T-Nederland

Ziek
Zielig
Triestig
Heb meelij met mij

heb jij dat ervaren? wow. ik heb nog nooit vernomen dat iemand dacht dat ik zo deed in mijn coming-out.

Ik denk dat Sigrid bedoelt dat anderen denken dat je zo doet. Dat het transgender zijn alleen maar een schreeuw om aandacht zou zijn.
De achterliggende gedachte is bij mensen die je sterkte wensen of je 'dapper' vinden, is daar denk ik een goed bedoelde variant op.

Moedig is een door mij veel gehoorde kreet. Dat klinkt voor mij toch een beetje als 'een gek mag je niet tegenspreken, dus laat ik maar wat positiefs zeggen'. Het is vast goed bedoeld er klinkt in ieder geval niet in door dat je een aandachttrekker bent, maar toch ik kan daar niet zo veel mee. Hoewel het in het begin best eng was voelde ik mij nooit moedig.
Patiënt, ook zo iets. Die hoor je niet op straat, maar wel bij het VUmc. Hoewel dat de term is als je daar bent voel ik mij helemaal geen patiënt.

Patiënt , ik corrigeer ze dan altijd naar " cliënt

Emma schreef:Ik denk dat Sigrid bedoelt dat anderen denken dat je zo doet. Dat het transgender zijn alleen maar een schreeuw om aandacht zou zijn.
De achterliggende gedachte is bij mensen die je sterkte wensen of je 'dapper' vinden, is daar denk ik een goed bedoelde variant op.

Ja zo ervaar ik het ook als ik het aan iemand toe vertrouwd.
Als je aandacht wilt kan je dit op veel simpelere manier bewerkstelligen lijkt mij zo.

Dieuwertje schreef:Moedig is een door mij veel gehoorde kreet. Dat klinkt voor mij toch een beetje als 'een gek mag je niet tegenspreken, dus laat ik maar wat positiefs zeggen'.

Dat slaat volgens mij gewoon op het feit dat het nogal wat vergt om voor jezelf op te komen ondanks het feit dat dit heel moeilijk kan zijn. Anders was de "coming out" voor somigen niet zo lastig.
De weg van de minste weerstand zou namelijk zijn om gewoon niet toe te geven aan je transgender zijn. Op het moment dat je het uitspreekt, doe je er wel iets aan en ben je dus moedig. Laat staan als je uiterlijk gaat bijstellen, iets dat door veel niet begrepen wordt en waarbij je dus ook opmerkingen en weerstand kunt verwachten...

Om aan te vullen op hoe het niet voelt zal ik willen zeggen dat het niet voelt als een roeping.
Het is geen plotselinge aantrekkingskracht om maar van het andere geslacht te willen zijn, maar meer het bevrijden van je innerlijke zelf.

Simão schreef: De weg van de minste weerstand zou namelijk zijn om gewoon niet toe te geven aan je transgender zijn.

Da's nogal evident, want die weg gaat namelijk steil bergaf. Logisch dat die niet veel weerstand biedt. Dat die eindigt ergens in een donkere krocht zie je dan wel bij aankomst daar.

Geen optie dus.

Disclaimer: al het bovenstaande is imho

Sigrid schreef:Ziek
Zielig
Triestig
Heb meelij met mij

Hoi Sigrid,

Idd zo voel ik, mijn trans zijn, ook totaal niet. Want dat is het ook totaal niet, ook al hoor ik het, jammer genoeg nog te vaak zeggen.

Maar,...
Ik ben niet ziek ( Dan zat ik, in de psychiatrie/lag in bed).
Ik voel me niet zielig ( Laat staan, bekrompen, beklagenswaardig,..... integendeel zelfs).
Ik ben niet triestig ( Droevig, miezerig,.... althans niet meer/minder dan een ander).
Ik vraag geen medelijden/compassie ( eerder wat begrip en aanvaarding, der gewoon mens te mogen zijn).

Het is trouwens, idd niet zo dat ik, een ellendig "klein hoopje" mens ben ( sorry, eventueel voor deze uitspraak).

Mensen die er, jammer genoeg zo over denken zijn naar mijn mening, eerder: Ziek, zielig, triestig en vragen om medelijden.

Grtz Nick

Sigrid schreef: Disclaimer: al het bovenstaande is imho

Volgens mij niet zo zeer "imho", als wel vooral persoonlijk. Specifiek van toepassing op jou dus, en niet per se op anderen.