geslachtswijziging GBA

[Eva]

Citaat uit een fractievergadering (binnenkort op te tekenen):

Morgen moeten we stemmen over die transgenderwet.
Transgenderwet?
Ja, dat je gewoon naar het gemeentehuis kunt om je geslacht te veranderen. Ze willen zich niet meer laten ombouwen.
Oh ja, ik heb er wel iets over gezien, ja. Ik heb trouwens een paar emailtjes binnen gekregen van zulke mensen die het met die wetsaanpassing ook helemaal niet eens zijn!
Dan lijkt het me verstandig als we die aanpassing afwijzen. Als ze het zelf al niet willen...

Sabrina: je hebt natuurlijk alle gelijk van de wereld, maar gelijk moet je ook krijgen. In de eeuwige golfbeweging is Nederland weer behoorlijk conservatief geworden. De theologische moraal is bijna tastbaar aanwezig; in alle geledingen. Ze gaan niet meer naar de kerk, maar als ik 'de jeugd van tegenwoordig' hoor waren wij in de jaren 60 en 70 toch wel een beetje anders.
Het huwelijk is iets quasi-heiligs. Daar mag niets in de weg worden gelegd, tenzij het misschien (!) volidioten zijn. Voor ieder ander relatieverband is jarenlang geknokt en in sommige delen van ons land wil je als paar van gelijk geslacht nog steeds niet wonen.

Nu is er de zogenoemde transgenderwet onderweg. Geen pareltje; dat met ik met je eens, maar wel degelijk een verbetering. Gaan we daar nou dwars voor liggen? Dat zal je door bepaalde conservatieven beslist in dank worden afgenomen!
En dan?
Laten we nu eerst eens blij zijn met de komende veranderingen en daarna aan de volgende stap beginnen.

[Anon20180501]

Ik weet niet, Sabrina, of het mogen aangaan van een huwelijk (tussen man en vrouw) een op een te vergelijken is met geregistreerd leven in het geslacht naar keuze.
Het verband tussen een millenia-oude normaal en logisch gevonden traditie en een paar decennia oude zeer afwijkende ontwikkeling zie ik eigenlijk ook niet.
Een huwelijk aangaan is trouwens ook niet zo vrijblijvend als het lijkt, leeftijd en geestelijke handicaps kunnen roet in het eten gooien en wat denk je hoeveel er
gelobbyed is om een homoseksueel huwelijk toegestaan te krijgen.
En dan heb je natuurlijk nog het probleem; wat doe je met de verplichtte diagnostische fase voor transgenders die wel een SRS willen ondergaan als het eenvoudig wordt
je zonder deskundigen te laten registreren als man of vrouw naar keuze wanneer je die SRS niet wilt??? Ook maar weglaten?, tenslotte is het aannemelijk dat het alleen
registreren van je gewenste geslacht zonder SRS ook een 1-malige 'onomkeerbare ingreep' is. Je kan niet naar gelieve het ene jaar man zijn en het andere vrouw.
Ik ben in principe tegen alle soorten registratie-plicht maar het bestaat nu eenmaal, hoe dan ook, het zou al gauw onwerkbaar en een zooitje worden wannneer het meer
dan eens mogelijk is na je geboorte op papier van geslacht te veranderen. Deze optie zullen ze dus blokkeren en daarmee wordt het registreren van je geslacht naar wens
een onomkeerbare 'ingreep'.

Liefs, Daniela

[Sabrina40]

