Bij binnenkomst ging het al mis: ik had een digitale vragenlijst in moeten vullen volgens de dame achter de balie. Sorry mevrouw, maar in de brief stond uitdrukkelijk vermeld dat ik een kwartier voor aanvang van de afspraak aanwezig moest zijn voor het invullen van de digitale vragenlijst. Wie is hier nu ‘wous’????
Enfin, na even gewacht te hebben was er een computer vrij en kon ik alsnog mijn vragenlijstje invullen. Standaardvragen over stemming, tevredenheid, vrije tijd en alcohol / drugsgebruik.
Na 5 minuten al klaar en maar weer naar beneden om te wachten op mijn afspraak.
Binnen gekomen bij de verpleegkundige, aardige dame overigens, het gesprek begonnen. Foute start: zij dacht namelijk dat ik MtF trans was en mijn naam al netjes had aangepast in Margje. Jammer joh! Ben FtM transje!! Enerzijds een onwijs compliment, anderzijds een enorme blunder voor haar.
Maar ach.. hiermee was het ijs ook gebroken en heb ik verteld hoe ik me voel en wat ik wil. Binnen 5 minuten was ze onder de tafel gelult en er 100% van overtuigd dat ik geestelijk in orde ben en mijn wens wat betreft behandeling en geslachtsaanpassing uit de grond van mijn hart komt.
Wat overigens wel vreemd is….
Ik dacht dat de GGZ de intake en psychologisch onderzoek e.d. op zich zou nemen (in opdracht van het UMCG) en ik hierdoor niet iedere keer naar het UMCG toe moet. Dit had ik ook zo van de huisarts begrepen.
Haar verhaal (dame van de GGZ) beweerde echter dat ik door de huisarts was doorverwezen i.v.m eerder depressies in 2009 en dat eerst uitgesloten moest worden dat het ‘trans verhaal’ geen bevlieging van me is.
Daar zit je dan, ik weet het niet, maar de dame van de GGZ ook niet.
Zoek het maar lekker uit, doe je ding en neem contact op met huisarts / UMCG.
Zie je over 2 weken of ik krijg in tussentijd een telefoontje met positieve berichten en duidelijkheid omtrent de situatie.
Tot 20 september!!!
Misschien nog een leuke toevoeging dat ik ook voor mijn stiefvader, jongste broer en me neefje uit de kast ben gekomen
