T-Nederland

Tja... dagelijks leven....

Weet niet of de goede plek is maar ik moet toch even kwijt....
2 weken geleden reageerde mijn vrouw nog zo begripvol en hoopte ik ECHT op een opening.
Komende week ga ik voor mijn werk naar London, dat is altijd een Wanda momentje.
Had haar verteld dat ik een keer in openbaar wilde gaan ontbijten, maar dat ik dan iets andere outfit aan zou moeten dan ik normaal in London doe, want dan houdt Wanda van wat extremere kleding soms....

Maar goed. lekker veel besteld bij Amazon en vandaag alle op kunnen halen. Snel naar boven toen ik thuis kwam om lekker te passen....
Nou jullie raden het al, niets, maar dan ook werkelijk niets past!

Dus enigszins in tijdnood vanavond toch de stoute schoenen aangetrokken en aan mijn vrouw gevraagd of zij iets had wat ik eventueel aan mocht. Nou, dat had ik beter NIET kunnen doen.... Wanda in haar kleren? gatver! nooit! Dat ik haar topje al eens geleend had vond ze al vreselijk, want nu kan zij dat nooit meer aan. En dat hele idee van ontbijten als Wanda? Moet dat nou wel zo nodig? straks vind je het nog leuk! Of wil je dit gewoon ECHT! nee dan hou je het maar bij die clownskleding op je hotelkamer wat mij betreft!

Zo.... dat doet dus echt bizar veel pijn nu. zit te janken en moest het van mezelf afschrijven dus val ik jullie hier maar mee lastig. Zo voelt een mes in je rug dus uiteindelijk. maar worden ook veel dingen ineens duidelijk op een doordeweekse donderdagavond....

Sorry dat ik jullie lastig moest vallen.... dit hoort er vast helaas bij....

liefs en fijne avond verder,
Wanda! x

Hoi Wanda dat is een dubbele tegenvaller. Eerst dat de kleding niet paste en daar dan nog eens de reactie van je vrouw overheen!!
Sterkte daarmee en veel ontbijtplezier toegewenst ook al zal je daar waarschijnlijk nu niet aan denken.
Zo een bericht is toch fijn om van je af te kunnen schrijven, en ik zie dat zeker niet als lastigvallen.

Dawn schreef: 06 feb 2025, 22:56 Hoi Wanda dat is een dubbele tegenvaller. Eerst dat de kleding niet paste en daar dan nog eens de reactie van je vrouw overheen!!
Sterkte daarmee en veel ontbijtplezier toegewenst ook al zal je daar waarschijnlijk nu niet aan denken.
Zo een bericht is toch fijn om van je af te kunnen schrijven, en ik zie dat zeker niet als lastigvallen.

Dank je Dawn! Dat ontbijt dat weet ik nu effe nog niet hoor.... ga niet in mijn latex jurkje andere mensen lastigvallen hihihi

Het is wat het is.... had het er zo op staan eigenlijk....

en dat huwelijk.... ach.... ik had het ook kunnen weten....

Liefs, Wanda

Wanda.

Heel vervelend voor je om deze reactie te krijgen. Soms komt het na verloop van tijd wel weer goed en wordt het geaccepteerd.
Maar er bestaat ook de mogelijkheid dat de afwijzing om als vrouw gekleed te gaan blijft bestaan.
Ik hoop voor jou dat er toch een acceptatie komt en dat je een zonniger toekomst in het vooruitzicht hebt.
Veel sterkte en succes.

Een stevige knuffel om de teleurstelling voor dit moment te verwerken.

Januca

Hoi, in aanvulling op wat al gezegd is (2x super rot voor je): gewoon terug sturen en in Londen boodschappen doen. Daar gewoon lekker passen, komt goed.

Groetjes , Frederieke.

Gewoon lekker anoniem gaan shoppen als Wanda. In zo een grote stad is toch iedereen te veel met zichzelf bezig om op jou te letten.

Je kunt het lieverd, Go for it.

En betreft je echtgenoot is gewoon afwachten hoe zich het gaat ontwikkelen dat weet toch niemand.

Dikke knuffel Dominique

Gewoon gaan doen inderdaad, London is wel leuk. Ben daar ook geweest een aantal maal, en nooit geen problemen gehad. Ik voelde me nog veiliger dan in Nederland eigenlijk, tja, bizar.

Het opstarten van je sociale transitie is lastig... al helemaal als je partner niet (echt) meewerkt.

Ik had destijds wel een meewerkende partner en samen hebben we toen in hele kleine stapjes de transitie gemaakt naar vrouwenkleding.

Eerst een skinny jeans of flared jeans met een ruim vallend t-shirt van de vrouwenafdeling (mijn transitie begon in de zomer)

Uiteraard wilde ik, net als jij, (veel) meer en moest en zou jurken en rokken aan.

Dit ging mis, niet omdat mijn partner ervoor ging liggen...

Op een dag had ik een roze rok aan, ik dacht gewoon een dagje thuis te werken en was vergeten dat er een monteur zou komen voor de CV ketel.

Ik merkte aan mezelf dat ik me toch niet comfortabel voelde...

Pas na de HRT ben ik langzaam weer begonnen met jurken en rokken, heel langzaam.

Vrouw zijn zit 'm voor mij niet in kleding maar in hoe de buitenwereld je behandeld. Helaas kun je dat pas (echt) merken als je voor diezelfde buitenwereld passabel bent als vrouw want hoe we als samenleving met mannen en vrouwen omgaan zit in ons onbewuste...

Just based on my experience...

Tja, online kleding bestellen heb ik wel ervaring mee. Ben ook een aantal keren op mijn plaat gegaan qua maatvoering maar aldoende leert men. Weet nu dat ik qua jurkje maat 40 moet bestellen, qua kousen 40-42 en qua rokje maat 38. Iets "lenen" van mijn partner tja..mijne reageerde net zo en gooide het zelfs weg.
Dat ik genderdysforie heb, dat dit ook al officieel door deskundigen is vastgesteld en dat ik all the way wil..nee moet!! gaan laat haar het meer en meer ontkennen.. nee joh hij heeft niks, nee joh dat doet hij niet en nee joh... gaat nooit gebeuren en je moet stoppen bij psycholoog en je gaat niet naar Amsterdam voor die idioterie. Gewoon gaan leven en koop desnoods gewoon weer een nieuwe bmw ofzo want dit gaat NOOIT gebeuren. Tja, helaas heeft niet iedereen een partner die ook maar enige vorm van begrip toont. En ik snap echt volledig dat dit voor een partner ontzettend moeilijk is

Kleine stapjes tellen ook mee Wanda.
Ik maakte ook de 'fout' om alles te willen in een korte tijd, maar alles heeft zijn tijd nodig. Mijn vrouw was ook geschrokken, maar zag dat ik blij werd van een rok mogen dragen in het openbaar. En zo langzaam aan kwam het idee om toch maar die mannelijke kleren naar de kledingcontainer te brengen en te gaan shoppen voor een nieuwe vrouwelijke garderobe. Dit is een lang verhaal kort verteld, maar zo ging het bij ons. We zijn uiteindelijk opnieuw getrouwd, en ik ook in een jurk.