Ik weet niet, Sabrina, of het mogen aangaan van een huwelijk (tussen man en vrouw) een op een te vergelijken is met geregistreerd leven in het geslacht naar keuze.
Het verband tussen een millenia-oude normaal en logisch gevonden traditie en een paar decennia oude zeer afwijkende ontwikkeling zie ik eigenlijk ook niet.
Een huwelijk aangaan is trouwens ook niet zo vrijblijvend als het lijkt, leeftijd en geestelijke handicaps kunnen roet in het eten gooien en wat denk je hoeveel er
gelobbyed is om een homoseksueel huwelijk toegestaan te krijgen.
En dan heb je natuurlijk nog het probleem; wat doe je met de verplichtte diagnostische fase voor transgenders die wel een SRS willen ondergaan als het eenvoudig wordt
je zonder deskundigen te laten registreren als man of vrouw naar keuze wanneer je die SRS niet wilt??? Ook maar weglaten?, tenslotte is het aannemelijk dat het alleen
registreren van je gewenste geslacht zonder SRS ook een 1-malige 'onomkeerbare ingreep' is. Je kan niet naar gelieve het ene jaar man zijn en het andere vrouw.
Ik ben in principe tegen alle soorten registratie-plicht maar het bestaat nu eenmaal, hoe dan ook, het zou al gauw onwerkbaar en een zooitje worden wannneer het meer
dan eens mogelijk is na je geboorte op papier van geslacht te veranderen. Deze optie zullen ze dus blokkeren en daarmee wordt het registreren van je geslacht naar wens
een onomkeerbare 'ingreep'.

Liefs, Daniela

Hallo Daniela,

Een zeer duidelijke overeenkomst tussen het huwelijk en de juridische geslachtswijziging is, dat in beide gevallen gevoelens tussen de oren van mensen worden geformaliseerd naar een officieel document. Een groot verschil is, dat een huwelijk ook duidelijke juridische gevolgen heeft in de vorm van nieuwe rechten en plichten. Omdat voor de Nederlandse wet man en vrouw volkomen gelijkwaardig zijn, komt hier een juridische geslachtswijziging uitsluitend neer op het wijzigen van één lettertje in de bevolking administratie. En dat laatste is natuurlijk totaal niet te vergelijken met een medische geslachtsverandering met ingrijpende operaties en levenslange hormoonbehandelingen. Dat moet je dus strikt gescheiden van elkaar bekijken. Maar het lijkt mij, voor iemand die zeker van zichzelf is dat men tot zo’n medische ingreep zal overgaan, toch heel aantrekkelijk als men alvast de daarvoor noodzakelijke RLE kan ingaan met de daarbij passende geslachtsaanduiding in de GBA en op het paspoort. Maar het is in Nederland gelukkig niet meer, zoals nog maar een halve eeuw geleden, verboden om puur op eigen initiatief, met of zonder via Internet verkregen hormonen, aan een RLE te beginnen en als dat prima bevalt daar gewoon maar onbeperkt mee door te gaan. Iedereen moet hier toch kunnen leven op een manier die volgens zijn of haar gevoel het beste past.

Jij bent ook tegen alle soorten registratie-plicht. Aan registratie ontkomen wij absoluut in deze Wereld niet meer. Maar die juridisch absoluut zinloze formele registratie van iemands geslacht zou toch eigenlijk met een grote boog de laan uitgestuurd moeten worden. Ik heb daar in mijn reacties van 5 en 14 november 2011, aangaande de publieke consultatie over de voorgestelde wetswijziging van BW 1:28 (http://www.internetconsultatie.nl/transgenders/reacties" target="_blank), ook in eerste instantie sterk op aangedrongen, omdat dit tevens het probleem oplost voor de mensen die zich noch man noch vrouw voelen. Op ons rijbewijs staat gelukkig géén geslacht informatie in de vorm van een lettertje M of V. Op een uit 1982 daterend paspoort van mijn overleden tante staat nota bene ook geen enkel lettertje M of V betreffende haar geslacht ! Dat lettertje schijnt pas later op aandrang van de EU in ons paspoort te zijn opgenomen. Mijns inziens benadrukt zo’n lettertje volkomen ten onrechte, dat man en vrouw toch nog steeds niet echt helemaal gelijkwaardig voor de Nederlandse Overheid zijn en kan daarom maar beter helemaal worden verwijderd. Volgens http://www.transman.nl/nieuws_bericht.php?p=991" target="_blank overweegt men in Groot Brittannië ook om die geslacht informatie maar geheel uit het paspoort te verwijderen. Maar voor Nederland is dat helaas nu nog net een stapje te ver.

