“We organiseren al avonden voor transgenders, maar willen eenmalig een feest organiseren voor transgenders en hun familie.”

Dat idee bleek geld waard! Ben & Jerry's stelt ons via het Bob Angelofonds 750 euro beschikbaar om dat voor elkaar te krijgen.
Er zijn minder leuke klussen denkbaar, nietwaar?

Denk mee, doe mee! Klik hier...

Naar buiten

Gevoelens die je met de wereld deelt
Fay
Berichten: 2482
Lid geworden op: 03 nov 2012, 14:01
Gender: Trans MtF
Locatie: Eindhoven

Re: Naar buiten

Bericht door Fay » 10 feb 2018, 20:44

Ik wordt soms gezien als pot, wat ik wel snap, misschien moet ik daar iets aan veranderen, nee hoor, het is niet mijn labeltje :)

Fay
0 x

tanisha
Berichten: 1508
Lid geworden op: 18 jan 2015, 21:07
Gender: Vrouw
Locatie: Friesland

Re: Naar buiten

Bericht door tanisha » 10 feb 2018, 21:18

Daar heb ik helemaal geen last van ik heb het eerste oneerbare verzoek voor dit jaar al weer gehad :roll:
0 x

Annet
Berichten: 359
Lid geworden op: 18 apr 2017, 10:04
Gender: Vrouw
Locatie: Bakhuizen
Contacteer:

Re: Naar buiten

Bericht door Annet » 10 feb 2018, 22:01

Ik zelf ben al heel snel als man in rok naar buiten gegaan en dat heb ik in een maand of twee om gedraaid in totaal als vrouw, ik had schijt aan de wereld. Ik was gelukkig hoe ik in die tijd was en nog. Ik heb nooit geen opmerkingen gehad ik had het idee dat ze niet eens zagen dat ik een rok aan had in plaats van korte broek.
En nu ik vrouw ben gaat het nog beter, ik weet heus wel dat het niet makkelijk is, maar als je uit straalt wat je bent de mensen het ook zo zien als je niet zeker bent valt het op dat voelen ze. En tuurlijk vind ik sommige dingen ook nog spannend, maar ik kan niet anders meer en wil niet anders meer dit ben ik.
2 x

Sara
Berichten: 214
Lid geworden op: 16 okt 2014, 21:11
Gender: Transgender
Locatie: Zevenaar
Contacteer:

Re: Naar buiten

Bericht door Sara » 11 feb 2018, 12:00

Naar buiten gaan is voor mij echt met stapjes gegaan. De eerste stapjes waren gewoon een blokje om. Om de hoek bij mij is het winkelcentrum, daar lopen altijd mensen rond, dus dat geeft enige anonimiteit. Daarna werden de uitstapjes vooral de T-avonden (zoals in Eindhoven) waardoor ik ook met andere mensen in aanraking kwam (alhoewel dus allemaal uit het 'wereldje'). Dat is langzaamaan overgegaan in op pad gaan in de 'echte' buitenwereld: winkelen, terrasje pakken, museumpje aandoen, etc.

Ik moet hier waarschijnlijk een enorme nuancering bij plaatsen: ik heb geen transitiewens, leef formeel als man, maar presenteer me geregeld als vrouw. Je zou dus kunnen zeggen dat het naar buiten gaan voor mij optioneel is. Voor mij is dat niet (meer) het geval. Het gaat mij niet om het dragen van vrouwenkleding of iets dergelijks, ik wil echt gezien worden als vrouw. Om gezien te worden, zal ik toch echt op pad moeten. Misschien is het vreemde vorm van exhibitionisme, maar ik wil mensen niet shockeren of zo, ik zoek denk ik juist de erkenning voor dit deel van mij.
3 x

Irene_de_Vreede
Berichten: 1133
Lid geworden op: 23 mei 2012, 22:26
Gender: Transgender
Locatie: Breda

Re: Naar buiten

Bericht door Irene_de_Vreede » 11 feb 2018, 12:05

Naar buiten gaan is onderdeel van je sociale transitie, voor mij is dat zeker op dit moment het belangrijkste deel van mijn transitie en dat is in heel kleine stapjes gegaan.
0 x
Irene

