Wat is wijsheid

[Anon20180501]

Irene schreef;

Rij met 180 km/uur richting een dikke boom, in de hoop/verwachting dat ie wel op zij zal springen.

Transseksuelen in Duitsland wel maar wij nederlanders mogen maar met max. 130km/pu richting die dikke boom rijden.

Je kan het inderdaad met een beetje fantasie op deze manier omschrijven maar wij rijden niet recht op de stam af maar richting de kruin van de boom. Je kan daar wel doorheen fietsen maar je hebt wel af te rekenen met allerlei obstakels in de vorm van takken, bladeren en vogelnestjes. De een treft een wijdvertakte kruin en de ander een dichtbegroeide. De een zal meer en de ander minder moeten herschikken of snoeien om er doorheen te geraken. Ik denk niet dat je de kruin voor het kiezen hebt maar je kan er wel je verwachtingen van het traject op afstemmen en je er mentaal op voorbereiden.

Liefs, Daniela

[Erin]

Dat is een moeilijke keuze waar je voor staat.

maar wordt zo’n beetje gek van alle leuke dingen die ik niet zonder meer naar mijn werk aan kan.

Ik weet niet wat voor werk je doet maar pas op, als vrouw kan je ook niet zonder meer alles aan naar het werk. Maar ik geef toe dat er dan wel meer leuke mogelijkheden zijn.
Zelf heb ik werk waar veel regels gelden dus "mezelf zijn" lukt dan toch al niet echt omdat de regels me erg vaak verhinderen die service te verlenen die ik graag zou willen verlenen. Dus dat ik daar als man rondloop vind ik niet zo'n probleem, ik speel toch al een rol.
Thuis kan ik gelukkig wel mezelf zijn dus regelmatig als vrouw of juist wel vrouwenkleding aan maar geen pruik en makeup.

Misschien helpt het je met een keuze te maken door je leven in "rollen" te verdelen en zien waar je echt liever als vrouw leeft en waar het niet nodig is. Iets van deeltijd vrouw/man..........

zo even een gedachte kronkel. Misschien heb je er wat aan
Je hebt gelijk met je opmerking "wat is wijsheid"

[Irene_de_Vreede]

Gwendolyn schreef:

Irene, misschien heb je het anders bekeken dan ik, het heeft niets met suïcidaal te maken, maar meer in staat zijn om de beroemde knop om te gooien. Uiteindelijk is het hele leven een en al onzekerheid.
Wat heb je te verliezen? Je hebt alleen je ware zelf te vinden, winnen. En vandaar ga je verder. Over verliezen praat je niet. Die zijn ondergeschikt aan het vinden, zijn van jezelf. En dan vervolgens je leven daar op bouwen. Wie zwemmen wil, hoor je nooit over nat worden. Wie eigenlijk niet wil zwemmen, maar wel heeft gezegd het te willen, of twijfelt, hoor je alleen over het nat worden en alle nadelen ervan.

Maar uiteraard, ieder is vrij om te doen en laten wat hij / zij wil. Ook wat interpretatie van gedachten van anderen betreft.

Ik denk dat wij een totaal andere blik op de wereld hebben, dat geeft niks.
Ik ben wat gendegerelateerde zaken betreft relatief ongelukkig, maar wat niet gendergerelateerde zaken betreft relatief gelukkig (ik blijf bewust vaag, omdat je gevoelens niet kan uitdrukken in 47,3%). Op het moment dat ik alles achter me verbrand (zoals jij dat schrijft) ben ik misschien daarna relatief gelukkig in gendergerelateerde zaken en relatief ongelukkig in niet gendergerelateerde zaken, dan ben ik niets opgeschoten maar er waarschijnlijk alleen maar beroerder aan toe. Dus zoek ik naar een meer geleidelijke weg om relatief gelukkig te blijven.