Ik ben dus van mening , dat een juridische en een medische geslacht wisseling volstrekt los van elkaar moeten worden bekeken. Daarom zou het een absolute ramp zijn, als die gender teams van onze VU instellingen, die nu al gigantische wachtlijsten moeten hanteren, ineens extra zouden worden ondergesneeuwd na het doorprikken van de dam van dat stuwmeer aan mensen, die na de herziening van BW 1:28 een juridische geslacht wijziging gaan aanvragen. Bij zo’n juridische geslachtswijziging is het helemaal niet aan de orde of jij je terecht man of vrouw voelt. Het enige wat men zeker wil stellen is, dat jouw gevoelens duurzaam zijn en je niet over een paar jaar of eerder de procedure weer wilt terugdraaien. En dat is eigenlijk precies dezelfde voorwaarde die ik kreeg te horen, toen ik in 1998 mijn voornaam officieel veranderde en daarbij gelukkig geen weiger rechter op mijn pad kreeg..

Veel liefs, Sabrina

[Anon20180501]

Hi Sabrina,

Ik reageer morgen op jouw reactie. Ik was en ben nog steeds druk bezig met andere dingen.

Liefs, Daniela

[Anon20180501]

Als straks de registratie-procedure voor transgenders die geen HRT en/of SRS willen vereenvoudigd is dan kunnen transgenders die wel een HRT en SRS willen dat natuurlijk ook voordat ze de RLE ingaan mocht de deskundige in het verhaal komen te vervallen. Ik blijf me afvragen of het fair is dat voor diegenen die voor een volledige transitie gaan de diagnostische fase wel verplicht blijft en er geen deskundig oordeel nodig is wanneer het alleen om een wijziging in de registratie gaat???
Ik bedoel, van mij mogen ze het verplicht deskundig oordeel voor beide schrappen maar dat zal voor degenen die volledig omgaan gaan nooit gebeuren. De 1 moet dus wel aantonen dat ze persisteren in hun wens van geslacht te veranderen en dat deze duurzaam van aard is om de geslachts-registratie te mogen wijzigen en de andere niet.
ik ben het met je eens dat omdat man en vrouw gelijk zijn voor de wet de geslachtsduiding op identiteitsbewijzen mag komen te vervallen maar dat is niet waarom het gaat. Het gaat om het traject dat vooraf gaat aan het wijzigen van je geslacht (en naam) in de GBA.

Een verschil tussen mannen en vrouwen! Gisteren was ik in het ziekenhuis voor een longfunctie-onderzoek. Na de gebruikelijke gene dat ze me als 'meneer' opriepen vertelde ze me dat het geslacht wel van invloed is op het onderzoek. Mannen hebben namelijk van nature grotere longen, dus ook inhoud, dan vrouwen. Dit gegeven moet meegenomen worden in het onderzoek om tot een juiste diagnose te komen. Ik grapte, nou, als ze te klein zijn, dus niet helemaal oke, verander dan maar dat m'tje op het formulier in een v'tje. Dan zijn ze toch wel oke.
Ik denk dat het wel voor meerdere dingen in het leven geldt dus is het soms in je eigen belang dat je hierover duidelijk bent.

Liefs, Daniela

[Sabrina40]

Iedereen, die in principe het besluit neemt om de rest van het leven in de hoedanigheid van het andere geslacht door te gaan brengen krijgt allereerst te maken met zijn of haar sociale omgeving. Die zal er mee moeten gaan leren leven dat men in het vervolg niet meer met Piet, maar met Petra geconfronteerd zal worden. Dat kan je in het ergste geval jouw baan en/of je huwelijk en/of het contact met je kinderen en vrienden gaan kosten. Als je weet, hoe je sociale omgeving er na een omschakeling uit zal gaan zien kun je straks, al dan niet na door een huisarts voorgeschreven of via het Internet bestelde hormoonkuren , naar de ambtenaar van de Burgerlijke Stand stappen voor een wijziging van je geslacht en voornaam. Of je kunt je aanmelden bij een VU voor een medische transitie incl. SRS.

