Betere screening vereist, spijtoptanten

[Marina1993]

Er bestaan verschillende soorten intersexen. Veel intersexen zijn EIGENLIJK een man (chromosomaal gezien dan) maar op de een of andere manier heeft de testosteron in hun lichaam geen uitwerking. Daardoor ontwikkelt zich het lichaam vrouwelijk, zij het dan zonder baarmoeder en eierstokken. Veel intersexen komen er vaak pas op hogere leeftijd achter dat ze intersex zijn als blijkt dat ze geen kinderen kunnen krijgen. Maar in alles zijn ze verder gewoon vrouwelijk in alle opzichten. Maar er zijn ook diverse andere varianten van intersex.
Hoogachtend, Evi Dent

Dit is meer het populaire verhaal.
In realiteit is grofweg 1 op de 10 aanmeldingen bij het VU een intersexe het VU weet dit maar doet er niks mee.

Ik kwam bij 't VU op mijn 16de.. geen puberteit gehad, geen mannelijke kenmerken en naar mijn ''afwijkende'' geslachtsdeel is nooit gekeken. Ook met de bloeduitslag voor start hormonen waar al het al deels zichtbaar was is niks mee gedaan. Ik moest dus uiteindelijk naar 't UMC.

[Anon20190122]

Dan was het bij jou dus duidelijker dan bij mij.
Bij mij waren het de extreme reacties op hormonen die bij deze arts de bellen deden afgaan.

[Citizen Erased]

Wederom is begrijpend lezen erg lastig, maar ik wil nog wel een laatste poging wagen.

Dat wij binaire wezens zijn is een biologisch gegeven, geen 'constructie' of idee. Man, vrouw, intersekse (die kenmerken van beiden hebben): nog nooit is er een onzijdig mens zonder geslachtskenmerken geboren. Tot dusver ben ik hopelijk wel te volgen. Het probleem komt pas als we de huidige definitie van het begrip 'gender' als een net zo vaststaand, zelfs biologisch gegeven in de mix gooien: die definitie is ten eerste veranderlijk, ten tweede maar net wat de massa er van maakt, ten derde niet in het leven geroepen voor het individu en ten vierde verzonnen.

Door de bril van gender bekeken zijn we inderdaad allemaal fluïde: een verzameling van gedachtes, gedrag en emoties die men dan weer als mannelijk en dan weer als vrouwelijk bestempeld. Daar is niks mis mee.
Gender is uiteindelijk de spiegel waar je nooit om gevraagd hebt, maar waarvan het wel fijn is als je jezelf er in herkent. Echter een spiegel blijft een ding en staat los van de persoon die er voor staat.

Ik heb niet de indruk dat mijn man-zijn bepaald wordt door de eigenschappen die de buitenwereld overwegend zal zien als mannelijk, maar dat die eigenschappen (net zo goed als die die men zal typeren als vrouwelijk) eerder een voortvloeisel zijn van wie ik ben. Onomstotelijk bewijs daarvoor had tussen mijn benen moeten bungelen, maar dat is helaas niet zo. Dus moet ook ik gebruik maken van de genderriedel om mezelf te beschrijven. Maar ik voel wel op m'n klompen aan dat die feitelijk op alle fronten tekort schiet.

Nick, jouw vergelijking had geklopt als je je op één dag dan weer als bi en dan weer als hetero of homo zou kunnen identificeren.

[Anon20180311]

Op één dag leerde mijn ( lesbische of bi, wat maakt het uit) vriendin me kennen en daar ik een man ben = ze nu hetro en zijn we een hetro koppel ( Dus mijn vergelijking klopt).

Grtz Nick

[Isabelle]

Marina,
Maatschappelijk, sociaal en qua uiterlijk gezien ben je gewoon een vrouw. Punt uit. Puur biologisch en strikt gezien ben je misschien een man, maar dat heeft zich in jou dan anders geopenbaard. Voor iedereen ben je gewoon een vrouw. Maar voor jezelf niet dan?
Hoogachtend, Evi Dent

Biologisch ? wat bedoel je daarmee ? Zit hier eens soort essentialisme achter ?
Ik kan je vertellen dat chromonsonaal man of vrouw zijn onzin is. Het Y chromosoon bevat het SRY gen dat het meest potent is masculinisatie in te zetten, dit betekent niet dat bepaalde genen(waarvan we nog maar de top van de ijsberg kunnen meten en zien)binnen het X chromosoon dit niet kunnen.
http://www.isna.org/faq/y_chromosome.
Het feit dat statistisch gezien de meesten 'typische' mannen en vrouwen een bepaalde chromosoon opstelling hebben betekent niet dat dit de alomvattend, al bepalende factor is wat man en vrouw maakt (wat dat dan ook betekent).

