nieuwe buren en uit de kast komen

[Emma]

Mijn buren hebben 13 jaar tegen een dikke buurman aangekeken, nu hebben ze een opeens een buurvrouw. Ik ben niemand verantwoording schuldig maar degenen die er om gevraagd hebben, hebben een net antwoord gekregen. De buren waar ik van oudsher contact mee had hebben een kerstkaart gekregen en afgelopen zomer een geboortekaartje. Verder heb ik niets rondgestuurd, het zal wel. Maar als het zich voordoet ga ik het niet uit de weg om wat uitleg te geven, gewoon, omdat het helpt, niet alleen voor acceptatie, maar ook om met elkaar op een fatsoenlijke manier als buren om te kunnen gaan.

[elke]

geboortekaartje....heb je n kleintje? gefeliciteerd!

[Emma]

Hihi, nee ik heb geboortekaartjes gemaakt na de aanpassing In het geboorteregister

[ada]

Nu ik ben niet zo gelukkig met mijn buren, is ook een kwestie van geluk hebben hoe ik maar zeker hun jouw accepteren/verdragen.
Mijn éne buurman (2e huis) wilde me van de weg rijden en schold me uit als we elkaar tegenkwamen.
Heb gevraagd waarom?? Zijn antwoord was duidelijk.
Ik haalde biologische vrouwen naar beneden en was een schande voor de straat.
Toen ben ik echt kwaad geworden en heb hem verrot gescholden, kan ik hier niet herhalen.
Heb daarna de wijkagent ingeschakeld en gelukkig is het nu vrij rustig.
De buren naast me blijven hij zeggen en mijn mannelijke voornaam terwijl ze het wel weten. (staat op de deur)
Praat ik ook niet meer mee en zeg uiteraard ook geen gedag meer tegen.
Dus heb ik niet zoveel geluk met mijn buren.
De andere kant zijn de buren allemaal wel weer aardig dus is wel positief, moet er maar mee leren leven.
Terwijl in winkels nooit en te nimmer mijnheer is gezegd, ben klein met een geboren vrouwenstem, niemand zie dan dat ik T bent.
Door de hormonen krijg ik weleens zware depressies van deze dingen en heb sinds kort harttabletten, jammer dat het zo is gegaan.
Trouwens in de straat wonen ook een turks gezin en een surinaams gezin de vreselijk aardig zijn en ook alles weten!!

[Emma]

Hoi Ada, zou bijna zeggen welkom terug

Ja je kunt pech hebben, ik weet niet hoe ik daar mee om zou moeten gaan... Behalve dan doen wat jij gedaan hebt...

Nu moet ik zeggen dat het ook nog kan zijn dat mijn transitie en de scheiding door elkaar heen fietsen. Geloof dat mijn ex niet zo goed lag bij een aantal buren. En nu ik het thuis helemaal alleen voor het zeggen heb is het huis en de tuin best vooruit gegaan, en dat wordt ook op prijs gesteld. Misschien dat er wel een (niet helemaal terecht) verband gelegd wordt tussen dat en mijn transitie, en dat ik anders meer negatieve reacties had gekregen. Maar ik maak er voorlopig maar lekker gebruik van...

[ada]

Misschien laat ik ook geboortekaartjes maken lijkt me een reuze goed idee Emma.
Ben nu zo'n 4 maanden bezig, hoopt deze maand rond te hebben maar geloof dat ze in Den Haag niet zo snel zijn die ambtenaren.
Is voor mij een hele erkenning die wijziging van geboorteakte, want de doktersassistente wil me niet als vrouw inschrijven.
Ze is nl. mijn buurvrouw die mij niet erkent als vrouw, maar ja straks met mijn nieuwe ID-kaart moet ze wel om denk ik.

[Emma]

Dat wordt dan lastig voor haar wel vervelend dat het zo verweven is, en dat die proceduure met buitenlandse geboorteakten zo stroef loopt...

Ik had dit als kaartje gemaakt (hoop dat het zichbaar is als je op de link klikt, het staat op mijn Facebook)

https://www.facebook.com/photo.php?fbid ... 711eec97da" target="_blank

https://www.facebook.com/photo.php?fbid ... 08afdb8274" target="_blank

[elke]

Jeetje maar hoe zien jullie dat voor je?

"Hoera een meisje?"

En hoe denk je dat zoiets op anderen overkomt dan?
Lijkt me niet zo'n goed idee.

[Anon20190122]

Ik vind het wel humor hebben!

[elke]

Maar gewoon even een vraag... hoe verwacht je dat een leek zich in een dergelijke situatie in kan leven dan?
Zelfs ik kan me daar niet in verplaatsen.... ik bedoel... je wordt toch als meisje geboren alleen in het verkeerde lichaam....

"Hoera een meisje" is dan toch ontzettend misplaatst ?
En je bent toch al een vrouw inmiddels?


Zo zet je anderen ook nog op het verkeerde been terwijl het al zo moeilijk te begrijpen is.