De laser en logopedie zou je al moeten hebben, even je psych vragen, krijg je een verwijzing en ziekenfonds vergoed.
ik heb ze ook reeds, maar nog niets mee gedaan, even andere zaken voorrang.
Aan lotgenoten kan je veel hebben, dat is zeker aan te raden.
Tussen Leeuwarden en Groningen in, in een dorpje. Ik heb al rond gekeken, er was een logopedist in Beetsterzwaag en ook een in Groningen (wat voor mij makkelijker is met OV) . Beide lijken ze ervaring te hebben met transgender patiënten. Had je anders nog andere tips?Nog 2 dingen; zoek een logopedist die ervaring heeft met transgender(stem), en waar woon je (ongeveer, als je exact niet kwijt wil)?
Misschien dat ik daar iets kan vinden. Ik ben voornamelijk ook op zoek naar leeftijdgenoten (ik ben 23), maar ik vind het zo raar dat ik andere transgender personen van mijn leeftijd nooit ben tegengekomen, zelfs bij Stepwork niet. Tot nu toe heb ik alleen maar kinderen of 40+ mensen ontmoet (niet dat daar iets mis mee is natuurlijk), maar misschien dat ik wel mensen van mijn leeftijd bij transvisie kan vinden.Aan lotgenoten kan je veel hebben, dat is zeker aan te raden.Kijk anders even op transvisie.nl, zij organiseren ook vrouwengroepen.
Ja, ik denk dat vooral zelfverzekerdheid uitstralen van belang is. Hopelijk kan ik binnenkort met behulp van anderen het toch wagen om als vrouw naar buiten te gaan. Dan kan ik het een beetje langzaam opbouwen, zodat ik uiteindelijk zelf alles kan doen.Hoi Petra, Ik kan alleen maar zeggen dat je toch een keer het diepe in moet, en niet alleen maar in het kinderbadje moet blijven.
In mijn mantijd liep ik al in een rok, begin daar eens mee. Pak een kilt voor mijn part om je te laten wennen aan het idee. En bouw dat uit met een een keer een rokje met een t shirt en een vestje erover heen. En probeer zelfverzekerdheid uit te stralen hoe moeilijk dat ook is of lijkt.
Ik houd er al rekening mee dat HRT niet altijd heel veel effect kan hebben, maar ik zou vooral heel veel hebben aan vrouwelijkere vetverdeling. Voor de rest hoop ik een beetje dat het wat invloed heeft op mijn gezicht, omdat ik daar nog een paar mannelijke kenmerken heb. Samen met vrouwelijker houding en bewegingen zou ik denk ik hier het meest aan hebben.Om telleurstelling te voorkomen zou ik van de hrt ook niet teveel verwachten. Je huid gaat wat zachter worden en het vet verplaatst zich naar vrouwelijke proporties maar door hormonen gaat men er niet veel vrouwelijker uitzien.
Ik vind het soms moelijk om me in te beelden dat ik hier de rest van mijn leven rekening mee moet gaan houden. Ook al zou dat niet zo zijn, zal ik sowieso altijd nog wel staren en opmerkingen krijgen over mijn lengte (dat heb ik nu al). We kunnen soms niet alles hebben, maar ik zal proberen positief te blijven. Zonder hoop ben ik namelijk een wrak.Verder, die mening van anderen. Helaas herkenbaar en toch is dat iets waar men als transgender mee moet leren omgaan. Moeilijk maar het is toch een dingetje waar je in je verdere leven mee te maken krijgt. Kin omhoog en een beetje glimlachen en denken dat de ander nou eenmaal dom is als ze je weer eens raar aankijken of opmerkingen maken kan ik je aanraden maar dat is Ook weer helaas MAKKELIJKER GEZEGD DAN GEDAAN.
Wat het beste is, ik kan het je ondanks mijn ervaring niet zeggen. Alles is afhankelijk van je omgeving, werk, en sociale leven.