De kapper

[Petra-S]

Mijn werkgever is zeker niet ouderwets maar redelijk ruimdenkend. Toont ook veel begrip voor mijn situatie maar heeft ook zijn bedenkingen m.b.t. mijn transitie wat betreft de gevolgen voor het bedrijf.
We zijn een klein webdesign bedrijf waarbij nagenoeg alle klantcontacten op gebied van verkoop, begeleiding en after-sales door mij worden gedaan. Daarnaast ben ik actief binnen het bedrijf als fotograaf. Zijn grootste angst is dan ook negatieve reacties van klanten en mogelijke klanten. Overigens zijn er op dit moment nog geen negatieve reacties geweest op mijn verschijning die toch behalve de pruik compleet vrouwelijk is.

Hij accepteert overigens wel mijn kleding die ik draag (jeans, bloesjes etc) en een beperkte mate van make-up (geen extravagante kleuren).

Ik denk dus (en hoop) dat de weg van geleidelijkheid en geduld tot een oplossing komt. Gezien het feit dat ik bezig ben met HRT zal toch uiteindelijk tot gevolg hebben dat mijn vrouwelijkheid niet meer te verbergen is. Op dit moment zijn mijn borsten al niet meer onzichtbaar (A-cup).

Groetjes

Petra

[Emma]

Met alle respect, maar je werkgever projecteert zijn eigen onbegrip op die van de klanten... niets anders. Als hij ruimdenkend zou zijn en geen probleem met je transitie zou hebben, zou hij niet zo bang zijn voor negatieve reacties dat hij je dit soort restricties op gaat leggen.

BTDT. Vier jaar geleden, toen mijn transitie een beetje startte, werkte ik voor een bedrijf met drie mannen die het voor het zeggen hadden, de een wat minder dan de ander. Degene die het minst te vertellen had, zei dat hij heel ruimdenkend was en dat hij alles prima vond maar ik mocht nooit meer een klant ontmoeten. Hij voelde zich vreselijk in zijn mannelijkheid aangetast, bleek. De andere twee, die wel wat gewend waren op basis van hun eigen ervaringen, zeiden dat ze alles best vonden, zolang ik me maar fatsoenlijk zou kleden zoals de andere dames in het bedrijf. Contact met klanten was voor hen geen probleem. Klanten met een probleem ben ook ik uiteindelijk niet tegengekomen...

Persoonlijk zou ik me eerder zorgen maken over de indruk die achterblijft als je *zonder* haarwerk bij de klant verschijnt. Vooropgesteld, zoals al eerder gezegd door iemand anders, dat het inderdaad een goed haarwerk is en geen pruik van Kees' Kinky Kijkshop

[Irene_de_Vreede]

Ik merk ook dat mijn leidinggevenden en collega's er soms minder moeite mee hebben dan ikzelf.

[Anon20190516]

Kees kinky kijkshop!!!

[Charlotte_C]

Ik kwam ook niet meer bij

[Danielle]

Ik ben het eens met Emma, je werkgever projecteert zijn eigen onzekerheid. Als jij gewoon je werk goed doet dan is er gewoon niets aan de hand. Het product dat je levert is belangrijker dan wie het doet. Als je voorkomen past bij je functie dan zal er niets aan de hand zijn.

Mijn ervaring is ook zo dat het overgrote deel van de klanten het echt niet boeit of ik kort haar en een broek of lang haar en een rok draag. In 5 jaar heeft er één, van de duizenden, zich beklaagd. (En die us door mijn werkgever de deur gewezen)

Kees kinky kijkshop!!!

"Psst, hey meisje, psst, psst, hey psst, pruik kopen?"

[Petra-S]

Met alle respect, maar je werkgever projecteert zijn eigen onbegrip op die van de klanten... niets anders. Als hij ruimdenkend zou zijn en geen probleem met je transitie zou hebben, zou hij niet zo bang zijn voor negatieve reacties dat hij je dit soort restricties op gaat leggen.

