T-Nederland

Omdat de introducties niet voor gasten buiten het forum zichtbaar zijn en ik toch graag deel hoe het voelt om genderfluide, non-binary vrouw te zijn zal ik dat deel van de introductie hieronder plakken. Excuses als je dit voor de 2e (leden van het forum) of 3e (mod's) keer leest:

Ik voel me genderfluide non-binary vrouw. Genderfluide omdat mijn gevoel van mannelijkheid/vrouwelijkheid meerdere keren per dag (soms zelfs meerdere keren per uur) verandert. Non-binary omdat die gevoelens eigenlijk altijd tussen man en vrouw in zitten en maar een hoogst enkele keer binair man of vrouw zijn. En vrouw omdat ik, als ik door onze samenleving gedwongen wordt tot het kiezen voor man OF vrouw, heel bewust voor vrouw kies omdat ik me meestal (maar niet altijd) meer-vrouw-dan-man voel.

Als je vragen hierover hebt, stel ze dan gerust.

Wist je trouwens dat uit het onderzoek naar seksualiteitsbeleving van transgenders bleek dat 45% van de ondervraagde transgenders non-binaire gevoelens hebben? Zie dit rapport (download is gratis): https://www.rutgers.nl/producten/een-we ... n-verschil

Nogmaals welkom !
Vragen heb ik zeker hoor hihi

Hier komen ze.

-Wat omschrijf jij als het fluide deel ? Is het het presenteren en 'doen als'(rollen patronen, goed voelen bij ,presentatie) of echt het 'voelen als' dat veranderd.


-Wat omschrijf jij als non-binary bij jezelf ?
Is dit dan weer een koppeling met het fluide wat je omschrijft >als in niet altijd in een hokje te plaatsen ?
Of is het meer het bevestigen van je identiteit als persoon buiten alle hokjes ?

Ik heb heel wat abstracte ideeen over mezelf waardoor ik mezelf als non binary zie, als in de persoon die ik ben puur als persoon zonder indeling man/vrouw.
Ik voel mij mezelf , niet het een of het ander.
Wat je prettig vind, nodig hebt en wil is voor mij wat anders dan je als iets voelen dat gecategoriseerd is en veek variatie binnenin kent (man/vrouw). Maarja taal is ook zo beperkt he XD. Verschillende woorden kunnen het zelfde zeggen. Vandaar mijn interesse naar hoe je de gevoelens omschrijft

Ik ben en draag uit dat ik vrouw ben door een aaneenschakeling van factoren die mij vrouw maken voor mijn gevoel. Bijv :Ik meer verbinding voel met vrouwen , totaal geen verbinding met het vroegere mannenlichaam, gelukkig voelen er als vrouw uit te zien, etc.

Ik snap zeker wat je zegt over een keuze maken. Hoe licht je die keuze van vrouw uitdragen toe in jouw gevoel, buiten het' meer vrouw voelen dan'? Speelt het lichaam en presentatie hier veel in mee ? Is dit meer een soort van echt gedwongen, er moet iets in het paspoort staan maar liever niet ?

Ik raakte vooral geintresseerd in het verhaal door het feit dat je aangaf dat je gender fluid, non-binary en vrouw was
Ik ben erg benieuwt naar je gedachten proces achter de omschrijving van je zelf
Wat veranderd er in je gevoel als je de andere kant op vloeit? Hoe definieer je bepaalde begrippen en zijn deze gekoppelt ?

Anyway, ik heb veel interesse en genoeg vragen. Vragen terug mogen natuurlijk ook altijd.

Groetjes,
Isabelle

Isabelle schreef:-Wat omschrijf jij als het fluide deel ? Is het het presenteren en 'doen als'(rollen patronen, goed voelen bij ,presentatie) of echt het 'voelen als' dat veranderd.

Echt het voelen. En doordat je je anders voelt, gedraag je je ook anders (mijn stem gaat bijv. soms mee omhoog als ik me vrouwelijker voel, op andere momenten kost het heel veel moeite om van mannenstem naar vrouwenstem te schakelen en soms voelt het goed om de mannenstem te hebben - hoewel ik inmiddels zoveel logopedie gehad heb dat mijn mannenstem vrouwelijker is dan dat die was voorafgaand aan de logopedie).

