Sietse schreef:Ja, dat klopt. Je kunt de pil doorslikken, maar vaak krijg je dan om de 3 of 6 maanden doorbraakbloedingen, wat dus eigenlijk gewoon ongesteldheid is. Sommige mensen hebben daar geen last van, dus je kunt het gewoon proberen! Als je dan alsnog bloedingen krijgt kun je altijd nog de prikpil nemen(dat heb ik dus gedaan, na 3 maanden was het alsnog raak). Met zo'n prikpil kun je de eerste maanden nog wel af en toe iets krijgen, maar daarna is het gewoon over, en dan word je niet meer ongesteld. Elke drie maanden moet je dan naar de huisarts om die prik te krijgen, als je eenmaal testosteron krijgt stopt de ongesteldheid vanzelf, dus dan kan je stoppen met de pil Ik hoorde ervan van m'n moeder(m'n ouders weten van m'n FTM-heid en zijn heel supportive), en ik ben heel benieuwd hoe snel het werkt, want gister was pas m'n eerste prik Wel gek om nu niet meer elke avond dat pilletje te nemen, haha. Gek op een goede manier
Het schijnt dat huisartsen soms nogal huiverig zijn om de prikpil voor te schrijven, omdat ie invloed heeft op je vruchtbaarheid. M'n nichtje wilde ook de prikpil(omdat haar ongesteldheid heel pijnlijk is-lichamelijk), maar de huisarts wilde het niet geven. Kennelijk duurt het na stoppen van de pil zeker een jaar voor je weer vruchtbaar bent. Maar als je huisarts op de hoogte is van je transitie, zal dat vast geen probleem zijn.
Heel erg bedankt voor alle informatie. Die prikpil lijkt mij het prettigst. Mijn huisarts is geloof ik niet op de hoogte maar misschien dat mijn psychiater het in mijn patientendossier heeft gezet ofzo. Anders kunnen ze elkaar altijd nog bellen om te informeren.
En ik denk dat als mijn huisarts mij ziet hij toch al een vermoeden krijgt ik ben al 2 jaar niet meer naar de huisarts geweest geloof ik.
Heel fijn dat je ouders supportive zijn. Dat is bij mij ook het geval. Al is mijn moeder nogal huiverig voor de operaties (there's no way back) maar ze willen op de eerste plaats dat ik gelukkig ben. Dus ik weet hoe fijn het is als je je ouders achter je hebt staan.
Het zou best kunnen dat je huisarts het dan wel weet door je psychiater ja. Die stuurt als het goed is eens in de zoveel tijd dingen door naar je huisarts.
Laatst was ik bij mijn huisarts voor anti-migraine medicijnen, en vertelde ook dat ik me meer een androgyne jongen voelde en ze binnenkort een brief kon verwachten van het VU voor informatie-opvraag. Maar dat bleek ze dus ook al gelezen te hebben in zo'n rapport van het GGZ. (en ik me dus helemaal voor niks zenuwachtig te maken die ochtend. XD)
En fijn dat je ouders achter je staan en willen dat je gelukkig wordt.
Daar zeg je me wat, mijn huisarts moet het wel weten want hij heeft een brief van het vumc ontvangen als het goed is. Was ik even vergeten. Ik bedoel ik heb dinsdag.mijn intake dus dat zal wel betekenen dat ze de informatie hebben opgestuurd.
Sietse schreef:Ik had lichamelijk nooit zo'n last van dat ongesteldheidsgedoe(geen pijn ofzo, en het duurt maar een dag of 3)maar het is inderdaad zo'n herinnering elke keer. Als tiener vond ik het ook al vreselijk, en ik snapte ook niks van het concept van een maandelijkse cyclus
Sietse schreef:het hele ongesteldheid voelde als zo'n verraad van m'n lichaam dat ik dat niet geloofde-het was een soort tijdbom van binnenin, net als de potentie tot zwangerschap. Krijgen jullie ook zo de kriebels als je zwangere vrouwen ziet? Zo van 'oh nee, dat kan mijn lichaam ook?!' Natuurlijk ben ik wel blij voor die vrouwen maar het komt dan zo dichtbij, dat jouw lichaam dat ook nog steeds kan, dat er iets binnenin je zit dat onmiskenbaar vrouwelijk is en dat zich niks aantrekt van je eigenlijke identiteit.
Gabriël schreef:Zwangere vrouwen zijn in mijn hoofd een heel ander type mensen, waar ik nooit bij zal horen. Ik heb gewoon geen seks, dus zwanger worden zal me toch niet gebeuren. Maar het idee dat het mogelijk is om dus een levend wezen in mij te laten groeien vind ik een heel naar idee. Sowieso hou ik ook totaal niet van kinderen. Dus ik zal wel blij zijn als ik die baarmoeder kan laten verwijderen. Ik heb ook nooit gesnapt waarom die in me zat, omdat ik toch geen kinderen wil. Dat ding hoort gewoon niet in me.