BTDT. Vier jaar geleden, toen mijn transitie een beetje startte, werkte ik voor een bedrijf met drie mannen die het voor het zeggen hadden, de een wat minder dan de ander. Degene die het minst te vertellen had, zei dat hij heel ruimdenkend was en dat hij alles prima vond maar ik mocht nooit meer een klant ontmoeten. Hij voelde zich vreselijk in zijn mannelijkheid aangetast, bleek. De andere twee, die wel wat gewend waren op basis van hun eigen ervaringen, zeiden dat ze alles best vonden, zolang ik me maar fatsoenlijk zou kleden zoals de andere dames in het bedrijf. Contact met klanten was voor hen geen probleem. Klanten met een probleem ben ook ik uiteindelijk niet tegengekomen...

Persoonlijk zou ik me eerder zorgen maken over de indruk die achterblijft als je *zonder* haarwerk bij de klant verschijnt. Vooropgesteld, zoals al eerder gezegd door iemand anders, dat het inderdaad een goed haarwerk is en geen pruik van Kees' Kinky Kijkshop

Beste Emma,

Het is niet dat ik het niet met je eens ben. Aan de andere kant kan ik de angst van mijn werkgever ook begrijpen door stuk onwetendheid (en onwil om er meer over te leren). Zelfs mijn eigen vriendin heeft deze angst dat ze haar klanten (ze is gastouder - kinderopvang aan huis) kwijtraakt omdat de ouders hun kinderen niet willen brengen naar iemand met een transgender als partner (een van de redenen waarom we sinds 1 maand een lat-relatie hebben).
Wat betreft het beeld dat ik nu afgeef van een persoon met dameskleding, make-up en sieraden maar met een mannenkrop is in mijn ogen idd ook vreemder en met meer risico dan een volledig passend beeld naar buiten, hetgeen ik ook naar voren heb gebracht.

Aan de andere kant kan ik het bij mijn werkgever forceren met het risico mijn baan kwijt te raken. Een baan waar ik het verder naar mijn zin heb en veel vrijheid en zelfstandigheid heb en uiteraard heb ik met 60 jaar niet zomaar een andere baan. Voor de goede orde, hij is zeer tevreden over mijn werk en inzet

Wat betreft de pruik. Nee het is geen pruik van "Kinky Kijkshop" maar ook nog geen pruik van € 2000,-. Ik denk (samen met mijn kapster, logopediste en een aantal andere kennissen) dat de pruik wat betreft kleur en model goed past bij mijn gezicht en gezichtsvorm. Maar ik hoop straks m.b.v. het CZ een betere pruik weer te kunnen kopen. Heb alleen geen idee hoelang dat gaat duren want het traject bij het VuMC moet nog starten.

Groetjes,

Petra

[Emma]

Dat we moeten omgaan met twijfels van anderen en sterker, non-acceptatie, dat is een gegeven. Maar we mogen het nooit vergoeilijken.

En voor ik het vergeet: je bent wel goed bezig!

Hou er in ieder geval rekening mee dat je werkgever nog niet aan acceptatie toe is, en dat er sowieso kans is op conflicten. Zorg dat je daar een plan voor achter de hand hebt, bijvoorbeeld door een goed dossier aan te leggen, zodat de standaard 'verstoorde arbeidsrelatie' geen ontslagreden kan zijn. Ik heb het gevoel dat de kans op werkelijk ontslag heel klein is, dat je redelijk onvervangbaar bent op het moment, maar stel dat het gebeurt, zou het fijn zijn als je die laatste paar jaar dan misschien geen werk hebt, maar wel compensatie. Een kleine werkgever kan dat niet betalen, dus die kijkt sowieso wel uit voor ontslag op onduidelijke gronden.

In ieder geval: succes! Met een beetje geluk verdwijnen de laatste drempels ook gewoon, maar de slogan uit de jaren 80 blijft gelden: "Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid".