Ervaringen met het UMCG?

[Martijn]

@Sietse
Intake was best spannend, maar uiteindelijk valt het best mee. Vooral het wachten op het gesprek is zenuwslopend. Ze vraagt wat dingetjes over je leven, je gevoelens, sociale leven. Gesprek duurde ongeveer een uur denk ik. Na het gesprek moet je nog een hele lange test invullen op de computer en daarna bloedprikken(het hoogtepunt van de dag). Twee a drie weken later moet je dan weer terugkomen. De testen zijn om uit te sluiten dat er niet iets anders aan de hand is. Medisch en psychisch. Bij het tweede gesprek bespreekt ze de uitslag en vertelt ze je of je door mag naar het genderteam. Daarna is het inderdaad lang wachten.

Moet bekennen dat ik nog weinig weet van het gesprek. Kreeg wel een lijst mee met onderwerpen waar ik een verhaal over moest schrijven en meenemen naar het tweede gesprek. Ik weet vooral nog goed de stagiair psychologie die erbij zat. Die was voor mij veel interessanter

Succes met je intake.

[Gwendolyn]

Ervaringen met welk behandelaar dan ook, zijn altijd verschillend. Dat er blijkens capaciteit problemen t.o.v. behandeling van transseksualiteit, bij zowel het VU als het UMCG zal niemand verbazen, al blijft het ergerlijk dat het zo is. De mensen aldaar werken er hard aan om ieder zo goed mogelijk te behandelen, maar komen naar mijn gevoel handen te kort. Althans het lijkt zo.

Ik heb zelf een relatief snelle doorloop gehad, bij het UMCG, binnen een jaar, van intake naar groenlicht, RLE / hormonen. En uiteindelijk mijn SRS 13 April dit jaar.

Ook ik vind dat er veel verbeterd kan worden, echter als buitenstaander wat betreft het werkelijke functioneren van het "Gender Team", in het UMCG althans, heb ik daar geen inzicht in.

Het is wel zaak, om zelf met beleefd meldingen aan te geven hoe dat jij het één en ander beleeft. Als er dan ruimte is bij de betreffende behandelaar om haar of zijn dienst verlening te verbeteren, zal dat hopelijk ook gebeuren. Ieder is van goede wil, en al heb ik ook "mijn geschiedenis" met ups en downs bij het gender team gehad, mijn ervaring is dat ze echt er alles aan doen om je zo goed mogelijk het traject door begeleiden. Wat dat betreft heb ik alleen goede ervaringen met ieder van het gender team. Wat er soms minder goed ging, beschouw ik dan als iets wat alleen mij betrof en niet perse structureel, dus niet iets waar ieder mee te maken zal hebben.

Ervaring deskundige,

Gwendolyn.

[patricia60]

Ik ga nu al 15 jaar naar Gent. Weliswaar zijn er periodes van een paar jaar tussen mijn bezoeken. De laatste drie en een half jaar ga ik nu terug bij mijn psychiater.
Wat me heel boos maakt is, dat Prof Monstrey waarmee ik een afspraak had op 17 februari 2012 me doodleuk vertelde dat hij geen gegevens had in betrekking to mezelf. Een genderteam? Daar stel ik me dan toch een heleboel vragen bij.
Vraagt die mevrouw aan de receptie of mijn nieuwe voornaam dan Patrick zou worden. Een compliment als je er verder over nadenkt.
Ik lag bijna op de grond van het lachen.


Groetjes,

Patricia

[Eva]

Toch wel triest, eigenlijk.

[valencia]

eindelijk na 5 maanden geleden te zijn aangemeld, meerdere keren met umcg gebeld te hebben en bij een psychiater te zijn langs geweest voor een doorverwijzing die me weer door verwijst naar mijn huisarts en me voor de 2de keer laten doorverwijzen door mijn huisarts en een vakantie periode heb gehad van de umcg krijg ik eindelijk deze maand een brief van de umcg!!! (nu alleen nog wachten op de brief ) en hopelijk dat ik dan eindelijk eens verder kan gelukkig is het morgen maandag dus dan werkt de postbode ook weer want ben wel beetje heel erg flauw van het wachten hoor!!

[Jannet V]

De weg naar het moment waarop ik mijn kooi durfde te ontvluchten, begon langer dan 50 jaar geweest. 'Groen licht' kreeg ik binnen 50 weken na een verwijzing van mijn psycholoog. Na iets meer dan 50 weken bevrijding, ben ik officieel gescheiden van de moeder van mijn kinderen. Na anderhalve maand groen licht begon ik de HRT en binnen een paar weken werden mijn tepels gevoelig en mijn noten pinda's. Ik kom enkel begrijpende mensen tegen binnen het UMCG (ook in mijn dorp trouwens), of het nu achter een balie is, die lieve mevrouw die een aantal buisjes bloed van me wil of één van de mensen van het genderteam zelf.
Ik vlieg nu bijna 500 dagen in vrijheid rond en mijn leven is nog nooit zo snel verlopen, veel sneller moet het ook niet gaan want dan verlies ik mezelf onderweg. En mezelf verliezen gaat nooit meer gebeuren.
Ik wil hier niemand mee aanvallen maar wil enkel verklaren dat ik misschien wel geluk heb.
Liefs Jannet

[ernst]

Maar weer eens een poging gedaan om uit te zoeken hoe lang het nog duurt. Ook vandaag was degene die daarover gaat niet aanwezig en konden ze niet zeggen wanneer ze er wel weer zou zijn. Ugh.

Klinkt niet heel professioneel, als ik dat zeggen mag...

Ik heb eenzelfde soort ervaring, maar dan met Amsterdam. Dit heeft mij toen doen besluiten naar Groningen uit te wijken en naar volle tevredenheid!

[Martijn]

@Jannet V
Mag ik vragen hoeveel gesprekken jij hebt gehad voordat je groen licht kreeg?
Ik heb begrepen dat morgen mijn laatste gesprek zou kunnen zijn en dat daarna bepaald wordt hoe nu verder, maar ik heb dan nog maar 3 gesprekken gehad? Weet jij of dit normaal is in Groningen?

[Jasper]

Hoi Martijn, ik ben uiteindelijk wel geopereerd in Groningen, maar de gesprekken etc. heb ik in Amsterdam gehad. Ik heb dus geen antwoord op je vraag, maar wil je gewoon veel sterkte wensen met je gesprek morgen!

[Martijn]

@Jasper Bedankt Jasper.