Het was niet zo makkelijk als ik dacht. Veel diepe vragen. Ik heb me als kind wel altijd jongen gevoeld, maar in mijn pubertijd ontwikkelde ik een eetstoornis en zo ben ik eigenlijk niet echt hier geweest voor mijn gevoel. Sinds 3 jaar voel ik me veel meer op de wereld en heb ik het gevoel weer terug dat ik jongen wil zijn.
Maar ik merkte dat de dokter veel denkt dat het te maken heeft met de eetstoornis. In ieder geval ga ik wel door naar het genderteam. Ze zeiden dat mijn verhaal anders was dan veel anderen, die heel duidelijk op de intake zeggen dat ze man willen zijn. Dat zei ik ook, maar ook dat ik het allemaal heel erg spannend vind en twijfel zowieso vaak aan dingen als het op mijzelf aan komt. Van binnen weet ik het wel, maar in de wereld zelf vind ik het allemaal erg lastig (hoop dat, dat duidelijk is;))
Ik ben in ieder geval benieuwd naar de volgende gesprekken en het was wel een ontzettend opluchting!
Hoe waren jullie eerste gesprekken...
Groetjes Daan