Het is de enige keer dat er aan mijn bio-gender getwijfeld werd ...Maarruh... Not to burst your bubble en ik weet dat het goed bedoeld advies is maar ik heb er gewoon niet zoveel aan. Ik weet dat er veel microexpressies zijn e.d. en ik ben me donders zo bewust van mijn uistraling--maar kijk eens naar je eigen reactie op de foto van Michelle en mij in het fototopic. "Koetsie koetsie koetsie". Het zou in ieder geval al helpen als de transgenders op het forum niet zo zouden reageren op het uiterlijk van een FtM--want het laatste wat je als man wilt, is om als schattig/cute te worden gezien.
Ik snap dat mensen niet in mijn hoofd kunnen kijken, maar zoals ik eerder al aangaf weet ik ook de redenen waarom ik als vrouw word gezien (en daar valt onder dat er genoeg vrouwen rondlopen zoals mij en die willen wél vrouw worden genoemd; het is niet raar om mannenkleding te dragen als cisvrouw en er zijn nu eenmaal niet heel duidelijke pointers die naar man wijzen en die je zelf gemakkelijk kunt faken--baardgroei, spiergroei/vetverdeling en een lagere stem). Ja, ik kan mannelijker praten maar dat neemt niet weg dat mijn stem qua Hz in de vrouwelijke marges zit... en lager gaan praten lukt gewoon niet want ik mis een stukje bas in mijn stem. (Sterker nog, ik heb wel eens oefeningen moeten doen mbt het zoeken van het 'juiste' stemgeluid, en daar kwam uit dat ik al lager praat dan wat ideaal zou zijn voor mijn vocal range).
Ik ben niet bang voor mijn omgeving, trouwens. Ik ga ook gewoon het huis uit, en over het algemeen heb ik redelijke schijt aan wat anderen van me denken. Vrienden en vriendinnen om mee te winkelen heb ik niet echt, en ik ben prima in staat om duidelijk aan te geven wat ik nodig heb. De winkelier die me uiteindelijk heeft geholpen was zelf bevriend met een FtM...
Die stylingtips zijn trouwens voor cismannen... Dress pants zijn de broeken die onderdeel zijn van een pak, en zoals de meeste transguys met heupen je gaan vertellen--dat werkt niet. Khakis zijn slap materiaal, en die gaan zich ook meer naar mijn rondingen vormen. Wederom: het werkt niet. Ik heb stevige jeans nodig, en er zijn heus wel jeans waar ik er gewoon volwassen van uit zie, maar het is nu eenmaal zo dat een transguy met belangrijker dingen zit dan ouder lijken dan een tiener (namelijk: borsten verbergen, taille verbergen, schouders breder laten lijken, heupen slanker/rechter laten lijken en het liefst ook nog een beetje lengte creëren). Daarbij moet je vervolgens zeker in het begin van je transitie ook nog enigszins comfy broeken hebben die dat allemaal doen omdat je bv nog ongesteld wordt.
Maar met relativeren van problemen kun je bij mij niet aan komen zetten. "Het had erger gekund," ja natuurlijk had dat gekund... Maar ik woon niet in het verleden, en ik vind het heus supertof van de oudere transgender generatie die dit pad 'vrij' hebben gelegd (in hoeverre je het vrij kunt noemen tbh) en een dynamisch leven heb ik bepaald niet. Met m'n andere psychische en fysieke problemen heb ik genoeg moeite om mezelf 'in toom' te houden, as you call it. Noch draagt dat m.i. weinig bij aan ofwel juist gegenderd worden ofwel aan het omgaan met verkeerd gegenderd worden.
Daarnaast weet ik niet hoe ik had gereageerd als het erger was geweest, en ik heb er geen behoefte aan om dat te weten. Het is toch hypothetisch en de shit waar ik allemaal last van heb is erg genoeg zoals het is. Het mag er soms ook gewoon zijn, je hoeft problemen niet altijd tot 'je stelt je aan' oid te beredeneren--dat krijg ik genoeg te horen bij m'n ouders thuis en voor mij werkt het niet. "Het had erger gekund", wat voor opmerking is dat überhaupt. Hoe? Mijn been had er af kunnen zijn, ja. Ik had in een rolstoel kunnen zitten, ja. Ik had dood kunnen zijn, ja, dat scheelde niet veel--maar wat zegt dat over mijn huidige situatie? Want mijn been is er niet af/ik zit niet in een rolstoel/ik ben niet dood, maar ik heb nog steeds wel problemen met het lopen.
Eigenwaarde/zelfvertrouwen/etc. zijn problemen voor mij die diepgeworteld zitten en waar ik niet van je een-twee-drie iets aan kan doen. Het is niet voor niets dat ik een wajong heb voor psychische problematiek. Dat 'gewoon' 'even' aanpassen lukt me niet. Believe me, I've tried. Hoewel ik 'afstand doen van chronische klachten' überhaupt een beetje 'n rare opmerking vind... als het zo gemakkelijk was liepen er niet zoveel mensen met problemen rond, en dan kun je even zo goed afstand doen van je genderdysforie.
Wederom, excuses dat ik zo defensief over kom maar ik heb het gewoon even volledig gehad met mijn lichaam. Ik ben ongesteld, ik ben moe van de kerstdagen/dagen bij mijn ouders thuis, en ik heb pijn (zowel aan mijn been als van het ongesteld zijn). Het duurt nog een tijd voordat ik überhaupt naar het genderteam kan, dus het gaat nog een langere tijd duren voordat ik aan de HRT mag...
Passen damesbroeken beter? (Bij mij waren zelfs damesbroeken vaak nog een issue, tot een jaar of twee terug toen brede heupen en grote konten opeens fashion werden en Twiggy style lichamen 'uit' raakten).