Komt de vraag omhoog of ik bij vu wel ene srs wil, heb me er nog niet genoeg in verdiept, de mogelijkheden
Mei zou voor mij sowieso te snel zijn, ben daar nog niet aan toe, je geest bepaald toch je tempo, althans dat vindt ik
Enfin, de zorgverzekeringspakketten liggen sinds vandaag in mijn brievenbus dus ik ga eens een pakketje uitzoeken dat voor mij het voordeligste is voor 2014
Veronica schreef:Pfff, deze donderdag de 4de afspraak bij de VU (wow, gaat best snel al door de helft heen ) dit keer met mijn moeder erbij.
Spannend, zeker omdat ik een beetje gênant ga voelen als bepaalde dingen uit het levensverhaal besproken worden waarvan niemand weet (op het VU na dan, het zijn bepaalde gebeurtenissen uit mijn levensverhaal).
Veronica,
Maak je niet teveel zorgen. Het gesprek met je moeder zal meestal niet over het door jou ingeleverde levensverhaal gaan. De belangrijkste gesprekspunten (althans in mijn ervaring) de tijd die jullie samen hebben gehad en hoe zij daar vanuit GD invalshoek tegen aankijkt/ het beleeft; daarnaast zal bij haar nagegaan worden hoe zij aan kijkt tegen jou als "Veronica" in de toekomst.
Ik/wij hebben het gesprek een paar weken geleden gehad, het was gewoon een heel leuk en gezellig gesprek; niets geheimzinnigs, niets geen examen of zo iets, gewoon leuk. Mijn Lief werd in elk geval niet apart genomen (zou wat zijn na vijfendertig jaar lief en leed).
Fijn is dat
Onze relatie wat betreft het trans zijn is oké, maar onze algemene moeder kind relatie ( dus los van het trans zijn) is slecht.
Plus het feit dat mijn moeder het daarover gaat praten, ik heb het al tig keer aan haar uitgelegd maar zijn vind dat die mensen bij het VU waar ik mee gesprekken heb psychologen zijn...
Ik zie het morgen wel.
Bij mij was het behalve de bovengenoemde punten ook over het verleden metname over hoe ik was. Maar dat ging niet over het levensverhaal. Maar van uit de ander standpunt. En daarnaast zijn de gesprekken die je daar hebt wel degelijk met een psycholoog.
Zeker, dank je wel. Moet ik wel opeens hard gaan werken, had het stukje levensverhaal schrijven nog wat voor me uit geschoven maar daar is nu geen ontkomen meer aan...
Nothing you can do, but you can learn how to be you in time.
It's easy
Je hoeft niet alles tot in detail te beschrijven, kernpunten die belangrijk zijn mbt je ontwikkeling en genderidentiteit zouk wel aanstippen, ik had 13 kantjes maar ken er ook die 1 a4tje hebben ingeleverd en dat bleek ook te voldoen
tis aan jou, tis iig geen examen en ik zou er geen halszaak van maken:)
Ik heb totaal 19 kantjes ingeleverd + voorblad met een tekening van mezelf door mezelf.
Op de eerste pagina staat een inleiding, die wie ik ben en mijn hele leven tot nu toe, in een notendop omschrijft. In de daar op volgende 18 pagina's geef ik de details van mijn geboorte tot en met mijn mezelf zijn. De nadruk ligt hoe dingen in mijn leven verlopen zijn per periode, school werk. De stukjes zijn gericht op algemeen wie ik ben en vooral de momenten waar duidelijk naar voren komt dat ik gewoon een meisje was en ben en hoe mijn gender en seksuele ontwikkeling verlopen zijn. Belangrijk voor mij was, om daarbij aandacht te geven voor hoe mijn omgeving op mij reageerde. De laatste pagina of twee van 18, gaam over het als mezelf leven, welke acceptatie en draagvlak ik heb en weat mijn resterende doelen zijn. (SRS, eventueel BVG, werk en relatie)
Emma, jouw achtergrond inschattend, maak er een cv van; zoals door meer forumgenoten al aangegeven, niet te veel bladzijden en geef mn aspecten die (ver) raken aan je genderdysforie de ruimte.