De meeste MtF's zullen dit absoluut niet begrijpen, maar het lijkt mij ook vreselijk om iets in m'n lichaam te hebben waar een kind in kan groeien. En dan die bijbehorende ongesteldheid, waardoor ik keer op keer met vrouw zijn geconfronteerd zou worden. Voor mij is het wel een geluk dat ik dat niet heb.
Helaas heb ik dan wel weer iets anders dat aan m'n lichaam gegroeid is en daar helemaal niet hoort.
Een man ben ik niet, ook niet een vrouw, maar gewoon een mens.
"Gendercreatief" vind ik eigenlijk mooier dan "Non-binair", want "Gendercreatief" zegt namelijk wat het wel is, in plaats van niet.
Ik heb een spiraaltje. Het voordeel is dat je geen extra vrouwelijke hormonen in je lijf krijgt. Als het goed is heb je dan ook nergens meer last van maar ik krijg toch af en toe doorbraakbloedingen helaas. Het zetten kan vrij naar zijn maar ik stond in een half uur weer buiten, niks aan de hand. En als je dan toch besluit kinderen te willen hoef je hem er alleen maar uit te laten halen en je kan gaan. Dat jaar na de pil verschilt trouwens per persoon. Ik weet ook mensen die de pil af en toe vergeten waren en dan ook zwanger zijn geworden. Ik ben zelf ook ooit zwanger geweest en het is een van de naarste dingen die me ooit overkomen is. Het voelde alsof er een parasiet in mijn lichaam zat. Anders kan ik het niet beschrijven. Absolute afrader. Kan niet wachten tot ik hormonen krijg, dan hoef ik er helemaal niet meer over na te denken. Om de hele handel er uit te laten halen weet ik nog niet. Ik zie dat tegen die tijd wel. In principe functioneert het allemaal prima en ik doe wel aan sex. Beetje zonde om iets wat werkt weg te laten halen en dan iets in de plaats te krijgen waar je, als je mazzel hebt, na een jaar of zo misschien eindelijk een beetje gevoel in krijgt. Maar dat is ieder voor zich.
Tyler schreef:Om de hele handel er uit te laten halen weet ik nog niet. Ik zie dat tegen die tijd wel. In principe functioneert het allemaal prima en ik doe wel aan sex. Beetje zonde om iets wat werkt weg te laten halen en dan iets in de plaats te krijgen waar je, als je mazzel hebt, na een jaar of zo misschien eindelijk een beetje gevoel in krijgt. Maar dat is ieder voor zich.
Wat ik heb begrepen is het mogelijk om alleen de baarmoeder eruit te laten halen. Dan kun je verder nog je vagina behouden en die werkt qua seks nog hetzelfde als daarvoor, geen vermindering van gevoel enzo. Maar dan heb je alleen gewoon dat je niet meer ongesteld wordt, niet meer zwanger kunt raken, en dat je ook qua testosteron een lagere dosis kunt nemen omdat je niet tegen die oestrogenen hoeft op te vechten.
En ik kan me voorstellen dat zwanger zijn echt voelt alsof je een parasiet meedraagt. :/
Sorry, maar dit vind ik een beetje te ver gaan. Het is en blijft een kind waar we het over hebben, geen parasiet!
Ik zou het ook niet willen om een kind te dragen dus ik begrijp het gevoel volkomen. Vind jullie woordkeuze alleen een beetje hard. En dan kun je wel zeggen van het is de eerste maanden nog geen organisme. Maar toch.
Ik weet dat het hard klinkt maar dat is hoe het voelde. Daar naast is het vanuit biologisch opzicht ook correct. Het is een ander wezen dat zich in je nestelt en voedingsstoffen aan je onttrekt zonder iets er voor terug te geven. Technisch gezien is het een parasitoïde omdat het de gastvrouw niet doodt. http://nl.wikipedia.org/wiki/Parasiet
Ik vind trouwens wel dat het vanaf conceptie een organisme is. Of het echt een mens is weet ik niet zeker maar dat heb ik met sommige volwassen ook
Ik weet nog steeds niet zeker, als ik mijn baarmoederhals kon houden, of ik de rest wil laten weghalen. Het is een enorm zware operatie. En als je aan de testosteron zit kan je toch niet zwanger of ongesteld worden. Ik hoef er voorlopig toch niet over na te denken. Eerst maar de screening...
Ik hoorde ervan van m'n moeder(m'n ouders weten van m'n FTM-heid en zijn heel supportive), en ik ben heel benieuwd hoe snel het werkt, want gister was pas m'n eerste prik
Wel gek om nu niet meer elke avond dat pilletje te nemen, haha. Gek op een goede manier
Maar het idee dat het mogelijk is om dus een levend wezen in mij te laten groeien vind ik een heel naar idee. Sowieso hou ik ook totaal niet van kinderen. Dus ik zal wel blij zijn als ik die baarmoeder kan laten verwijderen. Ik heb ook nooit gesnapt waarom die in me zat, omdat ik toch geen kinderen wil. Dat ding hoort gewoon niet in me.
dat aan m'n lichaam gegroeid is en daar helemaal niet hoort.