Gedichten

[janine2363]

Ik heb nog nooit van mijn leven een gedicht gedicht, wel veel praat gepraat enzo.
Maar omdat ik als Hollandse natuurlijk nooit kan toegeven dat er iets is wat ik niet
kan


Het is niet uit ijdelheid, dat ik zoek.
Schoonheid voor de mooie vrouw, die ik ben.
'n heldere ster stralend, hoe ik voel.
Warmte delend met and'ren, wat ik wil.
Mijzelf midden in't leven, dat zal zijn.



En de versie voor Simão

Não é de vaidade, que estou procurando.
Beleza para a bela mulher, que sou.
Uma estrela brilhante radiante, como eu sinto.
Compartilhamento de calor com os outros, o que eu quero.
Eu mesmo no meio, da vida será.

[Jessah]

'Zoals aan iedere medaille een keerzijde zit
en er bij elke plak een andere belevenis aan voorafging.'
Zo kan ik ook mijn levensloop omschrijven waarin ik nu zit.
Het is namelijk niet even een 'ding'
'alsof ik een keus heb te maken op een hardloopbaan:
Ga ik voor een plek in de top 10 of volop voor goud?'
Kiezen voor het leven is kiezen om er voor te gaan.
De weg die ik ga is daarom voor anderen makkelijk te bestempelen als 'fout'
maar toch, ik weet zelf tenminste waar ik voor sta.
'Al is de baan lang en heb ik misschien veel in mensen te verliezen,
de enige keus die ik mezelf voorhoudt is: ga!
Ik kan uit ervaring zeggen dat ik alleen maar voor het leven kan kiezen.
'Al stond ik op de hardloopbaan,
dan ook wilde ik alles van mezelf geven.
Alles om er volop voor te gaan,
anders hoefde ik niet aan de start te beginnen en kon ik het beter maar opgeven.'
Zo heb ik al veel gezien van en in het leven
'het waren als de blessures die ik tijdens mijn trainen en lopen heb moeten doorstaan.
Daarom: elke keer dat ik naast de medailles heb gegrepen
gaven me geen goed gevoel, maar wel de moed om verder voor goud te gaan.'

Jessah

[Jessah]

Mijn leven, ik leefde als was het een zwem marathon.
'Ik zwom alsof mijn leven ervan afhing,
als een soort torpedo, totdat het niet langer meer ging
en ik enkel nog maar slechts watertrappelen kon.
Er was geen weg meer terug, dat zag ik ook wel in.
Geen energie had ik meer ook om
maar iets vooruit te komen.
Ik was gebroken en onder dat feit kon ik niet uitkomen.'
Kiezen, opnieuw maakte ik een keus: voor een nieuw begin.
Ik vroeg mezelf af: waarom deed ik mezelf al die tijd zo'n pijn?
Waarom zolang overleven?
Moet ik enkel mijn angst voor afkeuring de schuld geven?
Ik kies er nu voor om mezelf te zijn,
om niet meer het leven te zien als een soort van 'zwemwedstrijd
waarin ik op het laatst slechts nog maar watertrappelen en mn hoofd boven water houden kon.'
Nu ik terugblik op hoe het alles begon,
zie ik in dat ik mezelf duidelijk overvroeg al die levenstijd.

Jessah

[BartB]

Zware kost aan Zee

Er is licht, gewoon om in te lopen.
Er schijnt een schaduw die niet knelt.

Hier voor me, ligt een steen
daar zijn geen vragen
daar is geen wil

ik gooi de steen in het water
waar niets af hoeft na de deuk
die zich als vanzelf weer vult

mijn voeten voelen zand
ik zing met de zee
door te staren naar het deinen

sprookjes over licht
gewoon om in te lopen

sprookjes over niets anders
meer horen, dan het lied

dat er niets te vergeten is
deze dag als van een passant.

[BartB]

Zo kan het ook

De beste regen
valt in kleine druppels
heel dicht bij elkaar
uit een begin dat niet
lijkt te bestaan

omhoog erin vergeten
wat je dacht die dag

de beste regen
neemt restjes donker mee
(niemand die het ziet)

[Jessah]

Hey jij daar! Jij bent een mooi mens en ik kwam je laatst ook al tegen.
Je viel me op want er gaat wat van je uit, je hebt uitstraling
Misschien heb je dit nog wel nooit te horen gekregen,
maar de wijde blik die je hebt de wereld in en je algehele houding,
ik zie een mooi mens in jou tussen al die anderen.
Weet dat jij als zo'n kleurrijk mens de wereld veel hebt te geven.
Al willen andere mensen jouw misschien wel veranderen
maar ik zeg je: Leef alleen je eigen kleuren in het leven.
Je kunt ook als een kameleon gaan handelen
maar dan leef je voort vanuit je pijn.
Leef met en naast anderen zoals je zelf wilt dat ze jouw behandelen,
want dan groei je verder en zie je steeds meer in: 'Ik mag er ook zijn.'
Dan wordt de uitstraling die jouw is gegeven
tot een opening en misschien ook wel tot voorbeeld voor anderen om je heen.
Dan zul je gaan zien dat wat je ander hebt te geven,
meer dan een unieke kleur is in het geheel alleen.