Maar beste Daniela, je moet toch toegeven dat een SRS wel een heel ander kaliber maatregel is dan het veranderen van een lettertje in de Burgerlijke Stand. En het is toch niet onlogisch, dat voor zo’n gigantisch veel zwaardere ingreep ook een zwaarder voortraject wordt gehanteerd. Ook al zou er volgens mijn voorstel een tijdblokkade betrokken zijn bij het eventueel terugdraaien van zo’n wijziging bij de Burgerlijke Stand, dan kan toch na enige tijd die omschakeling weer betrekkelijk eenvoudig worden teruggedraaid. Maar bij een SRS ligt dat toch heel anders.

Er wordt wel gesteld, dat het om medische redenen nuttig of nodig zou blijven om iemands geboortegeslacht duidelijk kenbaar op identiteitspapieren zichtbaar te houden. Wat een onzin. In de Medische Wereld is men al lang gewend aan het feit dat er naast biologische mannen en vrouwen ook pre-ops, post-ops en van alles en nog wat, waarbij de vlag de lading niet dekt, onder behandeling komt. Als ik met mijn rijbewijs mij kom inschrijven bij de balie van een ziekenhuis, dan vraagt zo’n baliemedewerk(st)er echt niet of mijn aanhef meneer of mevrouw moet zijn. Dus heb ik bij de K&O van het VUmc een klein dossier op naam van mevrouw. Maar voor mij is een roulatiesysteem van 7 identieke pruiken een eerste levensbehoefte. Zonder zo’n ding kan ik onmogelijk mijn sociale omgeving in. Maar voor een MRI moet zo’n ding toch wel even af. En toen een arts de dosering van een medicatie moest vaststellen, werd bij mij heel discreet onder vier ogen even geverifieerd hoe de vork precies in de steel zit. Natuurlijk speel je daarbij in je eigen belang volledig open kaart. En stel dat ik bewusteloos op een brancard een ziekenhuis zou worden binnengereden, dan zit vast mijn pruik niet meer perfect en komt men er echt wel achter, dat die letter V op mijn zorgverzekering pasje met een korreltje zout moet worden bekeken.

Liefs, Sabrina

[Anon20180501]

Ik kan me voorstellen, Sabrina, dat voor iemand die hooguit een HRT wil de SRS als een veel zwaardere ingreep wordt gezien maar is dat ook zo? Ik persooonlijk vind de diagnostische fase veel vervelender als de ingreep, dat betekent een paar ziekmakende dagen meer niet. Na de ingreep wordt het leven simpeler want je hebt niet meer de kenmerken van beide sekse wat je tegen vervelende situaties kan doen oplopen.
Ook ik heb mijn (sociale) omgeving drastisch zien veranderen en ben mijn hele familie (behalve mijn kinderen) verloren. Dit overkomt velen onder ons en dit risico beseft iedereen.
De onomeerbaarheid dan? Spijtoptanten zijn er maar gelukkig is dat nog steeds een zeer kleine minderheid ondanks de zware diagnostische fase. (Daarmee is voor mij aangetoond dat die fase geen garantie is dat je de juiste keuze maakt) Onomkeerbaar is dan een mentaal probleem maar geen administratief probleem.

Wat die wijziging in het GBA betreft hoeft van mij dus niemand een ander iets te bewijzen.

Niet iedereen hoeft een haarstukje of pruik te dragen om passabel te zijn. Dus of je nu wel of niet hormonen gebruikt en/of een SRS bent ondergaan, zolang je je niet hoeft uit te kleden is een vergissing snel gemaakt. Bij dat longfunctie-onderzoek maar ook eerder bij het hart-onderzoek heb ik me niet van onderen hoeven te ontkleden dus zagen ze geen mannelijke kenmerken bij mij. Ik draag ook geen pruik of iets dergelijks dus bij een mri-scan zouden ze ook niets gezien hebben. Dat V'tje op mijn dossier moet ik dus zelf als een korreltje zout nemen, een beetje cru gezegd.

