Petitie uitbreiding ipv krimp transgenderzorg

[J1nny]

Ik blijf het niet eens met de gesprekken met psycholoog en dergelijke.
Wat mij betreft, binnenvallen, goed gesprek met iemand die ergens vanaf weet en gaan.
Blijkt dat je de consequenties niet overziet, en worden er duidelijk andere problemen gespot tijdens dat gesprek, eerst andere trajecten om die rommel op te lossen.
Daarna kijken of de dystrofie opgelost is.

Moeilijker hoeft het niet te zijn.
Ik heb anderhalf jaar moeten wachten op die hormonen, en daarna nog een jaar op de slager.
Die hormonen hadden ook direct gekund, ik leefde al als zodanig toen ik op eerste gesprek kwam.
En die slager op moment dat -ik- er aan toe was.

[Frederique]

Waarschuwing: dit wordt een lang bericht, excuses.

En trouwens ik hou niemand tegen om zijn/haar hormonen via internet te kopen/nemen.

Alsof dat gezond is... Je kent het transvisie-rapport over bijwerkingen van zelfmedicatie?

Maar dan ook:

GD, ben je wel zeker, dat het dát is?: begeleiding van psycholoog/psychiater
GD, en quid comorbiditeit?: begeleiding van psycholoog/psychiater
GD, en is een medisch traject voor jou de juiste keuze?: Begeleiding van...

Dat zijn goede opties voor mensen die die zorg zoeken. Het zijn slechte opties voor mensen die die zorg niet zoeken. Ik vind het beeld naar de buitenwereld dat wij PER-SE eerst naar een psycholoog moeten, die wel even gaat besluiten wat er met ons aan de hand is, heel erg schadelijk. Alsof wij niet op ons eigen gevoel kunnen vertrouwen...

Omgekeerd zijn mij meerdere situaties bekend van mensen die non-binary voelen terwijl de psycholoog binary voelt. Of waarbij de psycholoog roomser is dan de paus (bijvoorbeeld: door aan een transvrouw te vragen of ze -werkelijk- transgender is, omdat ze tenslotte nog nooit in een rok of jurk naar de spreekkamer gekomen is, en dus (mede doordat ze nog geen hormonen gebruikt) heel androgyne eruit ziet). Of van transmannen die aangeraden wordt om hun haar in een staart te dragen of af te knippen, omdat dat “er mannelijker uit ziet”. Niet dat die transgenders om adviezen vroegen, maar ze worden wel in dat binaire model gedrukt. Gewoonweg omdat psychologen het non-binaire model niet uit eigen ervaring kennen en -dus- iedereen datgene aanraden wat voor die individuele psycholoog goed voelt.

Psychologen maken meer kapot dan mij lief is.

Toch is het zo dat vóór iedere medische ingreep een diagnosestelling vereist is

Een psycholoog kan geen diagnose stellen. Zie http://www.BetterAssumptions.nl voor een toelichting van een ander-dan-binair model, op die site staan ook de criteria in de DSM die de psychologen in Nederland gebruiken om te keuren. Je ziet dat het model van genderidentiteit = genderexpressie = genderrol -> daaruit worden de benodigde lichaamsdelen bepaald nog steeds gebruikt wordt. Dat model klopt aantoonbaar niet bij mensen die -of- een non-binair gevoel hebben. -of- een non-binaire behandelwens. En die mensen ken ik (meer dan één ook).

Geen enkele arts zal zonder diagnose en opvolging, zomaar hormonen voorschrijven ( mag ook niet).

Van wie niet?
Artsen zijn vrij in de manier waarop ze diagnostiek doen. Ze zijn ook vrij in de manier waarop ze transgenders begeleiden. Er zijn geen standaard vragenlijsten: in Nederland maakt het nogal een verschil of je diagnostiek bij het VUmc doet of bij De Vaart (om maar 2 uitersten te noemen).

\Wat de naam en geslachtsverandering betreft: Idem, niet zonder de nodige diagnose en opvolging.

In Vlaanderen misschien (nog).

In Nederland is er geen diagnostische keuring voorafgaand aan de verandering van naam en geslacht in de basisadministratie. Zoek op internet even op artikel 28 uit boek 1 van het burgelijke wetboek. Wat je schrijft klopt gewoonweg niet met de werkelijkheid. Er is wel een "deskundigeverklaring" nodig, maar die deskundige kijkt alleen naar de mate waarin je snapt wat de gevolgen zijn. Die kijkt, is ZEER expliciet in de discussie over artikel 28 aangegeven, niet naar de mate waarin je wel-of-niet genderdysfoor bent of naar criteria uit de DSM.

En ja, ik weet dat, want ik zat op de publieke tribune van zowel de tweede als de eerste kamer toen deze wet behandeld is.

Neen, toch niet. Ik pleit vooral voor zorgvuldigheid en voorzichtigheid. Dat lees ik te weinig imnsho in de vele posts pro-Informed Consent in een aantal threads de voorbije dagen.

Iets met kind en badwater enzo mbt de huidige praxis in transgenderzorg in de BeLux.

Het nadeel van deze manier van denken is dat je suggereert dat je ALLEEN maar zorgvuldig kunt zijn door ALTIJD gebruik te maken van een psycholoog. Zoals ik hierboven aangaf zit er nogal wat kaf tussen het koren. Daarnaast ken ik (meerdere) mensen die zeggen “ik ben veel te bang dat een psycholoog gaat sturen in mijn zoektocht, ik ga liever uit van wat ik zelf voel”.

