T-Nederland

Vandaag in het NRC een lang artikel over de genderpoli in Amsterdam.

Moet je wel het NRC kunnen lezen Irene...

Mevr B schreef: 08 mar 2025, 23:10 Moet je wel het NRC kunnen lezen Irene...

Astublieft

https://archive.ph/0XVXj

Of deze

https://www.linkedin.com/redir/redirect ... _post-text

Linkedin heb ik niet, maar bedankt, heb het artikel opgeslagen en gelezen.

Bedankt voor dit artikel, ik heb het met veel belangstelling gelezen.

Ik vind het een heel indrukwekkend verhaal om te lezen. Wat me het meeste aangreep was iemand die een hysterectomie wil vanwege het huidige sentiment. Ik herken die angst bij mezelf... wat als het "echt mis" gaat...

Het mooiste vind ik altijd de verhalen van jongeren die er ruim op tijd bij zijn en met hulp van remmers zonder gedoe achteraf lekker zichzelf mogen zijn.

Maar... 700 per jaar... en dan nog de achterstand niet kunnen wegwerken... ongelofelijk.

En dan ook nog via UMCG en het Radboud en zij-instromers.

Het is journalistiek broddelwerk. Ze hebben best aardig met mensen gepraat, maar de wetenschappelijke kritiek die van alle kanten op het Cass review kwam wordt volstrekt genegeerd. De kritische noten op dat onderzoek door de VU medewerkers worden gepresenteerd als gewoon maar een mening. Ze proberen nog een beetje de naam van hun eigen krant op te poetsen door Vasterman een duurklinkende titel te geven. En compleet te verzwijgen dat Kuitenbrouwer populistische desinformatie uitbraakt.

Een beetje late reactie van mij, maar soms is herlezen goed.

Mijn initiële reactie was er een van woede & wanhoop. Dit omdat het artikel voor mij bevestigd hoe extreem de NL-se transgender zorg is vastgelopen - naar mijn mening op navelstaarderij.

Ten eerste mijn onderbuik gevoel over het gereformeerde bolwerk VU, wat helaas in het hart van de transgenderzorg staat. Inktzwarte (pun intended) vraag: zou je bij transgender vraagstukken te rade gaan bij de CU of het SGP?

Dan staat er meerdere malen en varianten in het verhaal ‘het zoeken naar absolute zekerheid - terwijl we (A-UMC) dat niet kunnen geven’. Dit is het volledig voorbijgaan aan de vraag of gender dysforie wel eens aan de basis zou kunnen staan van heel veel ellende, en in plaats daarvan elk stukje ellende napluizen om te zien of dat de dysforie kan verklaren. Hoeveel kwaad kan het nou om iemand 6-12 maanden hormonen te geven om te ervaren of die persoon zich dan beter voelt?

Verder nog een verwijzing naar het zwart-wit / binair denken: alleen volledig man of vrouw telt voor sommige behandelaars. WPATH SoC-8 “in name only” zullen we maar zeggen.
Inmiddels wordt op andere plekken op de wereld het sterke advies om maar eens een jaartje in het wens geslacht te leven zonder enige behandeling (hormonen, beharing, stem, motoriek en houding, gedrag) als behoorlijk kwaadaardig gezien en als het recept om in de problemen te komen.

En bij herlezing valt op hoe het artikel voor de helft over gaat in ‘meegaan met Cass’, een rapport wat op meerdere plaatsen volledig gefileerd is.

Maar helaas gaat de ‘trump meute’ ook in NL graag mee met de 1% transitie spijtoptanten (onderzoek onder 90.000 Amerikanen, geen enkel andere medische ingreep haalt dat succes, en de who will think of the children.

Hoe je de extreme body modification fetishisten (tepels-tatto) uitfiltert weet ik ook niet, maar dat zullen er weinig zijn. Het is wel publiek geld…