Ik zou graag mijn gevoelens met jullie willen delen, ik voel mij echt heel verdrietig op dit moment.
Ik ben een jonge vrouw van 23 en ik ben transgender. Een paar maanden geleden ging alles goed, had ik een mooi uitzicht op de toekomst en voelde ik me sinds een van de eerste keren in mijn leven echt gelukkig. Nu is alles anders.
Elke ochtend als ik wakker word, voel ik mij echt heel kut als ik in de spiegel kijk. Ik haat mijn lichaam zoals die nu is. Elke dag als ik naar school ga, moet ik delen van mijn lichaam verbergen voor de buitenwereld. Ik voel mij constant bewust hiervan en ik ben de hele tijd bang dat het niet goed verborgen is en dat mensen misschien kunnen zien dat ik transgender ben.
Al 2 jaar lang had ik in mijn hoofd dat ik in de zomer van 2017 de operatie heb, en dat ik mijzelf dan eindelijk mooi kan vinden en dat ik weer vrij kan zijn en mezelf niet constant hoef te verbergen. Maar omdat de verzekeraar en het vumc mij in alles tegenwerken gaat dit niet meer lukken, en moet ik nóg een heel jaar wachten
Ik weet niet of ik het nog wel kan volhouden, om nou wéér een heel jaar zo naar school te moeten gaan, mezelf constant bewust zijn van wat ik moet verbergen en of het niet zichtbaar is..
Het gaat nu ook ineens superslecht met mijn vriend, hij heeft een depressie en hij sluit mij compleet buiten. Hij wilt mij niet meer zien en hij wilt alleen zijn. Ik probeer hem de ruimte te geven, maar ik voel mij gewoon zo verdrietig om dat hij zich zo slecht voelt.
Ik denk dat het even allemaal te veel is voor me vandaag