Hoewel ik zelf veel baat gehad heb bij iemand die mij in mijn proces begeleid heeft (op mijn verzoek, geen formele psycholoog met kennis van transgenders maar iemand die op een andere manier op mijn pad kwam) vind ik het echt VEEL te ver gaan om zo maar te concluderen dat iemand die alles op eigen houtje wil doen DAARDOOR onzorgvuldig is. Ik ken ook genoeg mensen die de verplichte psycholoog voorliegen en daardoor nog steeds te snel door de procedure gaan.

De enige die weet wat voor jou de juiste snelheid is, ben jezelf.
Het enige advies dat ik iedereen geef is: luister naar je eigen gevoel, neem de tijd om uit te zoeken wat wel-of-niet bij je past. En als je weet wat voor jou nodig is, zorg dan dat je zo snel mogelijk datgene krijgt wat bij JOU past.

[Anon20180311]

Hoi Frederique,

(1) Precies daarom.
(2) Die goede optie, zullen weinig mensen der " nodige" zorg nog zoeken ( om wille van de snelheid).
(3) Idd een psycholoog doet dat in samenspraak met een psychiater ( in België).
(4) Daarom kennen ze dat gelukkig niet in België.
(5) Idd naar mijn weten in België nog ( kan immers nu ook anders zijn).
(6) Krijg ik rillingen van , gelet op (2).

Citeer je even: De enige die weet wat voor jou de juiste snelheid is, ben jezelf.
Enz,.........

Grtz Nick

[Citizen Erased]

Volgens mij snap je niet helemaal dat je te maken hebt met een ziekenhuis en je niet in een snoepwinkel bevindt? Dat word nog het pijnlijkst duidelijk in het 'Niet goed? Geld terug'-topic. Jij bent geen consument en zij zijn geen verkopers, hoe cynisch je het ook probeert te stellen. De relatie is behandelaar (of dat nu chirurg, endo of psych is) - patiënt (cliënt zo je wilt in deze tijden) en die is niet gelijk. Jij komt daar met een hulpvraag die zij moeten gaan invullen en waar ze ook deels verantwoording voor moeten dragen, of je dat nu leuk vind of niet.
Want wat onderscheidt de hulpvraag van een transgender (lichamelijk 'gezond') nog precies van reguliere plastische chirurgie (en dus zelf betalen) als er geen diagnose gesteld mag worden? Veel succes met het vinden van een arts die dan wil ingrijpen trouwens.

Er is ontzettend veel op aan te merken (bv dat het een inherent discriminerend proces is), maar wil je 100 daar waar de rest van de mensheid nog op 20-30 blijft hangen met de voet eerder boven de rem dan op het gaspedaal dan kun je wachten op wegvallen van het weinige draagvlak dat er nu al is.

Overigens ken ik zat mensen die wel blij werden van "de diagnose"; vooral vanwege de legitimiteit die het boodt naar familie en vrienden dat het niet om een bevlieging te doen was. Daar snap ik persoonlijk ook niet zo veel van, maar dat geld evenzeer voor 'genderfluïde' personen die bij een genderteam lopen. Lijkt mij een luxepositie, je niet exclusief man of vrouw voelen. Kan je alle kanten op. Maar het zal aan mijn gemankeerde binaire brein liggen.

[Jannet V]

Psychologen maken meer kapot dan mij lief is.

Misschien bij jou Frederique maar een werkelijk geweldige psycholoog, zijn naam is Jaap, heeft er voor gezorgd dat ik nog steeds leef. En daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor. Het had trouwens niets te maken met genderdysforie, sterker nog, hij liet me zien wie ik was.

[Irene_de_Vreede]

Laat ik voorop stellen dat ik hartstikke blij ben met de begeleiding van mijn psychologe (voor zolang het nog kan), maar diagnostiek is te gek voor woorden, hoe willen ze dat meten dan. Als je het niet kan meten moet je ook niet willen proberen te diagnotiseren, dat is pas onzorgvuldig handelen.

[Jannet V]

Psychologie is niet te meten Irene. Honderd cliënten, honderd uitslagen. We zijn allemaal anders dan de rest en dat geld voor alle mensen. Het is niet anders!

[Irene_de_Vreede]

Psychologie is niet te meten Irene. Honderd cliënten, honderd uitslagen. We zijn allemaal anders dan de rest en dat geld voor alle mensen. Het is niet anders!

Precies, en dat is de reden dat je er geen dagnostiek aan op mag hangen.

[Anon20180311]

Psychologie is niet te meten Irene. Honderd cliënten, honderd uitslagen. We zijn allemaal anders dan de rest en dat geld voor alle mensen. Het is niet anders!

Precies, en dat is de reden dat je er geen dagnostiek aan op mag hangen.

Hoi Irene,

Maar operatieve ingrepen zonder,..........doet niemand.

Grtz Nick

[Irene_de_Vreede]

Psychologie is niet te meten Irene. Honderd cliënten, honderd uitslagen. We zijn allemaal anders dan de rest en dat geld voor alle mensen. Het is niet anders!

Precies, en dat is de reden dat je er geen dagnostiek aan op mag hangen.

Hoi Irene,

Maar operatieve ingrepen zonder,..........doet niemand.

Grtz Nick

En jij vind blijkbaar dat als iets slecht geregeld is het altijd zo moet blijven, daar denk ik anders over.

Aangezien die zogenaamde diagnostiek inherent niets voor kan stellen komt uiteindelijk iedereen er wel doorheen, dus?