Jessah

[Jessah]

Vele woorden schieten weliswaar tekort
in de meeste mensen om mij heen.
Ze zien dat bijna elke letter anders wordt
dan dat ik altijd optekende voorheen.
En daarmee zien ze niet alleen mijn naam veranderen
wat mij verbind met de innerlijke werkelijkheid,
dat wat ik altijd maar weggestopt heb voor anderen.
Het vertegenwoordigd ook wie ik ben en wil zijn.
Laat zien ook dat wat me op het hart is geschreven,
dat ik daar dankbaar voor mag zijn
en dat ben ik ook, dat ik vanuit mijn ware identiteit kan leven.
Zo zien de mensen die om mij heen leven in de maatschappij
en waarvan velen het maar moeilijk vinden dat ik zo leef,
dat het is en blijft, een keuze van mij,
omdat ik naar waarheid wil leven en daarmee om mezelf geef.

[Jessah]

De Nashville muur

Wanhopige mensen met een zogeheten statement,
een statement die is overgevlogen vanuit Amerika’s Nashville.
Ze bouwden een hoge muur van stenen en cement
het bleek een muur die van ellende weer omviel.
Niet omdat hij van verkeerd materiaal was gemaakt
maar juist omdat deze muur mensen pertinent buiten had gesloten.
Mensen waarvan lijkt dat ze er nooit eens écht mee aan de praat waren geraakt.
Gewoon mensen zoals jij en ik, die in het dagelijkse leven meestal al worden buitengesloten.
Simpelweg om de reden dat sommige mensen het niet kunnen nalaten
dat alles wat anders is en lijkt, ook voor ‘zondig’ wordt aangezien.
Wat is er mis mee mensen, om je gevelde oordeel eens echt los te laten
en je hoofd eens aan de andere kant van de brokstukken van de omgevallen muur te laten zien?
Het gesprek met een homo of: een transgender zoals mijzelf betreft aan te gaan.
Dan stel ik graag de vraag aan jullie:
Wat is het doel van ons leven op aarde?
In het dagelijkse leven loop ik al vaak genoeg tegen muren aan
en voor jullie had de Nashville muur een gegronde waarde?
Gelukkig bleek het tegendeel en viel deze muur heel snel weer tot gelijke vlakte waarop hij gebouwd stond.
Ik hoop dat voor de andere mensen die zich ook door muren voelen buitengesloten
die scheidingswanden eveneens gelijk gemaakt mag worden met de grond.
Jarenlang had ik zelf muren om mijn hart heen opgebouwd
simpelweg omdat ik bang was voor wie ik daadwerkelijk bleek te zijn.
Toch: nu voelt mijn leven eindelijk vertrouwd
en ik kan God weer loven en prijzen omdat ik mezelf mag en kan zijn.

Jessah

[Jessah]

De rust
om mij heen,
kust mijn
gedachten
wakker.
Kust inspiratie
en creatie
in mijn gedachten
tot een liefdevol
geheel.
Al is de
onrust
in mij
steeds weer
opzoek naar
rust.
De balans tussen
die twee
maakt een
chemie,
ja, roept mijn
gedachten op
tot creatie en
inspiratielust.

Jessah

[AstroNoud]

Voor mijn opleiding een black poem moeten schrijven vandaag. Dat wil zeggen dat je uit een bestaand verhaal woorden filtert en in de volgorde zet. Daar maak je een gedicht van. Alle woorden komen uit het boek Frankenstein van bladzijde 6

The view of finding my path
I felt emotions that appeared dead
Sensations that allowed forgetting to be happy
Tears raised upon me
Continued among paths deep and budding
Running towards where I continued
Suddenly I rushed from extreme power
Interrupted the person seeing me
Tearing deeper parts I hardly knew
I escaped into a destruction
Miserable pain overcame me and I fainted
Received my sufferings and deadly outrages
I was not made for this time