TanjaUneken
Berichten: 100
Lid geworden op: 31 mar 2017, 23:21
Gender: Trans MtF
Locatie: Amersfoort

Re: Naar buiten

Bericht door TanjaUneken » 13 feb 2018, 12:58

Tja, die eerste keer naar buiten. Voor mij was dat ongeveer een maand na mijn eigen coming out. Ergens begin september 2016 op een stralend mooie zomerdag. Ik had een afspraak in Utrecht (deze persoon was inmiddels op de hoogte van mijn vrouw-zijn gevoelens) en ik heb een tas met een leuke zomerjurk en bijpassende sandaaltjes meegenomen. Op het station van Utrecht Centraal ben ik naar de toiletten gegaan, daar heb ik mij omgekleed en de moed gevonden om als vrouw naar buiten te stappen. Ik was zo ongeveer de enige die in de gaten had wat er aan de hand was. Verder was iedereen om mij heen gewoon druk zijn of haar eigen weg te volgen van en naar de treinen. Eenmaal buiten op straat was het al niet anders en ik genoot van de zon en het heerlijke gevoel van de jurk om mijn blote benen. Sindsdien zoveel mogelijk als vrouw naar buiten gegaan en nu al meer dan een jaar niet anders dan dat. Het leven is verrukkelijk.
3 x
Geboren op de dag dat ik mocht zijn wie ik ben en ruim zeven en vijftig jaar daarvoor ook al eens, laat ik dat vooral niet vergeten.

qtr
Berichten: 28
Lid geworden op: 21 aug 2017, 17:24
Gender: Transgender
Locatie: San Francisco
Contacteer:

Re: Naar buiten

Bericht door qtr » 08 mar 2018, 14:23

Mr.X schreef:
10 feb 2018, 18:42
Ik heb het vermoeden dat het voor FtM's wat genuanceerder is dan voor MtF's. Vooral omdat 'mannen in vrouwenkleren' zo'n beetje taboe is in onze maatschappij, maar 'vrouwen in mannenkleren' wel okay is. [...] Ik denk ook dat dit de reden is dat ik echt daadwerkelijk niet meer mijn eerste keer kan herinneren. Dit komt vast omdat het zo geleidelijk is voor transmannen.
Ik zie dat eigenlijk precies zo. Maar dan de andere kant op. Ik dacht eerst ook dat dat niet zou kunnen, maar naarmate ik hoe langer hoe meer "dameskleren" aan had, kwam ik er achter dat eigenlijk niemand daar erg in had. Nou moet ik daar wel bij zeggen dat ik niet zo van de hoge hakken en de blote jurken ben; een hoop van wat ik aan heb lijkt vrij veel op mannenkleding, alleen dan wat kleurrijker en wat meer getailleerd. Maar ik geloof er niet meer in dat geleidelijkheid niet mogelijk is voor degenen onder ons die zich de vrouwelijke kant op bewegen.

Voorbeeld van wat toch echt een damestrui heette te zijn in de winkel:
Afbeelding
0 x
(Ik woon in San Francisco. Sommige dingen gaan hier anders.)

janine2363
Berichten: 866
Lid geworden op: 30 jul 2016, 18:21
Gender: Vrouw
Locatie: Hasselt

Re: Naar buiten

Bericht door janine2363 » 08 mar 2018, 14:33

qtr schreef:
08 mar 2018, 14:23
Maar ik geloof er niet meer in dat geleidelijkheid niet mogelijk is voor degenen onder ons die zich de vrouwelijke kant op bewegen.
Ik denk dat het in de eerste plaats een kwestie is van zelfvertrouwen. Een balans tussen de angst van "Aaarggh ik wordt aangstaard" vs. "Mhhhhh, ik heb ruimte voor mijn expressie"

Natuurlijk kan dat geleidelijk, tenzij je gelooft dat je er moet uitzien als een geboren cis-vrouw en onherkenbaar in de massa op kan gaan alsof het nooit anders geweest is. Tsja, zowel het halen van dat ideaal beeld als de wens van anonimiteit. .... forget it. Wees jezelf, durf jezelf te zijn. En ja, mensen zullen je zien als anders, en ja, daar zitten wat nadelen aan, maar wat is het alternatief ? Niet leven ?
1 x

Plaats reactie