T-Nederland

Vandaag zo iets leuks meegemaakt.
Ik zat vandaag lekker in het park even te genieten van de zon. Ging even op een bankje zitten.
Komen er twee jonge meiden langs en de een wilde vragen hoe laat het was en sprak me aan: “mevrouw…?”

Ik was even stil en bleef even op mijn telefoon kijken… omdat ik even van het moment wilde genieten. Zo ben ik namelijk nog nooit aangesproken.”
Toen ik niet snel reageerde hoorde ik het andere meisje fluisteren: “nee joh, dat is een meneer.”
Waarop ik opkeek en zei: “ ik luister naar allebei hoor.” ze keek me iets wat verbaasd maar ergens ook begripvol aan en vroeg: weet u ook hoe laat het is?”

Ik geloof dat ik tijden niet zo blij ben geweest.
Weten jullie nog de eerste keer toen je voor het eerst werd aangesproken op die manier?

Ja dat weet ik nog wel, ik was met een vriendin de hond aan het uitlaten en toen werden we heel vriendelijk begroet door een heer met een andere hond: "goede middag dames!" Inmiddels zou ik het heel vervelend vinden als ze me meneer gingen noemen (wat niet vaak meer gebeurt gelukkig) en als het een enkele keer toch gebeurt dan negeer of corrigeer ik het.

De allereerste keer dat ik als vrouw samen met mijn vrouw op stap gingen in Rotterdam. We besloten wat te drinken en zochten een terrasje op. Toen de kelner kwam, vroeg hij: " wat willen de dames drinken". Mijn hart maakte toen een klein huppeltje van blijdschap.

Vrolijke thread Wij waren voor het eerst sinds 2019 weer even weg, naar Egmond aan Zee. Dan gaan we altijd naar de woensdagochtend liturgie in de Oud-Katholieke kerk. Er was een nieuwe pastoor -- Joke. Die kijkt rond aan het begin van de dienst, als iedereen rechtop staat, haalt haar schouders op en zegt "Hrm, de mannen laten het weer af weten, zusters...".