Isabelle schreef:-Wat omschrijf jij als non-binary bij jezelf ?
Is dit dan weer een koppeling met het fluide wat je omschrijft >als in niet altijd in een hokje te plaatsen ?
Of is het meer het bevestigen van je identiteit als persoon buiten alle hokjes ?

Het eerste. Soms voel ik me nl ook -wel- binair man of vrouw. Als ik me binair man voel, vind ik het vreemd dat alle "andere mannen" (collega's) van het mannentoilet gebruik maken en ik alleen op het vrouwentoilet zit. Ik ben op zo'n moment op de automatische piloot naar het vrouwentoilet gegaan (uit gewoonte, omdat dat meestal beter past).

Isabelle schreef:Ik heb heel wat abstracte ideeen over mezelf waardoor ik mezelf als non binary zie, als in de persoon die ik ben puur als persoon zonder indeling man/vrouw.

Ik merk dit wel vaker als ik met non-binair voelende mensen praat. Ik kan niet naar mijn eigen genderidentiteit kijken zonder toch in te delen naar (percentages) man of vrouw.

Isabelle schreef:Ik voel mij mezelf , niet het een of het ander.

En dat "mezelf voelen" herken ik dan weer wel. Wat ik voel, voelt als mezelf. Hoe mannelijk, vrouwelijk of er-tussenin het ook is...

Isabelle schreef:Wat je prettig vind, nodig hebt en wil is voor mij wat anders dan je als iets voelen dat gecategoriseerd is en veek variatie binnenin kent (man/vrouw). Maarja taal is ook zo beperkt he XD. Verschillende woorden kunnen het zelfde zeggen. Vandaar mijn interesse naar hoe je de gevoelens omschrijft

Ja, dat snap ik. Dat is voor mij ook zo. Ik vind het ook interessant om te lezen hoe jij het aanvoelt.

Isabelle schreef:Ik ben en draag uit dat ik vrouw ben door een aaneenschakeling van factoren die mij vrouw maken voor mijn gevoel. Bijv :Ik meer verbinding voel met vrouwen , totaal geen verbinding met het vroegere mannenlichaam, gelukkig voelen er als vrouw uit te zien, etc.

Dat concept is voor mij altijd te moeilijk geweest. Dat heeft mij ook jaren van een transitie afgehouden: ik was geen vrouw (in die tijd zeker niet), ik was ook geen man, maar omdat ik niet de stap kon zetten naar 100% vrouw heb ik mijzelf jarenlang niet willen labelen als transseksueel.

Op een gegeven moment heb ik een verhaal gelezen van iemand die stap-voor-stap zijn (inmiddels: haar) stappen zette. Dat dagboek bevatte heel veel voor mij herkenbare zaken. Ik heb daarop alles wat man is op een hoop gegooid, alles wat vrouw was op diezelfde hoop gegooid en mijzelf de vrijheid gegeven om eruit te pakken wat bij mij past (en te laten liggen wat niet meer past). Ik geloofde (voor mijzelf) niet in een totaalpakketje-vrouw of een totaalpakketje-man.

Een enorme zoektocht volgde waarbij ik telkens een stapje meer in vrouwelijke richting zette, maar 100% vrouw is het niet en dat gaat het waarschijnlijk ook niet worden. Om een lang verhaal wat in te korten: ik voel soms meer verbinding met vrouwen, op andere momenten meer verbinding met mannen. Heb geen verbinding met mijn vroegere mannenlichaam (dus ook geen spijt van de hormonen en geslachtsoperatie die ik gedaan heb). Ik heb geen borstvergrotingsoperatie gedaan, heb het gevoel dat ik gelukkiger zou zijn als ik met natuurlijke borsten geboren zou zijn. Aan de andere kant weerhouden de medische acties (en het idee dat het mis kan gaan, waarbij siliconen door je lichaam kunnen zwerven, en het idee dat je elke plm. 10 jaar een operatie moet hebben om de oude borsten eruit te halen en er nieuwe in te zetten - althans, dat is wat me destijds verteld is). Zoals met alles weeg ik af of ik een behandeling -echt- nodig heb of niet, en als ik ook maar een beetje het gevoel heb dat het er ook zonder gaat doe ik het er zonder. Dat werkt binnen mijn hele transitie al goed. Ik ben niet 100% passabel als vrouw, dat vind ik ook niet erg. Iedereen mag zien dat ik als man geboren ben.

