mij.
De transitie van 1,5 jaar hormonen tot nu toe ben ik erg blij mee maar het wel ontzettend wennen aan de veranderingen.
Hi, ja tis vooral een lange adem hebben, ik benader mijn klachten holistisch, hanteer ook de germaanse geneeskunde, gabor mate, zeer waardevol, klachten leren je iig veel, emoties helen, innerlijk kind werk etc, uiteindelijk ben ik weer gezond
Ik herken het ik deel, je plek in de wereld innemen, in je lichaam, ook voor mij een uitdaging na zoveel jaar in mijn hoofd geleefd te hebben
Je wil landen maar er zitten blokkades
Tis ook als een ui he, al die lagen vragen om afpellen, dat doe je niet zomaar, want breekbaar en kwetsbaar
Maar ik denk de enige weg, uiteindelijk is voor mij in het leven het allerbelangrijkste ,jezelf kunnen en durven zijn, en dat kost tijd
Wat dat betreft is het pittig, je hele leven aan een soort zijlijn staan, om jezelf daarna terug te moeten vinden, ik heb het er regelmatig moeilijk mee dat ik denk, ik ben 55 en nog niet aan mijn leven begonnen, want het lichaam is nog deels man
Dat is te zwart wit maar het kan wel zo voelen
Wens je sterkte op je zoek ,en vooral vind tocht
Fay