Dank je voor de tips allemaal... Het gaat me wel lukken denk ik hoor. Zie er wel als een berg tegenop maar daar zal ik me gewoon zoals het hoort overheen zetten
Nothing you can do, but you can learn how to be you in time.
It's easy
Fijn, weer dezelfde liedje meegemaakt vandaag.
Net als vorige maand voelde mijn moeder zich vandaag ziek, dus ze kon niet mee naar het gesprek.
Kom ik net thuis, hey ze gaat boodschappen doen, ineens net als de vorige maand is ze wonderlijk genezen.
En het VUMC wil persce met haar spreken, anders krijg ik nog paar gesprekken erbij en dan ben ik in januari nog lang niet klaar...
Dus ik zei tegen mijn moeder dat 5 december ik ook een gesprek heb, "ja maar in de ochtend, niet in de middag" dus ik zeg dat verplaatsten alleen veel tijd gaat kosten en dat ze toch die ene keer ook eens iets voor mij doet, want ze werkt niet dus tijd heeft ze en ik kom ook niet zomaar ineens mee, net als de vorige 2 afspraken zeg ik het tegen haar RUIM een maand van te voren.
Ik heb het slechte voorgevoel dat ze op 5 december ook weer eens ziek is...
Apart van dat, Jos heeft mij pissig gemaakt want ze hadden op mijn voicemail ingesproken dat ze geen tolk voor mij kunnen regelen voor het gesprek (WTF?) en dat hun niet zeker waren of het goed ingesproken was omdat de voicemail in het pools was.
De gegevens en de nummer zijn van mij, en hij schijnt persoonlijk met mij te hebben gesproken gisteren door mijn nummer te bellen, en sprak hij met mij in gebrekkig Nederlands.
Yeah, slaat nergens op dus ik zeg punt 1, ik heb sinds 6 jaar geen voicemail, punt 2 niemand heeft mij gebeld, punt 3 ik heb geen tolk nodig zoals je hoort, en het zou raar zijn dat ze dat ineens vragen en punt 4, spreek ik nu gebrekkig Nederlands?
Hij is dus koppig en zegt "nou ik heb jouw gisteren toch echt gesproken lieve schat".
Niet dus, maar uiteindelijk kwam het goed.
Overigens ben ik pools, maar na 16 jaar dat ik hier woon verbaast het mij nog steeds hoe vaak mensen verbaasd zijn dat ik zo goed Nederlands spreek, nou duh 16 jaar lang woon ik hier, dus ik kwam hier toen ik 6 was, en dat terzijde ik denk dat ik weet wie ze wel zochten maar mij per ongeluk "zogenaamd" hebben gebeld.
Waarschijnlijk is je moeder ook gewoon een beetje bang waarover ze moet gaan praten. Wat ze te horen krijgt over haar dochter. Word het allemaal in een keer heel reeel.
Veronica, dat is balen zeg. Als je denkt dat je moeder het heel erg moeilijk vindt, is het dan een idee het gesprek met haar voor te bereiden zodat jullie van elkaar weten wat je te verwachten hebt en alleen de "VU" vragen nog maar de verrassing vormen. Het kan best zijn dat zij, en misschien jij ook, wat angst hebben voor bepaalde dingen. Het vooraf bespreken maakt dat je bijvoorbeeld ook naar haar kan aangeven wat je liever niet hebt dat ze noemt, terwijl zij ook aan kan geven wat ze denk te kunnen vertellen. Hierdoor krijgen jullie voor elkaar helder dat ze het niet alleen maar fout kan doen en wat je van haar verwacht.
) dit keer met mijn moeder erbij.