Het probleem van de lange(r wordende) wachtlijsten is een monopoly probleem waar iets, en liefst gelijk, aan gedaan moet worden. Staat dus los van bovenstaande.

Liefs, Daniela

[Alexandra]

Kan iemand me s.v.p uitleggen/samenvatten hoe het nu precies zit in 1 regel/alinea? heb geen tijd om 8 pagina's door te nemen.

[Arike]

Kan iemand me s.v.p uitleggen/samenvatten hoe het nu precies zit in 1 regel/alinea? heb geen tijd om 8 pagina's door te nemen.

"precies" is in dit geval helaas een tamelijk onmogelijke vraag...

[Gwendolyn]

Er lopen twee dingen parallel aan elkaar, dat iemand ZELF aangeeft hoe die in het leven aangezien wil worden, man of vrouw, of met enige uitleg iets er tussen in, en het moeten voldoen aan een controleerbaar voortraject om in aanmerking te komen voor de VERGOEDING dat nu nog staat voor mensen die van geslacht moeten veranderen. Van willen is geen sprake. Die noodzaak moet dan "aangetoond" worden, wil men voor die behandelingen in aanmerking komen. Ik denk dan, dat het er heel anders uit zou zien, als het een kwestie was van zelf alles betalen.

En ik vermoed dat het juridisch, belasting technisch enz. nog altijd zo is dat de vrouw en man niet gelijk zijn. Waardoor een welles nietes spelletje van mogelijk enkelen die een jaartje als vrouw, dan weer man , dan weer vrouw bij het GBA te boek staan zouden, zeker niet wenselijk zou zijn.

ik ben dan ook van mening, dat er van uitgaand dat er ook een voorwaarde er aan vast zit, bv binnen 5 jaar geen administratieve geslacht veranderingen in het GBA toegestaan worden, naar een eerste geslacht wijziging. Om problemen voor de aanvrager / aanvraagster te voorkomen, in het belang van die persoon, omdat er mogelijker wijs iets anders dan genderdysforie speelt, vind ik het noodzakelijk dat er naar gekeken moet worden, door mensen die er verstand van hebben. Een uitbreiding van specialisten op het gebied waar nu alleen het P.I.G. en de twee gender teams van Nederland het alleen recht hebben, is zo wie zo al een noodzaak, en dan al helemaal. Specialisten die nauw samenwerken met de nu bestaande teams maar geen opgelegde belemmeringen van welke ziekenhuis / bedrijf protocol hebben. Wie zal dat betalen? Zal er voor die expertise voor mensen die alleen administratief een definitieve geslacht aanduiding na streven geld voor beschikbaar zijn? Er zal een noodzaak geconstateerd moeten worden, die mogelijk nog moeilijker te diagnosen is dan mensen die tastbaar dus fysiek hun lichaam aan laten passen bij hun innerlijk.

Het draait om geld, denk ik zo. Wil je geld krijgen, moet je ergens aan voldoen, en dat moet weer getoetst worden. Is het straks zo dat er geen toetsing nodig is voor een administratief geslacht aanpassing, kan het dan eenvoudig administratief aangepast worden. Of dan wel, maar dat zelf te moeten betalen, voor diegene die niet het traject, de SRS doorlopen, kan dat zonder meer door een niet gebonden expert op dat gebied getoetst worden. Dat die niet gebonden zou zijn aan een gender team, geeft mogelijker wijs meer speel ruimte, om meer mensen te toetsen dan nu bij de gender teams mogelijk is.

Precies hoe de nieuwe wet geïmplementeerd zal gaan worden is mij ook niet helemaal duidelijk. Dat er een spoedige verbetering / uitbreiding aan specialisten voor gender problematiek moet komen zal ieder wel beamen.

Kortom, we zullen het wel zien, hoe men er in Den Haag het wil laten uitvoeren.

Gwendolyn