coming out naar kleine kinderen

[Bas Jo]

Hi,
ik begin maar weer es een nieuwe topic. Ik heb het niet gevonden, maar mocht het al bestaan - correct me!

Ik wil langzamerhand mijn vierjarige zoon gaan betrekken bij mijn transitie.

Ik dacht eraan om:
kinderboekjes te kopen waar het thema in voorkomt (tips? ) om het 'vocabulaire' al een beetje in huis te halen;
laten vallen dat ik even meer dan één naam heb;
praten over gender in het algemeen;

Wie heeft er ervaring met kinderen van die leeftijd? Hoe concreet moet het worden, hoe langzaam kan het gaan? (Ik ben een beetje vóór een langzame, ten minste een geleidelijke transitie).

Ik hoor heel graag jullie verhalen en tips!
Groet.

[Anon20190501]

wellicht heb je hier wat aan:
http://transgenderinfo.be/m/identiteit/ ... nformeren/

Er is onlangs ook een boek over uitgegeven:
http://transgenderinfo.be/hoe-een-kind-informeren/

[diederique]

Tips? Zie mijn onderschrift.

Papa is een meisje.

[vh-Forlove]

Is inderdaad een mooi onderwerp. bij ons komt een klein buurmeisje en zij begrijpt het nog niet helemaal...

Ze zegt maar zij is toch een hij..


ze is 3 jaar..

[LiliFee]

Is inderdaad een mooi onderwerp. bij ons komt een klein buurmeisje en zij begrijpt het nog niet helemaal...

Ze zegt maar zij is toch een hij..


ze is 3 jaar..

In mijn ervaring gaan kinderen er juist super makkelijk mee om. dan met name in de leeftijd 3-4 jaar. Ze zijn heus niet dom, dus als je nog geen passing hebt zien ze het wel en krijg je echt een opmerking, lekker recht voor je raap.

Maar als je dan even met ze gaat zitten en ze uitlegt dat niet ieder meisje als meisje geboren is (en/of erzo uitziet), of dat niet elke jongen als jongen geboren is dan accepteren ze dat eigenlijk vrij snel. Althans, zo heb ik het inmiddels al een paar keer meegemaakt.

Zelf heb ik mn passing nu dus eigenlijk vallen daarme, net als in de algemene maatschappij, de problemen wel een beetje weg. Jipie!

[vh-Forlove]

heel mooi advies! Ik zal dit ook eens zeggen tegen haar....

[Simão]

Kinderen geloven ook nog in elfjes en weet ik het wat, je kunt ze alle vertellen en ze nemen het op en nemen het voor waar aan. Als je van binnen een meisje/jongen bent vinden ze dat heel normaal, en ze vinden het logisch als je dan meisjes/jongensdingen wilt doen en als er als een meisje/jongen uit wilt zien.
Gewoon vragen beantwoorden op hun niveau die er gaan volgen in de loop der tijd, maar verder hoef je er geen ding van te maken.

[vh-Forlove]

dan verkijk je toch op ons buurmeisje hoor. die trapt hier niet makkelijk in..

[Simão]

Dan wordt het niet overtuigend genoeg gebracht. Een klein kind heeft normaal gesproken het vertrouwen dat wat een volwassene zegt, klopt.

[Nate_0]

Waar zou ze 'in moeten trappen', Happy?

Daarnaast is het zo dat kinderen tot een jaar of 5/6 het vermogen tot "magisch denken" bezitten. Dat is waarom Sinterklaas voor hen bestaat, en waarom het monster onder het bed ook echt en beangstigend is. Het is dus waar dat, wanneer jij dit op een duidelijke en eerlijke manier vertelt, ze het gewoon gaan accepteren. Vragen komen er wellicht wel, maar meer dan dat... nee.

Ik heb bijvoorbeeld altijd geweten dat een van mijn tantes lesbisch is, en na de uitleg dat ze op vrouwen valt ipv op mannen, was dat voor mij duidelijk en helemaal niet raar. Het enige waar je voor moet oppassen is dubbelzinnige termen, en het met teveel poespas willen brengen om het 'makkelijker' te maken. Juist dan maken kids zich er rare voorstellingen van en kan het verkeerd geinterpreteerd worden (bv. bij overlijden zeggen "opa is gaan slapen, maar dit is een ander soort slaap die heel lang duurt" kan leiden tot het idee dat opa misschien nog wel wakker wordt, of tot angst om te gaan slapen).