[Irene_de_Vreede]

Elise schreef:

Ik weet niet wat voor werk je doet maar pas op, als vrouw kan je ook niet zonder meer alles aan naar het werk. Maar ik geef toe dat er dan wel meer leuke mogelijkheden zijn.
Zelf heb ik werk waar veel regels gelden dus "mezelf zijn" lukt dan toch al niet echt omdat de regels me erg vaak verhinderen die service te verlenen die ik graag zou willen verlenen. Dus dat ik daar als man rondloop vind ik niet zo'n probleem, ik speel toch al een rol.
Thuis kan ik gelukkig wel mezelf zijn dus regelmatig als vrouw of juist wel vrouwenkleding aan maar geen pruik en makeup.

Misschien helpt het je met een keuze te maken door je leven in "rollen" te verdelen en zien waar je echt liever als vrouw leeft en waar het niet nodig is. Iets van deeltijd vrouw/man..........

zo even een gedachte kronkel. Misschien heb je er wat aan
Je hebt gelijk met je opmerking "wat is wijsheid"

In principe kan ik mijn werk als vrouw even goed doen dan als man, en de kleding die daar bij past past ook bij mij.
Ik heb mijn hele leven in deeltijd geleefd, tot een paar jaar geleden, toen ging dat gewoon niet meer, en ben ik geleidelijk steeds een beetje vrouwelijker geworden, ik ben nu echter op een punt beland dat ik niet meer zoveel mogelijkheden heb om in dat proces verder te komen, zonder me echt als vrouw te presenteren.

@Daniele Ik vind die vergelijking met die boomkruin wel plastisch

[Erin]

ik ben nu echter op een punt beland dat ik niet meer zoveel mogelijkheden heb om in dat proces verder te komen, zonder me echt als vrouw te presenteren.

Dan heb je eigenlijk alleen nog maar een "zetje" nodig.
Even op een rijtje: Als man leven gaat niet, als deeltijd man/vrouw ben je ook aan het eind van de mogelijkheden....... dus blijft "als vrouw leven" over.................
Volgens mij zijn er geen andere mogelijkheden meer over. Maar dan stel ik dit wel er simpel.

[Irene_de_Vreede]

Aanmodderen kan ook nog

[Heleen]

Volgens mij doe je dat al een tijdje . Daar is op zich niets mis mee, alleen heb je toch regelmatig de vraag of het niet anders/beter kan. Het lijkt er dus op dat aanmodderen niet de ultieme oplossing is. Misschien wel het best haalbare op dit moment, maar dat kan je eigenlijk alleen zelf bepalen.

Er zullen wel heel veel mensen zijn die het niet met mij eens zijn. Hoewel je genderidentiteit super belangrijk is (je staat er mee op en je gaat er mee naar bed), is het niet het enige aspect van jouw persoonlijkheid. Het gezin waar je onderdeel vanuit maakt, de werkkring, de vriendenkring zijn allemaal belangrijk om uiteindelijk een compleet mens te zijn. Helaas ben jij de enige die de verhouding tussen al deze onderdelen kan bepalen. Ik schreef mijn eerdere post, omdat ik bij jou de indruk heb, dat jouw genderexpressie (of het ontbreken daarvan) niet leidt tot een onhoudbare situatie. In het algemeen zou ik dan zeggen, bij twijfel niet inhalen.

Natuurlijk loop je het risico dat je over 5 jaar alsnog de knoop doorhakt en denkt, had ik het maar eerder gedaan. Maar misschien is 5 jaar vanaf nu een beter moment om wel beslissen verder te gaan.

Je kunt natuurlijk met deskundigen erover praten (zoals Transvisie, weet niet of je zover bent, of een paar sessies met Tanja, als klankbord). Zoals het nu is, hoor ik teveel twijfel en te weinig echte dwang (=noodzaak).


Suc6

[Irene_de_Vreede]

Heleen Schreef:

Volgens mij doe je dat al een tijdje . Daar is op zich niets mis mee, alleen heb je toch regelmatig de vraag of het niet anders/beter kan. Het lijkt er dus op dat aanmodderen niet de ultieme oplossing is. Misschien wel het best haalbare op dit moment, maar dat kan je eigenlijk alleen zelf bepalen.