Isabelle schreef:Ik snap zeker wat je zegt over een keuze maken. Hoe licht je die keuze van vrouw uitdragen toe in jouw gevoel, buiten het' meer vrouw voelen dan'? Speelt het lichaam en presentatie hier veel in mee ? Is dit meer een soort van echt gedwongen, er moet iets in het paspoort staan maar liever niet ?

Waarschijnlijk heb ik het eerste deel van je vragen al beantwoord? Mochten er vragen over zijn, stel ze dan gerust. Laatste 2 vragen: ja, soms dwingt de maatschappij je in man of vrouw. Burgelijke stand, paspoort etc. Vrouw past dan beter dan man, maar nog liever heb ik inderdaad dat mensen mij ook niet aanschrijven met "mevrouw". Paspoorten volledig gendervrij vind ik een fantastisch idee. Nog liever de hele burgelijke stand gendervrij, want het voegt niets toe...

Isabelle schreef:Ik raakte vooral geintresseerd in het verhaal door het feit dat je aangaf dat je gender fluid, non-binary en vrouw was
Ik ben erg benieuwt naar je gedachten proces achter de omschrijving van je zelf
Wat veranderd er in je gevoel als je de andere kant op vloeit? Hoe definieer je bepaalde begrippen en zijn deze gekoppelt ?

Tja, gevoelens zijn moeilijk te beschrijven. Soms is het duidelijk waar het vandaan komt: als andere mensen mij als vrouw zien, dan voel ik me sneller vrouw dan als mensen dat niet doen. Soms is het mooi weer, dan voel ik me sneller vrouw dan in de regen. Maar ook omgekeerd komt het voor dat mensen mij als vrouw zien en ik me toch mannelijk(er) voel, of dat ik me in de regen ook vrouwelijk voel. Ik heb meerdere jaren geprobeerd hier de vinger achter te krijgen, maar uiteindelijk is het wat het is: soms verklaarbaar, soms ook niet.

Isabelle schreef:Anyway, ik heb veel interesse en genoeg vragen. Vragen terug mogen natuurlijk ook altijd.

Begrijp ik nu goed dat je je lichamelijk vrouw voelt, maar qua genderidentiteit non-binair? Kun je iets meer vertellen over jouw gevoelens? Ik vind jouw verhaal ook heel interessant. En stel gerust vervolgvragen

Groetjes,

Frederique

Bedankt voor je antwoorden
Ik snap nu wat meer hoe je het allemaal ziet.

Over mezelf :

