T-Nederland

Klopt, ik kreeg het ook meteen aan het eind van het gesprek te horen.

Dan is dat blijkbaar veranderd. Ik kreeg alleen maar te horen dat de psycholoog waar ik het intake gesprek mee had een positief advies zou geven in het team overleg. Pas een week of wat daarna kreeg ik een uitslag dat ik op de wachtlijst voor diagnostiek was gezet.

Ja ik merk het wel. Met een beetje geluk laat ze gelijk weten hoe en wat aan het eind van het gesprek, anders vraag ik het.

Hoe dan ook, ik laat wel horen wat ik weet volgende week.

Oke dus, wachttijden. Ik heb het nagevraagd tijdens het gesprek (met Ellis van der Putten), zij gaf aan (wat we zo onderhand snappen) dat het lastig te zeggen is.

Wat ik zelf denk is dat ze het maar gewoon hoger laten staan (14-16 maanden) dan kan het uiteindelijk alleen maar meevallen. Ligt ook aan de aanmeldingen en doorstroom natuurlijk. Ze gaf daarbij dus aan dat, als ik veel geluk heb, ik misschien met 10maanden al word uitgenodigd. Maar ik kan maar beter rekenen op meer.

On a happier note dus, ik sta bij deze op de wachtlijst. Ze vond het allemaal duidelijk en geen moeilijke keuze om te maken.

Puntje is dat de wachtlijst voor de diagnostiek een jaar of 5 a 6 terug op 3 maanden stond.
Ik ben wel nieuwsgierig wat de wachtlijst zo heeft doen oplopen?

Ik denk de storm van mensen, ik liep natuurlijk niet in deze wereld rond 5-6 jaar terug, maar ik heb wel het idee dat het aantal aanmelden explosief is gestegen.

Fijn dat je nu echt op de wachtlijst staat Nathan, hopelijk hoef je maar 10 maanden te wachten (nog steeds belachelijk lang maar goed).

De langere wachttijden hebben zeker te maken met het feit dat er ieder jaar meer aanmeldingen zijn. Jos Megens vertelde in 2011 hoe de aanmeldingen bij de VU lang schommelden rond de 150 nieuwe aanmeldingen per jaar, en de laatste jaren stegen. Toen waren er in 2011 al voor eind september meer dan 220 nieuwe aanmeldingen. Het zou me niks verbazen als dat cijfer van 150 per jaar inmiddels verdubbeld is naar 300 per jaar.

Daarnaast was er zo'n 3 jaar geleden (als ik het me goed herinner) opeens een grote uitval van psychologen/psychiaters. De 1 stopte bij het genderteam, de ander ging met zwangerschapsverlof, de volgende ging met pensioen etc. Opeens waren er veel minder mensen die de diagnose deden en schoten de wachtlijsten om hoog, tot ze over de 18 maanden heen waren. Het zou me niks verbazen als we daar nu nog van aan het herstellen zijn.

Dan vraag ik me af hoe het dan komt dat er zoveel meer aanmeldingen zijn dan voorheen.
Zou dat komen door dat de media er meer aandacht aan geeft?

En ik denk wel dat je gelijk het, Rense. Ze hebben bij het Vu hoe dan ook te weinig personeel op dat vlak, maar dat heeft alles te maken met subsidies vrees ik...

Ja, zoals altijd gaat het weer om geld...

Er zijn meerdere redenen voor het toenemende aantal aanmeldingen denk ik.

Transgenders zijn al twee decennia heel duidelijk met een steeds sterker wordende emancipatie golf bezig. Sinds begin jaren '90 zijn transgenderbewegingen steeds sterker en zichtbaarder geworden. Er zijn goede en slechte jaren geweest maar die vooruitgang lijkt nog niet af. Dat zie je in de media, in voorlichting op scholen, bij de COC's, bij de mentaliteit van huisartsen.. er is vooruitgang.
En ja, net zoals er tijdens het hoogtepunt van de homoemancipatie op eens heel veel homo's uit de kast komen, komen er nu heel veel transgenders uit de kast die er al heel lang mee rondliepen.

Daarnaast is de transgenderzorg - reagerende op het veranderende klimaat - steeds inclusiever geworden. In het begin kregen homoseksuelen transmannen en lesbische transvrouwen geen toegang tot transitie, daarna waren zij wel welkom maar transgenderisten en genderqueers niet. Nu komen steeds meer ook die groepen aan bod. Mensen die dus eerder bij genderteams geen groen licht kregen gaan nu als nog.