Er zullen wel heel veel mensen zijn die het niet met mij eens zijn. Hoewel je genderidentiteit super belangrijk is (je staat er mee op en je gaat er mee naar bed), is het niet het enige aspect van jouw persoonlijkheid. Het gezin waar je onderdeel vanuit maakt, de werkkring, de vriendenkring zijn allemaal belangrijk om uiteindelijk een compleet mens te zijn. Helaas ben jij de enige die de verhouding tussen al deze onderdelen kan bepalen. Ik schreef mijn eerdere post, omdat ik bij jou de indruk heb, dat jouw genderexpressie (of het ontbreken daarvan) niet leidt tot een onhoudbare situatie. In het algemeen zou ik dan zeggen, bij twijfel niet inhalen.

Natuurlijk loop je het risico dat je over 5 jaar alsnog de knoop doorhakt en denkt, had ik het maar eerder gedaan. Maar misschien is 5 jaar vanaf nu een beter moment om wel beslissen verder te gaan.

Je kunt natuurlijk met deskundigen erover praten (zoals Transvisie, weet niet of je zover bent, of een paar sessies met Tanja, als klankbord). Zoals het nu is, hoor ik teveel twijfel en te weinig echte dwang (=noodzaak).

Ik modder al een tijdje aan en dat is inderdaad niet de ultieme oplossing, maar ik moet het er voorlopig nog maar even mee doen.
Ik ben het helemaal met je eens dat genderidentiteit maaar een deel is van je totale persoonlijkheid. Of mijn genderexpressie leidt tot een onhoudbare situatie hangt af van de definitie van onhoudbaar (ik ben niet suïcidaal)

Wanneer het juiste moment aanbreekt om de knoop door te hakken weet ik ook niet, maar wat ik wel weet is dat ik nooit zal zeggen dat ik het eerder had moeten doen, het is dan gegaan zoals het gegaan is en daar zal ik het mee moeten doen.
De twijfel is er wel, maar die heeft vooral betrekking op de manier waarop, minder om het gevoel zelf.

[Heleen]

De twijfel is er wel, maar die heeft vooral betrekking op de manier waarop, minder om het gevoel zelf.

De manier waarop:

- je de boodschap brengt?
- jouw leven er verder eruit gaat zien?

Het eerste hoeven wij het denk ik niet over te hebben. Je weet zelf wel onder welke omstandigheden je het beste een slecht weer bericht kan brengen. En hoe goed die condities ook zijn, het bericht zal even hard aankomen.

Het tweede heb je maar ten dele zelf in de hand. Jij kan niet bepalen of en hoe anderen met jouw nieuwe ik kunnen leven. Blijven praten is het devies, maar ook dan heb je dat niet in de hand en zal je in eerste instanties voornamelijk een opvangpunt voor emoties zijn. Ongetwijfeld zal je een hoop boosheid over je heen krijgen, 'of je wel weet wat je iedereen aandoet'.

Als ik het mij goed herinner, ben je thuis al voor 50% uit de kast. Men weet nog niet van jouw behoefte aan uitbreiding van jouw vrouwelijk leven, maar de rest is toch al bekend? Het zou mij verbazen als de volwassenen bij jou thuis niet wachten op het moment dat je met het bericht komt, dat er iets moet veranderen.

Als je uit de kast komt als iemand die 24/7 als vrouw wil gaan leven, geef je automatisch een gedeelte aan controle uit handen. Mensen gaan over hun leven (en ook over jouw leven) beslissen zonder dat je er iets aan kan doen.

Maar eerlijk, ik zou 'vrijblijvend' gaan praten met iemand die iets van genderissues af weet, bij voorkeur een psycholoog. Als je jezelf steeds als kankbord blijft nemen, blijf je in rondjes draaien...

[Gwendolyn]

Als de wil er is om de stap te zetten, duurzaam als vrouw ( c.q. man ) door het leven te gaan, dan er z.s.m. mee beginnen, des te eerder kan je aan je ware ik werken, en kunnen anderen ook de ware aanschouwen. Hoe kun je iets opbouwen als je er niet volledig aan toegeeft?

Maar nogmaals, NIEMAND hoeft iets te doen wat een ander met advies meent dat wel voor anderen misschien wel goed zou zijn.

Gwendolyn