Voor mijn idee ben je psychologisch gezien altijd jezelf. Je hebt een gedachte, je verwerkt ervaringen en gevoelens, je ziet de sociale wereld, etc.
Als je me vraagt wat ik ben, zeg ik toch : een vrouw. Waarom zeg ik dat ? Omdat ik het ben.
Ik ben mezelf en ik ben vrouw, zijn twee vormen van zijn die voor mij met elkaar te maken hebben maar niet het zelfde zijn.
Als ik het heb over wat ik voel, dan zijn dat dingen die ikvoel. Niet een vrouw maar ik. Zeggen dat ik me als het een of ander voel is onzin in mijn gedachte, dat zou de hele kern van waarom ik begonnen ben met de transitie ondermijnen.
Ik begon de transitie niet omdat ik me meer dit of dat voelde. Ik begon de transitie omdat ik me kut voelde over mijn lichaam en een bepaalde connectie miste met vrouwen waarnaar ik wel erg verlangde en nog meer redenen.
Mijn idee is : je ervaart soms gevoelens van verlangen naar bepaalde dingen die het andere geslacht heeft, je voelt je slecht over je eigen lichaam, je hebt meer connectie met mensen van het andere geslacht . Allemaal gevoels impulsen die je kan krijgen als persoon, als jij. Jij voelt deze impulsen. Op het moment dat deze impulsen jouw genoeg hinderen wil je dingen veranderen, je lichaam, je emotionele gesteldheid. De drang naar vernadering die voel je. Die drang naar verandering zegt iets over wat je wil, of sterker nog wat je bent of hoort te zijn ( waarom is dit zo : Neurologie, ontwikkeling, baarmoeder, veel factoren en ingewikkelde dingen waar we nog niks van snappen) Ik bekijk het in een medisch plaatje. Als mensen zeggen voelen als man/vrouw, is het dan een simpele wil of zit er een diepere betekenis achter ? Ik denk van wel net als de meesten. Vandaar onderzoek en psychologische hulp, etc. Er is iets aan de hand. De uitspraak van voelen als komt voor mij heel dicht bij zijn, maar zegt geen zijn. Ik vind de uitspraak voelen als : raar. Elke vrouw voelt zich als zichzelf en is vrouw.Jij voelt je jezelf en bent vrouw. Je voelt bijv op bepaalde manieren dat je vrouw bent maar in het verkeerde lichaam neergezet bent en dit geeft je stress. Dat maak je zelf mee, als vrouw/man. Je kan voor mijn idee man/vrouw niet voelen, je kan het alleen zijn. Zijn en voelen hebben met elkaar te maken(zeker medisch) maar zijn niet het zelfde. Gevoelens voel Je, zijn ben Je. Je kan gevoelens niet zijn.

Als je in transitie gaat, ga je meer toe naar het lichaam (en alles bijhorende) hoe het voor jouw idee hoort, wat jij eigenlijk bent/hoort te zijn. Het is een medisch proces. Jij behoort bij het andere geslacht> hormonen(mogelijke operaties). Jij blijft jij, gaat je beter voelen. Voelt je meer jezelf, zoals het hoort.
Ik ben dus een vrouw, ga steeds meer heen naar wat ik wil/hoe het hoort.
Voel ik me vrouw ? Ik weet niet wat mensen bedoelen, wat de criteria zijn van die gevoelens. Ik ben een vrouw, ben mezelf en voel me steeds meer gelukkig. Dat is hoe ik er in sta een beetje.

Ik snap dit gevoel wel... als ik alle labels ga gebruiken die bij mij passen krijg je ook een mond vol... ik ben een genderfluiide /non binary ftm transguy... soms ben ik zelfs agender, soms voel ik meer dan 2 genders in mijzelf... maar meestal ben ik man en dan ben ik het gelukkigste in mijzelf (zelfs pre everything)...
ik ben pan (alles; seksueel,romantisch,gender)... ik kies gewoon voor het woord Queer... and reclaiming slur... het omvat alles in mij, als iemand echt geïnteresseerd is vraagt diegene vanzelf door wat dat voor mij betekend

Ik heb er enorm lang mee in de knoop gezeten: ben ik het nou wel of niet? voel ik dat echt zo? of niet? ze geloven me vast niet... etc Sinds ik de knoop heb doorgehakt, ben ik een hoop stress kwijt... Ik wil de transitie in, en de eerste stappen zijn gezet (doorverwijzing net rond), en dit maakt me al zo gelukkig en opgelucht!!! (heb er echter geen moeite mee om soms vrouwelijk over te komen (hou van lang haar, heb een undercut de rest is nog gewoon lang en dit zal zo blijven, ben hier superblij mee; kan alle kanten op met dit kapsel.) en nagellak on transguys HOLLA om maar wat te noemen... ik vind dat die gegenderde kenmerken echt wel doorbroken mogen worden...

Fijn dat je doorverwijzing rond is!

Je verhaal klinkt behoorlijk herkenbaar! Zeker in zo'n situatie waarin er heel veel labels zijn dat het net lijkt alsof je een spaarkaart wilt vullen. Ik vraag me af wat er bij jou toe geleid heeft de stap te zetten en de transitie stap voor stap in te gaan?

zijn er ook mensen die als een transit zijn ondergaan als non binairy? Zo ja, hoe kan ik met die mensen in contact komen?
Ik heb al wel een topic aangemaakt. Hoop iemand te vinde.