T-Nederland

Solliciteren. Ik moet er nog even niet aan denken maar ik zal toch echt weer eens aan het werk moeten. Nu het geestelijk weer beter gaat kijk ik er ook weer naar uit. Maar ik ben er wel een beetje bang voor, voor het eerst solliciteren als vrouw.

Nu doet de situatie zich voor dat een gerenommeerde archiefdienst, het Koninklijk Huisarchief, een vakature heeft per 1 juni. De sollicitatiebrief moet binnen zijn voor 1 februari. 10 jaar geleden heb ik er ook eens gesolliciteerd en werd uiteindelijk tweede.

Mijn probleem is het volgende:
- wat vermeld ik in mijn CV?
- hoe ga ik gekleed?

Het archief is gevestigd naast paleis Noordeinde in Den Haag maar wel ACHTER de beveiliging door de Koninklijke Marechaussee. Die begeleiden je tot aan de deur van het archief en wachten totdat je binnen bent.
Die baan wil ik best wel hebben (1 juni is nog ver weg en dan ben ik hopelijk weer zo goed als hersteld) en ik denk dat ik ook best ver kan komen in de procedure, als ik me er een beetje op concentreer dan schrijf ik een sollicitatiebrief die me een uitnodiging voor een gesprek opleverd.
Probleem is dat na bijna 2 jaar hormonale ellende ik er dus nog steeds als man uitzie. Ik kan en wil mijn transseksualiteit niet ontkennen ( en gaat ook tegen de gedachte van RLE in, hoeveel lak ik daar inmiddels ook aan heb) maar als het in het CV staat dan nodigen ze me misschien niet uit.
Bovendien is er een veiligheidsprocedure. Als er in mijn CV mevrouw staat (met kleine verwijzing naar mijn geboortenaam) en ik toon mijn legitimatie bij de Marechaussee dan laten ze me misschien niet eens binnen...

Kunnen jullie hier eens je licht over laten schijnen? Alvast bedankt.

Ik zou denken, open kaart spelen, willen ze je dan ben je binnen op basis van wie je werkelijk bent, wordt je afegwezen idem,minder erg dan je voordoen als iets anders en dan afgwezen worden of aangenomen worden en achteraf troublesen alsnog kans op ontslag

My 2 cents

Joyy

Je moet je nu even over een paar punten heenzetten, Naomi. Gewoon doen.
Je weet best hoe je moet kleden, overigens.

Ik weet het, niet hetzelfde maar toch maar even wat ik doe....

Ik solliciteer nu ook, als vrouw, zonder enig voorbehoud of waarschuwing voor degenen die mijn gesprekspartner worden. Is het duidelijk zichtbaar, dan hoef ik niets te vertellen; is het niet zichtbaar dan is het niet relevant. Als mij wat gevraagd wordt zeg ik het 'eerlijk', maar anders ben ik gewoon degene die op mijn vrouwelijke CV staat.

Als ik in dienst genomen zou worden, moet ik mijn ID overleggen voor de loonadministratie. Dan komt het vanzelf aan de oppervlakte. Maar, als mijn presentatie goed genoeg was om mij aan te nemen, kan mijn ID nooit een reden zijn om moeilijk te doen. Niet dat ik het leuk vind dat ik het moet uitleggen, maar daar is nu eenmaal niets aan te doen zolang eea niet gewijzigd is.

Ik heb mij er bij neergelegd, dat ik 'het verhaal' zal moeten vertellen waar dat onontkoombaar is. In jouw geval zal je dus iets moeten uitleggen bij de Marechaussee. Het is niet anders. Als je het niet probeert zal je het nooit weten en gebeurt er niets. Maak je niet druk om de dingen waar je geen invloed op hebt. Scheelt een hoop energie en geeft rust.

Succes!

