T-Nederland

Ik voel me alsof ik in de Twilight Zone zit.

Nu noem ik mezelf wel de hele tijd genderfluid, maar ik heb een hele rij kenmerken waardoor ik me meer FTM voel...
Ik heb (verschilt een beetje per dag) zowel top als bottom dysforie, en niet zo'n klein beetje ook. Een jongen vroeg me eens; "vind je het dan niet leuk als ze mee deinen tijdens het lopen". Absoluut niet, nee. Sterker nog, dat gevoel vind ik verschrikkelijk (dus ik doe er al alles aan om het te voorkomen).

Zittend naar het toilet is ook niets voor mij - weer vanwege het lichamelijke gevoel. Vrouwen-wc's probeer ik zo veel mogelijk te vermijden. Ik heb nooit begrepen waarom vrouwen in een kliekje naar het toilet willen, en het zien als een soort sociale ervaring. Laatst ben ik voor het eerst naar de mannen-wc geweest en het was gewoon stil! Heerlijk.

Mijn hobbies zijn allemaal hobby's waarin ik omgeven word door mannen. Bij het vliegen zijn de vrouwen hooguit 5%, de rest is man. Modelbouw: allemaal mannen. Vechtsport: bij de vechtsport die ik doe, zitten alleen mannen. Ik voel me maar een schriel, dun ventje als ik met mijn favoriete hobby's mee doe, dat of ik voel me misselijk omdat ik daar de enige "vrouw" ben met een lijf dat door mannen als aantrekkelijk word ervaren.

Maar nog steeds voel ik me meer androgyne dan een man. Nog steeds voel ik me meer genderneutraal dan een man. Nog steeds heb ik liever Ruby Rose als rolmodel dan een man.
Het grijze gebied waar ik in zit heeft geen eind, omdat ik niet de fout wil maken een man te worden, en daar dan later misschien spijt van te hebben.

Ik wilde dat gevoel vooral even met iemand delen, met mensen die ongeveer weten hoe dit voelt.
Misschien heeft iemand soortgelijke ervaringen of tips voor me.

Misschien ben je gewoon een genderfluid die zich comfortabeler voelt in een mannelijk lichaam? Kan ook natuurlijk...

Persoonlijk denk ik dat termen als genderfluid, nonbinairy, androgyne, genderqueer etc etc het alleen maar lastiger maken, iedereen definieert ze anders en de bakker om de hoek kan niet ruiken hoe jij je voelt en daarop aanpassen hoe hij je aanspreekt. Ook hobbies en karaktertrekjes zeggen niks over man of vrouw zijn. Ik ben qua gedrag vrij 'neutraal', m'n genderexpressie valt 'androgyne' te noemen en in bepaalde opzichten ben ik vrouwelijk.
Maar...ik ben gewoon een man. Geen 'genderfluid'' of 'androgyne' of iets er tussen in. Ik ben gewoon een vrouwelijke man. Maar toch echt een man.
Wat voor mij heeft geholpen is om al die wazige termen los te laten. De vragen die ik mezelf uiteindelijk stelde waren;

Ervaar ik lichamelijke gender dysforie?
Ervaar ik sociale gender dysforie in zulke mate dat ik niet langer kan rondlopen zonder hier iets aan te doen? (dat het je dagelijks bezig houdt)
Is het aanpassen van mijn genderexpressie genoeg om met de dysforie te kunnen leven? (zoals Ruby Rose haar genderexpressie aanpast middels kleding- maar toch echt niet passabel is als man)

Bij mij waren de antwoorden ja, ja en nee. Dus ik ben in transitie gegaan.
Ik wilde gewoon als man gezien worden door de buitenwereld. Hoe ik me dan mogelijk voel *insert wazige termen onder de transgender paraplu hier* maakt dan niks uit- daar kan ik mee spelen middels genderexpressie en dat geeft voldoening. Zoals hierboven gezegd wordt, termen als genderfluid/androgyne etc kunnen ook prima hand in hand gaan met het je meer comfortabel voelen in een mannelijk lichaam. Ze kunnen ook los staan van hoe je je identificeert en alleen van doen hebben met hoe je expressie geeft aan je genderidentiteit

Ik denk idd wel dat ik het mezelf extreem moeilijk maak wanneer ik me ga identificeren als genderfluid... ik deed dat voornamelijk vanwege RR (Ruby), maar die voelt zich overduidelijk wel op haar plaas in haar lichaam. Af en toe switcht ze naar een mannelijk gender door zich zo te kleden en een binder/packer te gebruiken.

Het grote verschil is dat ik niks heb met een vrouwenlichaam. Ik weet alleen ook niet of ik me thuis zou voelen in een mannenlichaam. Tjah..
Bij mij zijn de antwoorden ook ja, ja, en nee, Lucas... toen ik bovendien in aanraking kwam met transmannen van de transgendergroep in Nijmegen voelde dat heel erg kloppend.

Toch ben ik nog steeds niet overtuigd en overtuiging lijkt me wel een belangrijke factor
Mss toch op zoek naar een gendertherapeut die me verder kan helpen met mijn twilight zone.

Wellicht voel je je beter in een mannenlichaam, maar daarom hoef je je absoluut nog niet als een stoere doorsnee kerel te presenteren. Ik wens je veel succes in het vinden van de juiste weg voor jou, neem er de tijd voor.