Eerlijk gezegd vraag ik me altijd een klein beetje af waarom wij transen blijkbaar
alles zo graag indelen in de hokjes 'man' en 'vrouw'. Begrijp me niet verkeerd hoor: ik heb het ook gedaan. Daar kom ik ook gerust voor uit. Dat was toen alleen wel een copingsmechanisme. Ik ben namelijk nooit echt een 'man' geweest, en nou ja, om me toch als 'man' staande te houden moest ik dat dus maar emuleren. Dat kan eigenlijk maar op één manier: observeren, classificeren, en nadoen. Maar hoe goed je daarin ook bent: uiteindelijk ben je gewoon nep. En weet je waarom? - Omdat de details, al die kleine dingetjes waar we helemaal niet over nadenken, niet kloppen. Het zijn,
voor mij in ieder geval, deze details die iets daadwerkelijk vrouwelijk of mannelijk maken, en niet het grote(re) geheel. Zoiets heb je nu eenmaal in je of niet. Ik zou het liefst dan ook helemaal niet willen spreken van mannelijke of vrouwelijke hobby's, maar eerder van gendergeladen invullingen daarbinnen. Ik heb bij mezelf, in vergelijkingen met mannen, namelijk gezien dat dat weleens heel erg kan verschillen.
Ik wil trouwens helemaal niet ontkennen dat er hobby's zijn waar meer mannen of vrouwen mee bezig zijn. In de ene hobby is het nu eenmaal veel makkelijker om feminiene dan masculiene gevoelens een plekje, of omgekeerd natuurlijk. Maar dat betekent natuurlijk niet dat het één het ander meteen uitsluit.
, of het nu 'mannelijk' of 'vrouwelijk' is 