Ter info: Ik heb nu 5 gesprekken gehad, waarvan bij 2 vacatures een tweede gesprek na een eerste gesprek. Er is nog nooit gevraagd naar mijn 'achtergrond' en bij alle vacatures kan ik wel herleiden waarom ik het niet geworden ben zonder op mijn trans zijn uit te komen. Doe niet aan doemdenken (daar zijn er genoeg van) en 'be what you are'. Om het moment dat ik bij sollicitaties mijn mannelijke verleden voorgoed vaarwel gezegd had, geeft dat voor jezelf een hoop duidelijkheid. Geen gesjoemel meer tussen omkleden of niet. Als je de telefoon opneemt hoef je niet meer na te denken of je als man of vrouw opneemt. Dat halve gedoe (soms man, soms vrouw) is zeer vermoeiend vond ik.

Naomi, eerlijkheid en betrouwbaarheid is voor een dergelijke functie een absolute vereiste; je hebt dan ook geen andere optie dan van het begin af aan open en eerlijk over jouw persoonlijke situatie te zijn. Hou je mogelijk nieuwe werkgever niet voor de gek want dat zal zich alleen maar tegen je keren. Door eerlijk te zijn vallen de door jou geschetste problemen overigens direct weg (probleem opgelost ). Overigens is het zo dat jouw bezoek altijd vooraf aangemeld wordt bij de marechaussee die de beveiliging doet, dus dat zou geen problemen mogen geven. En transseksualiteit is ook bij de marechaussee een geaccepteert verschijnsel hoor, zo weet ik dat er een officier van de marechaussee op dit moment in haar Real Life Fase zit en dus volledig als vrouw leeft en werkt (inclusief haar damesuniform) Als ik in jouw situatie zou verkeren dan zou ik het onderwerp zeker benoemen, zonder er echter al te veel de nadruk op te leggen. Wens je in elk geval heel veel succes met de sollicitatie!

Hey Naomi, ik kan me je vragen wel goed voorstellen.
Ook ik zou eerlijk zijn, voor jezelf ook wel zo prettig denk ik.
Misschien kan je ergens in het gesprek met een verwijzing naar je vorige gesprek uitleggen dat je vrouw bent en dat je een heel proces doorlopen hebt om je lichaam er dienovereenkomstig uit te laten zien.

Qua kleding: gewoon wat men altijd adviseert: iets wat past bij de functie en jou zelfvertrouwen geeft.

Als ik jou was zou ik open kaart spelen en niet een te groot ding maken van je transseksualiteit, focus vooral op waarom jij de juiste persoon bent voor die baan, want daarom gaan je ze uiteindelijk aannemen-omdat je de meest capabele persoon bent! Vertel het, wees er eerlijk over, maar het is niet de hoofdzaak, hoofdzaak is dat jij die baan wil! Voel je niet te onzeker over je vrouw-zijn, dan slaat het ook niet over op de mensen die je daar gaat ontmoeten of in je brief. Qua kleding zou ik iets professioneels aandoen waar je je goed en zelfverzekerd in voelt, zodat je niet steeds bezig bent met het trans-zijn maar je kunt focussen op de sollicitatie zelf. En met dat poortje...is het niet zo dat als je bijvoorbeeld gaat vliegen dat je een brief van het VU kunt krijgen dat uitlegt waarom het verkeerde lettertje in je paspoort staat? Misschien is dat een oplossing.

Veel succes, en gewoon doen! Je bent wie je bent, schaam je niet en ga dr voor!

Goed idee, dat van die brief met uitleg.
Het gaat natuurlijk niet alleen over de M of V op het identiteitsbewijs, maar ook over je naam. Die zal daar ook anders zijn dan op je CV.
Verder sluit ik me er ook bij aan dat je dit gewoon moet doen. Direkt eerlijk zijn. Dat maakt het achteraf een stuk makkelijker. Dat doe ik zelf ook. Op mijn CV staat gewoon Jeste, met een foto erbij. Jammer genoeg ben ik al heel lang niet uitgenodigd voor een gesprek. Ik krijg alleen maar afwijzingen, als er al te solliciteren valt. De ene keer staat er "Geachte mevrouw ....." boven de afwijzing, de andere keer "Geachte mijnheer ....." en soms alleen maar "Geachte Jeste .....".

Succes met je sollicitatie!

Bedankt allemaal voor jullie reakties!

Laat je wel even weten hoe het afgelopen is?