Ik snap dat wij mensen de wereld willen en denken te begrijpen, maar dat doen we niet. Dingen lekker simpel maken voor onze geest, is fijn om een vals idee van kennis en zekerheid te creëren. Elke categorisch systeem : goed/fout ,koud/warm, whatever, wordt gebruikt maar de grens is altijd vaag.
Het zit in de natuur van categorisatie en statistiek dat elke categorie vaak gevolgd wordt door een 'maar'. Het is best raar om te zeggen : oh maar die outliers delen we toch maar even in bij de 'niet maars' voor het gemak. Je categoriseert dan voor de simpelheid niet om daadwerkelijk iets duidelijk te maken over wat je vind.
In context van evolutie en differentiatie in soorten, kan je niet zeggen wat 'eigenlijk' het doel wat van de ontwikkeling. Dat doel is er namelijk niet. Dingen ontwikkelen gewoon.

[Sara]

Ik denk niet dat je je man of vrouw kunt ‘voelen’: mannelijk of vrouwelijk, zeker, maar dan wel met dien verstande dat de perceptie van die begrippen hevig ingekleurd wordt door de buitenwereld.

Gevoelens veranderen.
Het idee (want dat blijft het zonder fysiek bewijs helaas) dat ik een man ben is voor mij altijd een constante factor geweest. Ik ken mezelf niet anders, ook niet op momenten dat ik me minder mannelijk voel (zoals die ene keer dat er een echo van ‘t kippenhok gemaakt werd).
Ook cisgenders zullen zich bij tijd en wijle ‘mannelijker’ of ‘vrouwelijker’ voelen, dat lijkt me vrij normaal, maar dat betekent niet dat daarmee je core identiteit verandert.
De reden dat ik sceptisch ben over het non-binaire is omdat ik de indruk krijg dat men de collectieve waanzin die gender heet van buiten naar binnen laat slaan (vandaag heb ik zin in nagellak en voel me emotioneel, dus voor nu ben ik een vrouw). Ik vind dat overigens prima. Maar ik zie dat als een gevoel, niet als een op zichzelf staande identiteit.

(Ik val even terug op de 'wereld van verschil' tussen iets voelen en iets zijn omdat ik dat een interessante opmerking vind en probeer nog even niet te verzanden in een discussie over wat 'gender' nou echt is en waar het mogelijk vandaan komt.)

Dus als ik je goed begrijp, voel jij je mannelijk, heb je het idee dat je man bent omdat je jezelf niet anders kent en ben je derhalve man.

Is het dan niet mogelijk om je soms mannelijk of vrouwelijk te voelen (of allebei niet), het idee te hebben dat je soms man of vrouw bent (of allebei niet) en derhalve (per sommige definities) non-binair te zijn?

[Citizen Erased]

Is het dan niet mogelijk om je soms mannelijk of vrouwelijk te voelen (of allebei niet), het idee te hebben dat je soms man of vrouw bent (of allebei niet) en derhalve (per sommige definities) non-binair te zijn?

Absoluut. Dat betwist ik helemaal niet. Ik zet alleen mijn vraagtekens bij het doortrekken van het non-binaire over het binaire, geslachtelijke zo je wilt, heen. Een lijf verandert niet mee als de gevoelens veranderen.

[Annet]

Heel plat gezegd is een vrouw een wezen met een vagina, met borsten, met baarmoeder, met eierstokken. Een man is een wezen met een penis en met zaadjes. Het onderscheid tussen man en vrouw wordt bepaald door de voortplanting. Een man bevrucht de vrouw en de vrouw baart een kind en zorgt voor dat kind. De man heeft van nature als taak de vrouw te beschermen en mede voor voedsel te zorgen.

Dan vraag ik me af wat ik ben als intersex persoon? Zelfs biologie is niet altijd zo zwart en wit als jij dat net schreef.

Ze zijn bij mij ook nog bezig om te zie of ik geen intersexe ben
ik reageer ook heel heftig op de hormonen, nu naar een maand hrt heb ik al cub maat a.
en had in mijn pubertijd meer borsten dan meisjes en tussen mijn benen klopt het ook niet, dus zeg het maar.

[Anon20190122]

Ik denk dat er meer intersexe zijn maar het gewoon niet weten omdat de Genderteam's er totaal geen baat bij hebben om het boven water te krijgen.
Mij is vroeger ijskoud is verteld dat ik niet intersexe was terwijl er nu naar boven komt dat de VU hier nooit geen onderzoek naar verricht heeft.

[stella]

Komt op 0,8%, als ik me de presentatie van januari goed herinner.

Was dat transmannen en transvrouwen samen? Zo ja, hadden ze nog wat gezegd over verschillen tussen transvrouwen en mannen die spijt hadden?

Het percentage is eigenlijk nog lager dan 0.8%. Het gaat om 0.6% bij transvrouwen en 0.3% bij transmannen.
Hierbij ook nog een link naar het onderzoek: http://www.jsm.jsexmed.org/article/S174 ... 2/fulltext