Einde behandeling/medicatie der eerdere diagnose's na tevreden en geslaagde transformatie

[Anon20180311]

Hoi iedereen,

Ik stel me nu toch wel de vraag ?

Zijn er meerdere mensen, die na hun geslaagde transformatie: Geen behandeling/medicatie meer kennen voor hun eerdere gekregen diagnose ?
B.v. ASS, borderline, enz,..........

Grtz Nick

[Nate_0]

Interessante vraag... Misschien wel goed om ook na te gaan dan of er therapie/behandeling gericht op de bijkomende psychische problematiek heeft plaatsgevonden en of deze heeft geholpen of beter aansloeg dankzij de lopende transitie/HRT/etc...

[Venusss]

Volgens mij kan dat wel

[Jannet V]

Misschien iets anders dan je bedoelde Nick maar na het begin van de HRT zijn mijn reuma klachten, die toch behoorlijk heftig waren ook met medicatie, langzamerhand afgenomen naar een betrekkelijk dragelijk nivo. Medicijnen gebruik ik nog steeds en ik ben redelijk beperkt in alles maar een rolstoel waar het 7 jaar geleden op ging lijken zit er voorlopig niet in. :character-ariel:

[Jer158]

Ik heb ook chronischepijnklachten, en daar zit zeker een psychische component in. Het is altijd zo geweest dat als ik beter in mijn vel zat ik spontaan minder klachten had. Heb medicijnen die wel wat uithalen maar niet zo bar veel. Ben heel benieuwd of HRT daar een verandering in gaat maken. Het kan zowel beter als erger worden onder invloed van testosteron en dat heb ik lange tijd ook als reden gezien om het niet te doen, maar je kunt niet alles hebben

[Irene_de_Vreede]

Ik denk dat je een behoorlijke hoop energie nodig hebt als je je zelf verloochent, zodra je je jezelf toestaat te bestaan valt er een last van je af en dat kan alleen maar gezond zijn.

[Jannet V]

Ook dat Irene en daarnaast kan het ontkennen of wegstoppen in eerste instantie ook een katalysator zijn geweest voor veel ellende. Een bevlogen iemand zou er op kunnen promoveren.

[Anon20190516]

Ook ik heb reuma,de hrt heeft daar helemaal niets aan veranderd!!
Dankzij goede reumamedicijnen is het onder controle,maar als ik mijn medicijnen vergeet loop ik het gelijk op!!!!!

[Alexandra]

In mijn geval helaas niet. Ik heb nog steeds borderline... daarnaast ook nog wat sociale angsten, psychosegevoelig en andere problematiek. Denken aan de dood is nooit gestopt, ben er wel minder mee bezig. Maar dit hangt samen met borderline, niet zo zeer genderdysforie. Al heeft het wel raakvlakken en cross-feedback, i.e. comorbiditeit met elkaar.

[Nate_0]

In mijn geval helaas niet. Ik heb nog steeds borderline... daarnaast ook nog wat sociale angsten, psychosegevoelig en andere problematiek. Denken aan de dood is nooit gestopt, ben er wel minder mee bezig. Maar dit hangt samen met borderline, niet zo zeer genderdysforie. Al heeft het wel raakvlakken en cross-feedback, i.e. comorbiditeit met elkaar.

Ik vind het wel interessant om te zien dat jij wel raakvlakken/comorbiditeit tussen je GD en BPD ervaart terwijl ik ook beide heb en het voor mij juist helemaal los van elkaar lijkt te (be)staan. Dat geeft maar weer eens aan hoe verschillend iedereen is... of dat ik nog het een en ander ga ontdekken, natuurlijk.

Maar goed, ik ga er ook niet van uit dat mijn BPD te genezen is door behandeling van de GD. Je verandert immers niet opeens je hele denkwijze... ik hoop wél dat andere therapieën en leeftijd iets aan de BPD doet, en dat gaat dan in zekere zin weer samen met de transitie...

Overigens is denken aan de dood een manier van denken die sowieso veel voor komt bij mensen die in hun puberteit depressief zijn geweest. Op dat moment (puberteit+depressie) vormen zich namelijk neurologische 'weggetjes' in je hersenen, waardoor je gedachten dat pad ook vinden wanneer je niet depressief meer bent. Een soort van automatisch denken, dus, voordat je aan andere oplossingen o.i.d. gaat denken. Het is de manier waarop de neurologische weggetjes zijn aangelegd, dus, en niet eens per se de BPD maar eerder de depressies die onderdeel zijn van BPD.